ทั้งหน้างานและออนไลน์มีแฟนพันธุ์แท้ของฮันเวยมากมาย คราวนี้ก็มีคนพูดขึ้นทันที
“ใครจะรู้ว่ารูปพวกนั้นจริงหรือปลอม บางทีเลือดอาจถูกแต่งรูปก็ได้!”
ในกลุ่มคนยังมีคนปกติอยู่ พวกเขาพูดทันทีว่า “เมื่อกี้ฮันเวยไม่ใช่เป็นคนยอมรับเองหรือว่าสือเนี่ยนตกบันได? แล้วยังจะบอกว่าเป็นของปลอมอีก? สมองซีกซ้ายตีกับซีกขวาหรือไง?”
คนนั้นก็ขึ้นเสียงด้วยความโกรธจัด ตะโกนว่า “ที่ฉันบอกคือการแท้งและเลือดเป็นของแต่งรูป สือเนี่ยนแค่ตกบันได!”
แววตาคนอื่นๆ เปลี่ยนไป
เงียบกริบไปครู่หนึ่ง แล้วก็มีคนพูดว่า “แค่?”
“แค่ ตกบันได?”
นี่พูดคำว่า “แค่” ออกมาได้ยังไง?
คนธรรมดาตกบันไดสูงขนาดนั้นยังต้องบาดเจ็บ ไม่ต้องพูดถึงคนท้องเลย
คนปกติมีจำนวนมากกว่า พวกเขาถอยห่างจากคนนั้นทันที เหมือนกลัวติดเชื้อ
แฟนพันธุ์แท้คนนั้นโกรธจนอายแล้วโกรธ หยิบมือถือขึ้นมาชี้ที่รูปพูดว่า “เลือดพวกนี้ แล้วก็ใบแจ้งอาการวิกฤตินี่นะ แต่งรูปได้ทั้งนั้น!”
“แล้วก็!”
แฟนพันธุ์แท้ตะโกนเสียงดังว่า “ไม่เห็นรึไงว่าลู่เหยี่ยนจื่อเป็นคนผลัก? ไม่ใช่ฝีมือฮันเวยสักหน่อย จะหาเรื่องก็ต้องไปหาลู่เหยี่ยนจื่อ เกี่ยวอะไรกับฮันเวย?”
“ฉันไม่เคยเห็นคนหน้าด้านไร้ยางอายขนาดนี้มาก่อน” ในฝูงชน มีใครบางคนพูดประโยคนี้ออกมา
“ฮันเวยตบหนึ่งที ลู่เหยี่ยนจื่อออกฝ่ามือจักรพรรดิ์มังกรสิบแปดตลบ สองคนนี้ใครก็อย่าได้ว่ากัน”
หน้างานเริ่มเอะอะ