หูเซียนจวินเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นอย่างละเอียด:
“เรื่องมันเป็นแบบนี้.....”
“หัวหน้าโครงการสถาบันวิจัยหุ่นยนต์อัจฉริยะ กู้ซง ราชบัณฑิต.....ตอนกลางคืนไถมือถือเล่น แล้วไปเจอไลฟ์สดของบริษัทซิงหัวเข้า”
“เห็นพวกเขากำลังขายหมาจักรกลของเล่นเลียนแบบสิ่งมีชีวิต.....ซึ่งเหมือนกับหมาจักรกลในสนามรบของหมีขาวเป๊ะเลย”
“พอยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีก.....ถึงได้รู้ว่า หมาจักรกลของหมีขาวนี่ ผลิตโดยโรงงานสินค้าซิงหัวนั่นเอง”
“ผมกับผู้เฒ่าเหลียวพอรู้ข่าว.....ไม่กล้ารอช้าเลยสักนิด”
“ขึ้นเครื่องบินกลางคืนบินไปเมืองสวี่ทันที.....ตรวจสอบเขตวิจัยของโรงงานสินค้าซิงหัวถึงที่”
“พอยืนยันเสร็จก็พบว่า.....”
“โรงงานสินค้าซิงหัวภายนอกดูธรรมด๊าธรรมดา.....แต่มีบุคลากรเพียบเลยนะ คนที่รับผิดชอบงานวิจัยล้วนเป็นพวกหัวกะทิดังๆ ในประเทศทั้งนั้น”
“โดยเฉพาะเจ้านายของพวกเขา ฉินหมิง.....ทางผู้เฒ่าเหลียวบอกว่า ความสามารถทางเทคนิคของเขาไม่ด้อยไปกว่าผู้เฒ่าเหลียวเลย”
“ถ้าให้เวลาอีกหน่อย.....ต้องได้เป็นผู้เชี่ยวชาญขั้นแนวหน้าด้านหุ่นยนต์ของประเทศมังกรแน่”
“.............”
นอกจากเล่าที่มาที่ไปแล้ว.....หูเซียนจวินยังอธิบายคุณสมบัติเด่นของหุ่นยนต์สองรุ่นอย่างไข่สายฟ้ากับเสือดาวว่องอีกด้วย
พอฟังแล้ว เสนาธิการหลงชิงซานกับรัฐมนตรีจ้าว.....ใจก็เริ่มเต้นระรัว
ถ้าไม่ได้ยินกับหูตัวเอง.....พวกเขาคงไม่กล้าเชื่อเลยว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นจริง
เพราะพล็อตแบบนี้.....พวกเขาเคยเห็นแต่ในนิยาย ในชีวิตจริงไม่เคยเจอมาก่อน
“เดี๋ยวก่อน.....!”
“นายจะบอกว่า.....นอกจากหมาจักรกลแล้ว พวกนายยังเจอหุ่นยนต์เลียนแบบสิ่งมีชีวิตแบบล้อสำหรับลาดตระเวนอีกรุ่นน่ะเหรอ?”
ตอนที่หูเซียนจวินกล่าวถึง ‘เสือดาวว่อง’......หลงชิงซานตาโตเป็นไข่ห่านเลย
“ใช่ครับ....!” หูเซียนจวินพยักหน้ายืนยันหนักแน่น:
“มันชื่อเสือดาวว่องครับ.....เร็วมาก ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมซับซ้อนได้ทุกรูปแบบ”
“เหมาะมากสำหรับการสนับสนุนรวดเร็วและลาดตระเวนล่วงหน้า.....เข้ากับไข่สายฟ้าได้พอดี ตัวหนึ่งลาดตระเวน อีกตัวระดมกำลังยิง.....”
“แม่เจ้า.....” รัฐมนตรีจ้าวที่อยู่ข้างๆ อุทานอย่างเหลือเชื่อ:
“โรงงานสินค้าย่อยๆ นี่เทพจริงๆ เลยนะ.....”