เปิดร้านแผงลอยขายยาพลังช้าง

ตอนที่ 1 ผมร่วง! แถมแกร่งขึ้น?

6 นาที· 1.4K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“ถุงเท้า กางเกงใน ยางรัดผม กิ๊บติดผม! ถูกลงแล้วนะจ๊ะ ไอ้เถ้าแก่ชั่วเอ๊ยหนีตามน้องเมียไปแล้ว ขายขาดทุนย่อยยับ!”

เจียงหนานใส่เสื้อแขนกุดสีขาว

ตรงอกมีลายการ์ตูนคิตตี้ด้วย

ข้างล่างกางเกงขาสั้นกับรองเท้าแตะ นั่งบนม้านั่งเตี้ย พลางตะโกนอย่างฮึกเหิม

ไฟลุกโชนสุดๆ!

“นี่! สาวสวย สนใจกางเกงในไหม? ถูกจะตาย สิบหยวนสองตัว!”

สาวน้อยที่เดินผ่านชะงักนิดนึง มองมาที่แผงลอย

บนผ้าปูพื้นยาวสองคูณสองเมตร จัดวางของขายไว้เป็นระเบียบ

“ดูอีกก็ได้ มีให้เลือกทุกลาย!”

“ลายโบว์ ลายทางฟ้าขาว ลายปิกาจู ลายบิกินี่...”

สาวน้อยเหลือบมองกองกางเกงในพวกนั้น หน้าขึ้นสีระเรื่อ

แล้วหันมามองเจียงหนาน อายุสิบแปดสิบเก้าปี หล่อสู้แสง หนุ่มมาดสะอาดตาเป๊ะ สายตาคาดหวังจ้องมองนาง

จากนั้นก็หน้าแดงกว่าเดิม...

“ถุย! ไม่เป็นผู้เป็นคน!”

เจียงหนานอึ้ง รีบร้องเรียก “อย่าเพิ่งไปสิสาวสวย ไม่ซื้อกางเกงใน ก็ดูกิ๊บติดผม ยางรัดผมก็ได้นะ!”

ฉันไม่เป็นผู้เป็นคนตรงไหน?

ก็แค่ขายกางเกงในไม่ใช่หรือ?

ขายกางเกงในก็ไม่ใช่พ่อค้าสุจริตแล้ว?

เจียงหนานแทบอยากร้องไห้ แผดเสียงตะโกนตั้งชั่วโมงกว่า คอแทบแตก!

ยังขายไม่ได้เลยสักชิ้น!

ถ้าขายไม่ได้ บ้านก็จะอดตายอยู่แล้ว แถมอีกไม่กี่วันก็ต้องจ่ายค่าเช่าบ้าน

เจียงหนานกลุ้มแทบแย่

“อ้าว! นี่ไม่ใช่หนานเสินแห่งโรงเรียนมัธยมเจียงเฉิงของเราหรอกหรือ!”

“ไอ้เซียนอัจฉริยะที่ปลุกพลังสายมิติ! ทำไมมาขายของบนฟุตบาทตลาดกลางคืนเจียงเฉิงอยู่ได้?”

เจียงหนานเงยหน้าขึ้น เห็นสาวผมบ๊อบใส่เสื้อโชว์สะดือ คล้องแขนหนุ่มสูงใหญ่คนหนึ่ง กำลังพูดจาเย้าหยอกตน

พลันขมวดคิ้ว

หลี่มู่เหยียน?

ซวยแล้ว! เจอเพื่อนร่วมชั้นเข้าให้!

“บัดซบ! สายมิติ! ที่รัก! เธอไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม! ฉันจำได้ว่าผู้แข็งแกร่งระดับสวรรค์ขั้นเต้าของพวกเราชาวสกุลฮว่า มีสามคน หนึ่งในนั้นมีพลังสายมิตินะ! ใช่เขาเรอะ?”

หลี่มู่เหยียนเบ้ปาก “ก็ใช่น่ะสิ? ตอนนั้นที่ปลุกพลังพิเศษสายมิติเมื่อไหร่ สะเทือนไปทั้งเจียงเฉิงเลยล่ะ!”

“ยอดฝีมือระดับสวรรค์ขั้นเต้าสายมิตินั่นมาเยี่ยมเขาด้วยตัวเอง แถมยังจะรับเขาเป็นศิษย์อีก!”

หวังหลินตะลึง “แล้วเขายังจะมาตั้งแผงขายของอยู่นี่?”

“เฮ้ย เธอไม่รู้หรือ หนานเสินปลุกพลังพิเศษได้สายหายากที่สุดคือสายมิติ แต่ดันทดสอบพรสวรรค์ได้ระดับต่ำสุดคืออี!”

