"นี่แกหาเรื่องตายชัด ๆ!" หวังหลินสีหน้าบิดเบี้ยว
แฟนยังอยู่ข้าง ๆ ตัวเองจะขายหน้าได้ยังไง?
ในฐานะผู้ปลุกพลังสายพละกำลัง หวังหลินฝึกฝนจนถึงขั้นสัมฤทธิ์ตั้งนานแล้ว!
ยังจะจัดการเจียงหนานแค่ขั้นโลหะดำตัวเล็ก ๆ ไม่ได้งั้นเหรอ?
ดังนั้นจึงฝืนกลั้นความเจ็บปวด ชกออกไปอีกหมัด
"ปัง!"
หมัดนี้ถูกเจียงหนานรับไว้ในมืออย่างมั่นคง แล้วบีบมือหนีบ
"เฮือก! เจ็บ ๆๆๆๆ!"
หวังหลินร้องลั่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด
เริ่มสงสัยในชีวิต!
กูเป็นผู้ปลุกพลังสายพละกำลังนะเว้ย! จะถูกข่มด้านพละกำลังได้ยังไง!
ไอ้หมอนี่ก็เป็นผู้ปลุกพลังสายพละกำลังเหมือนกันเหรอ?
แรงเยอะขนาดนี้? มันไม่ใช่สายมิติหรอกเหรอ?
[ค่าความไม่พอใจจากหวังหลิน +888!]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเจียงหนาน
ดวงตาของเจียงหนานเป็นประกายขึ้นมาทันที
หลังจากรวมร่างกับระบบแล้ว เขาก็พอเข้าใจฟังก์ชันพื้นฐานบ้างแล้ว
กงล้อเสี่ยงโชคใช้ค่าความไม่พอใจในการสุ่มรางวัล!
สุ่มครั้งหนึ่งต้องใช้ค่าความไม่พอใจ 10,000 แต้ม!
สุ่มสิบครั้งติดก็คือ 100,000 แต้ม!
เมื่อกี้ยังไม่รู้เลยว่าค่าความไม่พอใจนี่มันได้มายังไง
ตอนนี้ดูง่ายนิดเดียว! ก็แค่ทำให้คนอื่นไม่พอใจตัวเองก็พอแล้วนี่!
ระบบนี่มันมีรสนิยมผิดปกติอะไรกันแน่?
วินาทีนี้ แววตาที่เจียงหนานมองหวังหลินเปลี่ยนไป
เหมือนกับมองเห็นปี้อสูรสีทองอร่ามตัวหนึ่ง
จับหมัดของหวังหลิน หมุนตัวกดเขาลงกับพื้น เจียงหนานคร่อมนั่งบนตัวเขา
ชกซ้ายหนึ่งหมัด
"ปัง!"
"โอ๊ย!"
[ค่าความไม่พอใจจากหวังหลิน +666]
ชกขวาอีกหมัด
"ปัง"
"โอ๊ย!"
[ค่าความไม่พอใจจากหวังหลิน +686]
……
หมัดของเจียงหนานกระหน่ำลงมาราวกับสายฝน เสียง "ปัง โอ๊ย" ดังไม่ขาดสาย มองดูค่าความไม่พอใจที่พุ่งขึ้นเรื่อย ๆ ในใจดีใจแทบบ้า!
เหมือนเคี้ยวหมากฝรั่งตราหมุนไมค์เลย หยุดไม่ได้จริง ๆ!
ต่อยไปสักพักยังไม่สะใจ หยิบม้านั่งเตี้ยข้าง ๆ ฟาดใส่หน้าหวังหลินอย่างบ้าคลั่ง
[ค่าความไม่พอใจจากหวังหลิน +999!]
เอ๊ะเฮะ? ใช้ม้านั่งเตี้ยดูจะง่ายกว่าใช้หมัดเยอะเลย?
ไม่นานก็มีคนมุงดูไม่น้อย บางคนใช้มือถือถ่ายคลิปสั้น
"เฮ้ย ไอ้หัวโล้นนี่โหดเกินไปแล้วมั้ง! อายุดูไม่มาก ไม่มีเรื่องใหญ่โตอะไรตามมาหรอกนะ?"
"นี่จะเกินไปหน่อยไหม? ดูที่ซัดเขาสิ? หน้าบวมหมดแล้ว…"
"เกินไปเหรอ? เมื่อกี้ฉันเห็นนะ ยัยนั่นทุ่มแผงของพ่อหนุ่มนี่ แล้วยังด่าพวกเราว่าเป็นพวกขายของหาบเร่ก้นตลาดอีก! ไม่ซัดมันจะให้ซัดใคร?"
"ต้องซัดให้เกลี้ยง! พวกเราขายของหาบเร่นี่ทำตามนโยบายประเทศชาติชัด ๆ!"
