วันนั้นพวกเขาทะเลาะกันอย่างหนัก
เถียงกันจนถึงที่สุด เธอร้องไห้ ส่วนเขากลับรู้สึกแค่รำคาญ
เพื่อหลีกหนีทุกอย่าง เขาจึงหันหลังจะเดินออกไป เธอเอ่ยถามเขาว่า
“อ๋าจื่อ เราคบกันมาหลายปี ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ในใจคุณ ฉันเป็นคนแบบนี้เองหรือ ปลอมบันทึกโกหกหลอกคุณ”
ตอนนั้นเขาไม่สนใจเธอเลย แค่หยิบเสื้อผ้าแล้วเดินออกไปข้างนอก
แต่เมื่อเดินมาถึงหน้าประตู เขาก็ได้ยินเสียงกระจกแตกดังมาจากชั้นบน
ภายหลังเขาได้ยินคนใช้พูดว่า——
“คุณผู้หญิงมือสั่นอย่างแรง ถือแก้วน้ำไม่อยู่ หล่นแตกทันที”
“ไม่รู้ว่าคุณผู้หญิงเป็นอะไร เมื่อกี้อาเจียน ไปหาหมอกลับบอกว่าร่างกายไม่ได้มีปัญหาอะไรมาก”
“คุณคะ คุณผู้หญิงอารมณ์ไม่ดี เอาแต่ร้องไห้ คุณจะไปดูคุณผู้หญิงสักหน่อยไหมคะ”
……
ตอนนั้นเขาคิดว่า เธอก็แค่แกล้งทำเป็นเอาแต่ใจ สร้างเรื่อง ให้เขายอมอ่อนข้อ
แต่ตอนนี้……
ลู่เหยี่ยนจื่อมองคำว่า[อาการทางกาย]ในรายงานประวัติการรักษา เขาจึงได้รู้ว่าตัวคิดผิดไปมากแค่ไหน
ความจริงทั้งหมดนี้ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขา
ทำให้เขารู้สึกว่าอากาศโดยรอบเหมือนถูกดูดออกไปจนหมด หายใจไม่ออก
ทั้งที่เขารู้ดี หลังจากพ่อของเธอตาย เธอก็เปลี่ยนจากคุณหนูลูกสาวมหาเศรษฐีเป็นคนธรรมดาคนหนึ่ง แถมหลังจากเจิ้งซูฮุ่ยแต่งงานกับอู๋จิ้ง อู๋จิ้งยังซ้อมเธออยู่ตลอด
พออู๋จิ้งถูกจับขังคุก เจิ้งซูฮุ่ยกับเธอก็ไม่สนิทใจกันอีกแล้ว