ลู่เฟิ่งอู๋สวมแว่นกันแดด ปรากฏตัวในอาคารเรียนด้วยท่าทีเท่และมีเสน่ห์ ส่วนเย่ชุนเซิงกำลังแอบยืนเกาะขอบหน้าต่างห้องประชุม ชะโงกหน้าแอบฟังอยู่เงียบ ๆ
ลู่เฟิ่งอู๋เม้มปาก เขารู้สึกว่าท่าทางแบบนี้ลับ ๆ ล่อ ๆ เหมือนกำลังทำเรื่องไม่ดี แถมยังทำลายภาพลักษณ์สุดหล่อของเขาอีกด้วย
แต่เพียงชั่วพริบตา คุณชายมหาเศรษฐีลู่ ผู้หล่อเท่และแอบห่วงภาพลักษณ์ ก็ย่อตัวลงทำท่าลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ข้าง ๆ เธอเหมือนกัน
ถึงเขาจะอยากเดินเข้าไปดูอย่างเปิดเผยมากกว่า แต่เย่ชุนเซิงทำแบบนี้ก็คงมีเหตุผลของเธอ
พอเห็นลู่เฟิ่งอู๋แต่งตัวแบบนั้น เย่ชุนเซิงก็ชี้ไปที่แว่นกันแดดบนใบหน้าเขา แล้วขยับปากถามว่า “มีอีกอันไหม?”
ลู่เฟิ่งอู๋ส่ายหน้า ไม่มีแล้ว มีแค่อันนี้อันเดียว
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เฟิ่งอู๋ก็ถอดแว่นกันแดด ยื่นให้เย่ชุนเซิง
เย่ชุนเซิงไม่เกรงใจ รับมาแล้วสวมทันที
ขาแว่นด้านนอกสลักอักษรภาษาอังกฤษ “DIOR” ไว้ชุดหนึ่ง ก่อนหน้านี้เย่ชุนเซิงยังสงสัยอยู่ว่าทำไมลู่เฟิ่งอู๋ถึงชอบใส่แว่นกันแดดนัก แต่พอได้ลองใส่เอง เธอก็เข้าใจทันที
แว่นกันแดดอันนี้ถึงจะเป็นสีดำ แต่ไม่ได้บดบังทัศนวิสัยเลย มองเห็นได้ชัดมาก
แถมใส่แล้วยังเท่สุด ๆ!
เย่ชุนเซิงตัดสินใจว่าเธอเองก็จะไปซื้อสักอัน
……
ภายในห้องประชุม
จดหมายร้องเรียนของเย่ชุนเซิงถูกสอดเข้าไปใต้ประตูห้องทำงานของอธิการบดีเมื่อคืน หลังจากอธิการบดีเลิกงานแล้ว