หลังจากเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการเรียบร้อยแล้ว เย่ชุนเซิงก็รีบเอาเงินไปให้โอวหยางหมิงหย่วน เพื่อให้เขาซื้อคอมพิวเตอร์ เครื่องแฟกซ์ เครื่องพิมพ์ และอุปกรณ์สำนักงานอื่น ๆ ที่จำเป็นมาให้ครบ
ช่วงนี้โอวหยางหมิงหย่วนกับคนอื่น ๆ พักอยู่ในบริษัทและทำงานล่วงเวลาทุกวัน เย่ชุนเซิงจึงซื้อโทรทัศน์ วิทยุ เครื่องเล่นวิดีโอ และอุปกรณ์เพื่อความบันเทิงอื่น ๆ มาเพิ่ม ให้พวกเขาได้พักผ่อนคลายเหนื่อยหลังทำงาน
เธอยังกังวลว่าพวกเขาจะหิวระหว่างทำงานหรือทำงานล่วงเวลา จึงซื้ออาหารและเครื่องดื่มมาเก็บไว้ในบริษัทไม่น้อย
เย่ชุนเซิงเตรียมใจรับมือกับกรณีเลวร้ายที่สุดไว้แล้ว ว่าของหลายอย่างอาจถูกขโมยไปและเสียหายหนัก
แต่เย่ฉินซินกลับบอกว่า “ไม่มีอะไรหายเลยค่ะ พวกเรารู้ตัวทัน พวกนั้นขโมยอะไรไปไม่ได้สักอย่าง”
เย่ชุนเซิงประหลาดใจ “หวงเหว่ยหมิงเป็นคนรู้ตัวทันเหรอ?”
เย่ฉินซินส่ายหน้า “ไม่ใช่ค่ะ เป็นคุณน้าหวงเยว่ แม่ของหลี่เสี่ยวลี่ที่รู้ตัวทัน”
“คุณน้าหวงเยว่เหรอ?” เย่ชุนเซิงเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