หลี่มู่เหยียนยืนอยู่ตรงที่เดิม ดูตื่นตระหนก ไม่รู้จะทำยังไง
หวังหลินมีพลังถึงขั้นสัมฤทธิ์สามดาวนะ แถมยังเป็นผู้ปลุกพลังสายพละกำลังที่พลังต่อสู้โดดเด่นกว่าใคร
ทำไมถึงถูกเจียงหนานแค่ขั้นโลหะดำทารุณจนสภาพเป็นแบบนี้ได้!
นี่มันอัดยากระตุ้นพลังมาหรือไง?
ปกติเจียงหนานเป็นคนซื่อ ๆ ไม่ใช่เหรอ…
"หยุดนะ! ถ้าไม่หยุดฉันจะโทรแจ้งความแล้วนะ!"
[ค่าความไม่พอใจจากหลี่มู่เหยียน +888]
ม้านั่งเตี้ยในมือเจียงหนานชะงัก มองหวังหลินที่ถูกตีจนหน้าบวมเป็นหัวหมูแล้ว
หน้าบวมเป็นหัวหมูน้ำตาคลอ จนถูกต่อยร้องไห้งั้นเหรอ?
"จะไม่ต่อยก็ได้ ถุงเท้ากองนี้ของฉันพวกแกทำเปื้อนเสียหมด ฉันจะขายต่อยังไง? แกรับซื้อไปให้หมด!"
สภาพจิตใจของหวังหลินพังทลายแล้ว ตัวเองถูกเด็กม.ปลายถลุงเละ…
ถามเสียงเบา: "เท่าไหร่?"
"10 หยวนต่อคู่!"
"อะไรนะ? ไม่ใช่ 10 หยวน 4 คู่เหรอ แกมั่วนี่!"
เจียงหนานเบะปาก: "นึกว่าฉันทำอะไรอยู่ล่ะ?"
หวังหลิน: "…"
[ค่าความไม่พอใจจากหวังหลิน +666]
ถุงเท้าทั้งหมดกว่า 200 คู่ เงินสองพันกว่าหยวนก็ได้มาง่าย ๆ แบบนี้!
หวังหลินก็ไม่อยากซื้อหรอก แต่ถ้าไม่ซื้อถุงเท้านี่ วันนี้เกรงว่าจะกลับไม่ได้…
หลี่มู่เหยียนรีบเข้าไปพยุงหวังหลินที่ถูกตีเป็นหัวหมูขึ้นมา พูดด้วยความแค้น: "พรุ่งนี้สอบเลื่อนขั้นของห้องหลิงอู่ แกก็รอถูกเด้งออกไปเถอะ!"
"ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป แกอย่าหวังจะอยู่ต่อในห้องหลิงอู่ได้อีก!"
เจียงหนานไม่ได้ยินที่นางพูดเลยสักนิด แถมยังโบกมือให้…
"คุณพระคุณเจ้าต่างหาก เชิญครับ เชิญ!
[ค่าความไม่พอใจจากหวังหลิน +999!]
ยังจะให้มาอีก?
มาอีกให้โดนต่อยอีกเหรอ?
คนมุงยิ่งมากขึ้นทุกที เงินก็ได้มาแล้ว เจียงหนานไม่กล้าอยู่ต่อแล้ว
ม้วนผ้าปูพื้นหาบเร่อย่างลวก ๆ โยนใส่เบาะหลังจักรยาน ม้านั่งเตี้ยหุบเก็บหนีบไว้ใต้รักแร้
เจียงหนานขี่จักรยาน "นกฟีนิกซ์" รุ่นสองแปดคานใหญ่
อารมณ์ดีครวญเพลงเบา ๆ
"ขี่จักรยานคู่ใจของฉัน~ ไม่มีวันรถติดเลย~
โซ่จักรยานดัง "กึกกัก ๆ" กระทบกับบังโคล่ เหมือนเป็นจังหวะประกอบให้เขา
พรุ่งนี้ก็คือวันสอบเลื่อนขั้นของห้องหลิงอู่ โรงเรียนมัธยมหนึ่งเจียงเฉิงแล้ว เจียงหนานเพราะพรสวรรค์ห่วยเกินไป
ตั้งแต่ม.4 ปลุกพลังสายมิติ กลายเป็นหนึ่งในผู้มีพลังวิญญาณที่หายากยิ่ง พอมาถึงม.6 ก็ยังอัปเกรดไปถึงแค่ขั้นโลหะดำสามดาวที่น่าสงสาร
เพื่อนร่วมชั้นไปถึงขั้นโลหะดำถึงขีดสุด หรือบางคนพัฒนาไปถึงขั้นสัมฤทธิ์แล้ว
การสอบเลื่อนขั้นครั้งนี้ ถ้าระดับพลังไม่ทะลุผ่านขั้นโลหะดำห้าดาว ก็จะถูกเด้งกลับไปห้องเรียนปกติ
จะไม่มีไข่มุกวิญญาณที่โรงเรียนแจกให้ใช้ฝึกฝนอีกต่อไป กำลังก็ได้แต่หยุดอยู่แค่นี้…
เมื่อ 20 ปีก่อน ทั่วโลกเกิดประตูซากวิญญาณมากมาย วิญญาณที่พวยพุ่งออกมาทำให้โลกเข้าสู่ยุคฟื้นคืนชีพวิญญาณ
พร้อมกันนั้นก็มีสัตว์อสูรวิญญาณจำนวนมากทะลักออกมารุกรานสังคมมนุษย์
มนุษย์เองก็สามารถปลุกพลังเหนือธรรมชาติได้เพราะสาเหตุการฟื้นคืนชีพวิญญาณ!
