บทที่ 38 ไม่มีคำว่าไม่อย่างนั้น
หยุนเหมี่ยวรู้ตัวแล้วสะบัดมือออกแรง ๆ แต่ไม่คิดว่าจะถูกจับไว้แน่นกว่าเดิม
เชิ่งอวี้เหนียนปรายตามองเธออย่างเย็นชา ก่อนจูงมือเธอเดินไปหาคุณตา
“สวัสดีครับคุณตา ผมเชิ่งอวี้เหนียน แฟนของหยุนเหมี่ยว มารบกวนโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ต้องขออภัยด้วยครับ”
คุณตาไม่พูดอะไร เพียงใช้สายตาเย็นชาไล่สำรวจใบหน้าของเขา
หยุนเหมี่ยวเลิกดิ้นแล้ว แถมยังรู้สึกสะใจอยู่หน่อย ๆ
เขานี่ไม่เกรงใจเลยจริง ๆ เรียกคุณตาเต็มปากเต็มคำ
แต่คุณตาของเธออารมณ์ไม่ดีหรอก ไม่มีทางทำหน้าดี ๆ ให้เขาแน่
ใครจะคิดว่าหลังจากคุณตาสำรวจเขาอยู่ครู่หนึ่ง สีหน้ากลับผ่อนคลายลงอย่างกะทันหัน คล้ายอยากจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกมา
หมายความว่ายังไง?
หยุนเหมี่ยวไม่เข้าใจ
หรือเป็นเพราะหน้าตาของเชิ่งอวี้เหนียนหล่อเกินไป จนไม่ว่าเด็กหรือคนแก่ก็หลงกันหมด?
เธอรู้สึกเสียดายนิดหน่อย ที่จริงก็อยากเห็นเชิ่งอวี้เหนียนขายหน้าอยู่เหมือนกัน
คุณตาพยักหน้าให้เชิ่งอวี้เหนียน แล้วหันไปมองหยุนเหมี่ยวอย่างอ่อนโยน
“เหมี่ยวจ๋า มาที่นี่ได้ยังไง?”
หยุนเหมี่ยวยิ้มแฉ่ง
“หนูคิดถึงคุณยาย เลยแวะมาหาค่ะ”
“เดินทางมาทั้งคืนเลยเหรอ?”
“ค่ะ” หยุนเหมี่ยวแกว่งมือที่จับประสานกับเชิ่งอวี้เหนียน “เขาพาหนูมาค่ะ”
คุณตาฟังแล้วก็เหลือบมองเชิ่งอวี้เหนียน
จากนั้นเขาล้วงบุหรี่ครึ่งซองออกจากกระเป๋าเสื้อ หยิบมวนหนึ่งแล้วยื่นให้เขา
หยุนเหมี่ยวเห็นดังนั้นก็รีบพูดว่า “คุณตา เขาไม่...”
เธอยังพูดไม่ทันจบ เชิ่งอวี้เหนียนก็บีบมือเธอเบา ๆ แล้วรับบุหรี่มา