บทที่ 45 แฟนสาวชอบ
คุยเสียงจบ ทั้งสองคนก็ย้ายสมรภูมิกลับไปที่กลุ่มแชท “น้ำท่วมเขาทอง” ต่อ
เออร์ซี: [โอ้พระเจ้า เธอไปทำบุญอะไรมา ถึงได้โชคดีขนาดนี้ คุณหนูรองตระกูลฮั่วผู้สูงส่งถึงกับชวนเธอไปกินข้าว?]
ซานสุ่ย: [ดูท่าจะมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นแล้วล่ะ]
เออร์ซี: [หรือว่าจะมาคุยธุรกิจกับเธอ? ถ้าคุยสำเร็จจริง ๆ ป้ากับลุง รวมถึงก๊วนเพื่อนซี้พวกนั้นของเธอ คงต้องมองเธอสูงขึ้นอีกระดับแน่ ๆ?]
ซานสุ่ย: [โอกาสก้าวขึ้นเป็นคนใหญ่คนโตมาถึงแล้ว]
ต้าเจียง: [วันนี้สองท่าน... ดูเหมือนจะพูดกันเยอะเป็นพิเศษนะ]
เออร์ซี: [ก็กลัวว่าเธอจะไม่ไป...]
ซานสุ่ย: [...แล้วพลาดโอกาสดี ๆ ไป]
ต้าเจียง: [สองท่านคิดมากไปแล้ว อีกฝ่ายแค่แจ้งให้ผมไปกินข้าวด้วยกันคืนนี้ ไม่ได้ถามความเห็นผมเลยสักนิด โอเคไหม?]
เออร์ซี: [โอ]
ซานสุ่ย: [เค]
เออร์ซี: [เวลา]
ซานสุ่ย: [สถานที่]
ต้าเจียง: [คืนนี้สองทุ่ม หยินหลู]
หนึ่งทุ่มครึ่ง
เซี่ยซีซีลากหยุนเหมี่ยวไปเรียกแท็กซี่ มาถึงหยินหลูก่อนเวลาครึ่งชั่วโมง
พอสองคนลงจากรถ คนขับแท็กซี่ก็ผิวปากใส่บูกัตติสีดำรุ่นลิมิเต็ดที่จอดอยู่ในลานจอดรถ
“เชอะ รวยชะมัดเลย”
หน้าประตูไม้บานใหญ่ พนักงานในชุดกี่เพ้าสีเทาอ่อนตรวจสอบข้อมูลการจองของทั้งสองคน ก่อนประตูใหญ่จะเลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบ
“ว้าว!” ทั้งสองอดสูดลมหายใจเบา ๆ ไม่ได้
ด้านในประตูเป็นลานกว้าง