หลังจากผ่านความผันผวนในช่วงแรก ยอมแลกกับราคาอันมหาศาล ถึงแลกมาซึ่งยุคสมัยแห่งความสงบสุขในวันนี้
แต่การที่ผู้คนปลุกพลังเหนือธรรมชาติได้ ย่อมนำมาซึ่งแรงกระแทกต่อสังคมมนุษย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ดังนั้นนโยบายต่าง ๆ ที่มุ่งเป้าไปยังผู้มีพลังวิญญาณจึงค่อย ๆ สมบูรณ์ขึ้น!
มีก่อตั้งมหาวิทยาลัยหลิงอู่ทั่วประเทศทุกมณฑลใหญ่ ส่วนมัธยมปลายแบ่งห้องหลิงอู่ก็เป็นหนึ่งในนโยบายนั้น
เจียงหนานโชคดีได้เป็นผู้ปลุกพลัง และยังเป็นพลังสายมิติที่หายากที่สุดด้วย
แต่กลับให้พรสวรรค์ที่ห่วยที่สุดกับเขา
ถึงได้เกิดเรื่องน่าอายใหญ่โตแบบนี้!
เดิมทีเจียงหนานคิดว่าถูกเด้งออกไปก็ดีนะ เป็นคนธรรมดาก็ดีเหมือนกัน
มีมือมีเท้า ถึงจะเป็นเด็กกำพร้า เลี้ยงตัวเองก็ไม่ใช่ปัญหา
แต่ระบบร้านค้าหาบเร่สุดแกร่งที่ได้มาโดยบังเอิญนี่สิ ทำให้จิตใจของเจียงหนานคึกคักขึ้นมา
"ไอ้ผลไม้ชำระไขกระดูกนั่น หวังว่าจะใช้ได้จริง ๆ นะ!"
เจียงหนานคิดพลางรู้สึกว่าเหนือศีรษะมีสายลมเย็นวาบ…
บัดซบเอ๊ย ลืมไปเลยว่าตัวเองหัวล้าน!
ไอ้ยาเพิ่มพลังนั่นมันบ้าชะมัด
"ระบบ คำแนะนำของนาย ทำไมถึงอธิบายแต่สรรพคุณ? ไม่บอกผลข้างเคียง?"
"นายมันก็แบบนี้ตลอดเลยเหรอ หลอกคนอื่น?"
[อย่าไปใส่ใจรายละเอียดพวกนี้!]
เจียงหนาน: "อะไรวะเนี่ย?"
ดูจากนิสัยของระบบแล้ว ผลไม้ชำระไขกระดูกนั่นก็คงมีผลข้างเคียงอะไรเหมือนกันใช่ไหม…
คิดมากทำไม? กลับบ้านไปลองก็รู้แล้ว!
ขี่อยู่กว่าครึ่งชั่วโมง มาถึงซอยเล็ก ๆ แห่งหนึ่งชานเมืองเจียงเฉิง
ปากซอยมีร้านปิ้งย่างเปิดอยู่ ร้านคึกคัก มีคนกินไม่น้อย ท้องของเจียงหนานร้องโครกคราก
ป้าที่เสิร์ฟอาหารทักว่า: "เสี่ยวหนาน เพิ่งเก็บร้านเหรอ? หิวสิ! มานี่ ป้าโจวให้หมี่ผัดสักจาน!"
เจียงหนานพูดยิ้ม ๆ: "ไม่ต้องหรอกป้าโจว ผมกินข้างนอกมาแล้วครับ ค่าเช่าบ้านเดือนนี้ 2,500 หยวนนะครับ ขอโทษด้วยนะครับที่ดึงไปหลายวัน!"
ป้าโจวรับค่าเช่าไว้: "อีหย่า เธอก็ลำบากนะอยู่คนเดียว ยังต้องอ่านหนังสือ แล้วยังต้องออกมาขายของอีก…"
"ทำไมถึงโกนหัวซะเกลี้ยง?"
เจียงหนาน: "…"
"ฮิ ๆ ก็คิดว่าหน้าร้อนมันเย็นดีน่ะครับ…"
"อืม ก็ดูดีนะ!"
คุยกันต่ออีกสองสามประโยค เจียงหนานก็รีบร้อนกลับบ้านแล้ว เขาจะทดลองดูว่าผลไม้ชำระไขกระดูกนั่นมันมีผลจริงอย่างที่ว่าหรือไม่!