“ยอดฝีมือระดับสวรรค์ขั้นเต้าน่ะเหรอ หน้าแตกไปเลย ตอนนั้นก็รีบเผ่นหนีหาย พรสวรรค์ห่วยแบบนี้ คงไม่มีทางได้ถึงขั้นสัมฤทธิ์ตลอดชีวิตมั้ง”

หวังหลินแสดงสีหน้าหลากหลาย “ให้ตายสิ นี่มันตัวประหลาดชัดๆ!”

เจียงหนานเหลืออด กลอกตาใส่แล้วว่า “จะซื้อของไหมพวกแก? ไม่ซื้อก็รีบไป! อย่ามากีดขวางการค้าขายของฉัน!”

หวังหลินแค่นหัวเราะ เอาปลายเท้าเขี่ยถุงเท้าบนแผงลอย ทิ้งรอยรองเท้าชัดเจน

“แล้วไง? ใครบอกว่าไม่ซื้อ? นายทำมาค้าขายอย่างนี้ไม่ถูกนะเว้ย!”

เจียงหนานเห็นรอยรองเท้าบนถุงเท้า ขมวดคิ้วแน่นกว่าเดิม แต่ก็ยิ้มสดใส “ซื้อบิกินี่ให้แฟนแกหน่อย กลางคืนนี้ได้ใช้แน่!”

หลี่มู่เหยียนหน้าแดงวูบ ก้าวขึ้นมาข้างหน้าเขี่ยของบนแผงกระจุยกระจาย

“เก็บปากเก็บคำให้ดีๆ รู้ไหมว่าพี่หวังของฉันเป็นใคร? เขาเป็นผู้ปลุกพลังสายพละกำลัง นักศึกษามหาวิทยาลัยหลิงอู่เจียงเฉิงนะ!”

เจียงหนานแค่นหัวเราะ “ตูตกใจหมดเลย! นึกว่าพ่อเขาคือหวังกังเสียอีก!”

หวังหลินเสียงเย็น “ไอ้พวกหาบเร่แผงลอยจะมาอวดเก่งอะไร? ไอ้กระจอก!”

“หาบเร่แผงลอยทำไม? ฉันหาเลี้ยงชีพด้วยลำแข้งตัวเอง!” เจียงหนานไม่หวั่นแม้แต่น้อย

“หาเลี้ยงชีพ? วันนี้ฉันรับรองแกอดตาย!”

พูดพลางหัวเราะร้าย

ชกหมัดตรงมาที่หัวเจียงหนาน แรงหมัดมหาศาลขนาดเกิดกระแสลมหมัด

ทันใดนั้น รอบตัวเจียงหนานพลิ้วไหวไปด้วยระลอกคลื่นมิติเล็กน้อย จนขยับถอยหลังกลางอากาศไปครึ่งเมตร!

หลบหมัดนี้ไปอย่างเฉียดฉิว

ทว่าคนทั้งคนกลับหมดแรง หน้าเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเป้ง ราวกับถูกดูดพลังไปจนหมดสิ้น

นี่ทำเอาหวังหลินตกใจเหมือนกัน

ให้ตาย นี่ปลุกพลังสายมิติมาจริงๆ?

แต่มันจะทำไม?

“ยังกล้าหลบอีก?”

ชกอีกหมัด กระแทกคางเจียงหนานเต็มแรง หลังถูกเคลื่อนย้ายมิติจนหมดเรี่ยวแรง เจียงหนานอ่อนเปลี้ยถูกต่อยล้มลงกองกับพื้น หัวตื้อไปหมด

“ถุย!”

ถ่มน้ำลายปนเลือดลงบนผ้าปูแผง

[บี๊บ! ตรวจพบส่วนประกอบของเลือด ระบบร้านค้าหาบเร่สุดแกร่งเริ่มต้นผสาน!]

[ผสานสำเร็จ มอบผ้าปูขายของหนึ่งผืน ม้านั่งเตี้ยหนึ่งตัว สิทธิ์จับฉลากสิบครั้งให้แก่เจ้าของร้าน!]

[จะทำการจับฉลากหรือไม่?]

อะไรวะ?

หัวเจียงหนานที่โดนต่อยจนหมุน งงไปหมด!

หาบเร่แผงลอยนี่ก็มีระบบด้วย?

จับฉลากสิบครั้ง? นี่จะให้สาวน้อยองเมียวจิ ssr มาสักคนไหม?

[จะทำการจับฉลากหรือไม่?]

...

[ถามอีกครั้ง จะทำการจับฉลากหรือไม่?]

...

[แกจะเอาจริงไหมเนี่ย?]

เจียงหนาน “???”

นี่ดันฉุนขาดมาได้ยังไง? จับ! ข้าจับก็ได้!

[วงล้อเสี่ยงโชค เริ่มจับฉลากสิบครั้ง!]

[เสียใจด้วย!] รางวัลปลอบใจ ยาเพิ่มพลังขั้นต้นหนึ่งชุด!

[เสียใจด้วย!] รางวัลปลอบใจ ยาเพิ่มพลังขั้นต้นหนึ่งชุด!

...

