บทที่ 37 ไม่พูด แปลว่าอยากปกป้องเขาหรือ?
โรงแรมจิ่วโจวหลี่สวี่
เชิ่งซื่อเฉินนอนแผ่อยู่บนเตียงหรูหรา เพิ่งจะรู้สึกง่วงขึ้นมา จู่ ๆ ก็สะดุ้งตื่น
เขานั่งงงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาผู้ช่วยทันที
“จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี รีบจองตั๋วเครื่องบินเที่ยวที่เร็วที่สุดไปอเมริกาให้ฉัน เร็ว ๆ ๆ”
“คุณชายครับ เมื่อวานคุณเพิ่งทะเลาะกับนายท่านไป ถ้าตอนนี้แอบหนีไปอเมริกา ความสัมพันธ์พ่อลูกของพวกคุณจะไม่...”
“ตอนนี้ฉันไม่มีเวลามาคิดมากแล้ว เจ็ดก็ของฉันน่ากลัวกว่าพ่อฉันตั้งเยอะ”
“เดี๋ยวก่อนครับคุณชาย คุณหนูคนนั้นไม่ได้รับปากคุณแล้วหรือครับว่าจะไม่บอกเรื่องเมื่อคืนกับท่านเจ็ด”
“เธอรับปากก็จริง แต่เจ็ดก็ของฉันเป็นคนแบบไหน ใครจะไปรู้ว่าเขาอาจรู้เรื่องนี้จากทางอื่นก็ได้”
“คุณชายครับ ผมยังคิดว่า...”
“บอกให้จองก็จองสิ จะพูดมากอะไรนักหนา”
“ครับ คุณชาย”
เชิ่งซื่อเฉินไม่กล้าเสี่ยงดวง คิดว่าเชิ่งอวี้เหนียนจะเห็นแก่ความเป็นอาหลานอะไรนั่น
เจ็ดก็ของเขาเป็นคนที่ไม่ใส่ใจความรู้สึกใครมาแต่ไหนแต่ไร
เมื่อก่อนต่อให้เขาจะทำตัวเหลวไหลผลาญเงินแค่ไหน เจ็ดก็ยังคร้านจะชายตามองเขาสักแวบ
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน ครั้งนี้ต่างออกไปจริง ๆ เขาดันไปหมายปองผู้หญิงของเจ็ดก็เข้า!
ให้ตายสิ ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าตัวเองไม่มีทางรอด
ห้ามรอให้เจ็ดก็ลงมือเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นถึงไม่ตายก็ต้องถูกถลกหนัง
หนี เขาต้องหนีไปเดี๋ยวนี้ ทันที ตอนนี้เลย
ร่างกายขยับเร็วกว่าสมอง
เขาแทบจะกระเด้งลงจากเตียง ยัดเสื้อผ้าลงกระเป๋าเดินทางอย่างลวก ๆ