หลังผ่านคำว่า “เสียใจด้วย!” ไปถึงเก้าครั้ง หน้าเจียงหนานก็ดำแล้ว สิบครั้งนี่มันกับดักชัดๆ!

[ยินดีด้วยคุณถูกรางวัล!] ผลไม้ชำระไขกระดูกหนึ่งชุด

[ปลดล็อคระบบคลังไอเทม!]

เจียงหนานเห็นยาเพิ่มพลังเก้าชุดกับผลไม้ชำระไขกระดูกหนึ่งชุดในคลังไอเทมของระบบ

[ยาเพิ่มพลัง]

ผล: เพิ่มสมรรถภาพร่างกายของผู้ใช้สิบเท่า ต่อเนื่องสามวันสามคืน!

[ผลไม้ชำระไขกระดูก]

ผล: ชำระล้างร่างกาย ไขกระดูก ยกระดับพรสวรรค์และคุณสมบัติของผู้ใช้

ตาเจียงหนานเป็นประกาย รางวัลปลอบใจยาเพิ่มพลังนั่นฟังดูเจ๋งไม่เบา!

หยิบออกมาจากคลังไอเทมโดยตรงหนึ่งขวด

“ตูม!”

ทันใดนั้น ถังน้ำดื่มขนาดถังทำน้ำเย็นหนึ่งถังก็ปรากฏขึ้นบนแผงขายของ

“ให้ตายสิ! “ขวด” ใหญ่ขนาดนี้เลย?”

ระบบมีความเข้าใจผิดเรื่องปริมาณคำว่า “ขวด” หรือเปล่า?

นี่มันแรงเยอะจนเกิดปาฏิหาริย์จริงๆ!

“หึ! สายมิติ? ก็แค่นี้? แค่หมัดเดียวยังทนไม่ได้ ไอ้กระจอก! ยังจะหนานเสิน? ไม่อายบ้าง!”

หวังหลินกำลังพูดจาดูถูกเยาะเย้ยเจียงหนานที่หมอบอยู่บนแผงลอย กินดื่มความสะใจจากการข่มเหง!

“ขวด” ที่ปรากฏขึ้นลอยๆ ทำเขาอึ้งไปด้วย

“หยุดพล่ามก่อน รอแป๊บนึง!”

เจียงหนานเปิดฝา “ขวด” ออก อุ้มถังน้ำขึ้นมาดื่มอึกใหญ่อย่างสง่าผ่าเผย

หวังหลิน “???”

อะไรกัน? ต่อยกันครึ่งทาง...

เป็นไงพวก? นี่โดนต่อยจนกระหายหรือไง?

ถึงกับยกถังกอดดื่ม?

ยาลงท้อง เจียงหนานรู้สึกว่ากลางหัวเริ่มเย็น มีพละกำลังมหาศาลพวยพุ่งออกมาจากส่วนลึกของร่างกาย

สมรรถภาพร่างกายเพิ่มขึ้นทันทีสิบเท่า!

เจียงหนานวางถังน้ำลง หมัดออกดุจมังกร ลุกขึ้นชกที่ท้องหวังหลินเปรี้ยง!

แรงมหาศาลถึงขั้นเกิดเสียงระเบิดเป็นระลอก

หวังหลินไม่ได้เตรียมตัว

“ตู้ม!”

หวังหลินหน้าเบี้ยว ลูกตาถลน รู้สึกเหมือนถูกรถบรรทุกพุ่งชน อ้วกเปรี้ยวทะลักออกมา!

ถูกหมัดเจียงหนานต่อย ร่างโก่งงอเหมือนกุ้ง

“Σ_(꒪ཀ꒪"∠)แหวะ! นี่มันพลังมหึมาบ้าบออะไรกัน?”

หลี่มู่เหยียนตะลึง ลืมสนใจหวังหลินที่งอตัวเป็นกุ้งไปเลย

เพราะสิ่งที่เกิดตรงหน้านี่มัน... มัน... หาดูยากจริงๆ

“เจียง... เจียงหนาน นาย... นายหัวล้านได้ไง?”

เจียงหนานชะงัก ยกมือลูบกลางกระหม่อมตามสัญชาตญาณ

เรียบลื่น...

ให้ตาย!

ผมข้าหายไปไหน!

ผ! ม! ข้า! หาย! ไป! ไหน!

หัวล้าน? ไม่เหลือสักเส้น!

“ระบบ! ผมข้าล่ะ?”

[โปรดอย่าใส่ใจรายละเอียดปลีกย่อยพวกนี้!]

รายละเอียดปลีกย่อย?

ให้ตายสิ ผมสยายสลวยของข้ามันเป็นแค่รายละเอียดปลีกย่อยสำหรับแกงั้นเหรอ?

นี่มันยาอะไรแสบจริง เสริมฤทธิ์แรงก็จริง แต่กินแล้วหัวล้าน?

ดังนั้น...

ข้าหัวล้าน! แถมยังแกร่งขึ้นด้วย?

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป