กลับมาถึงรังเล็ก ๆ ของตัวเอง นำจักรยานเสือหมอบรุ่นคลาสสิกล็อกไว้กับต้นหวยฉือหน้าประตู
ห้องเช่าเล็ก ๆ แค่ 25 ตารางเมตรไม่ใหญ่นัก แต่ถูกเจียงหนานเก็บกวาดอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ใต้เตียงยังกองสินค้าแผงลอยที่รับมาไม่น้อย
เจียงหนานไม่สนใจท้องที่ร้องโครกคราก ดึงม่านให้สนิท ใช้จิตสั่ง ผลไม้ชำระไขกระดูกก็ตกลงมาอยู่ในมือ
มองผลไม้สีแดงสดในมือ คล้ายลูกไหน เจียงหนานกลืนน้ำลาย
"กลัวอะไร! แต่เดิมก็ไม่มีอะไรให้เสียแล้ว!"
พูดพลางยัดผลไม้ชำระไขกระดูกเข้าปากในคำเดียว!
ละลายทันทีที่เข้าปาก...
แล้วก็หายไปอย่างนั้น!
หายไป!
ไหนล่ะที่ว่าชำระล้างไขกระดูก?
ถึงจะกินลูกไหนยังมีรสหวานบ้างใช่ไหม?
ผลคือผ่านไปห้านาที จู่ ๆ เจียงหนานก็รู้สึกได้ว่าการรับรู้พลังปราณของตนชัดเจนขึ้น และมันยังไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายอย่างบ้าคลั่ง
พริบตาเดียวระดับพลังก็ถูกดันขึ้นถึงขั้นโลหะดำขั้นเจ็ด!
เจียงหนานสัมผัสได้ ว่าพรสวรรค์ถูกยกระดับจริง ๆ!
แม้จะไม่รู้ว่าพรสวรรค์ถูกยกระดับไปถึงขั้นไหน แต่ไม่มีทางเป็นระดับ E อีกแน่นอน
ในใจตื่นเต้นจนแทบบ้า!
มือสั่นระรัว!
แต่พอได้สติ เจียงหนานรีบคลำดูตามตัวว่ามีอะไรขาดหายไปบ้างไหม
ยังดีที่อะไหล่ไม่ขาด!
ดื่มยาเพิ่มพลังเข้าไป ผลคือกลายเป็นหัวล้าน
ใครจะรู้ว่าผลไม้ชำระไขกระดูกนี่จะมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง
เจียงหนานยังไม่วางใจ จึงเริ่มตรวจสอบอย่างละเอียด!
ขณะที่เจียงหนานก้มหน้าก้มตาตรวจสอบใกล้จะเสร็จ!
"พี่เจียงหนาน กลับมาดึกขนาดนี้ ต้องยังไม่ได้กินข้าวแน่เลยใช่ไหม?"
"ฉันทำบะหมี่มาให้หนึ่งชาม..."
ประตูถูกผลักออก เด็กสาวหน้าตาสะสวยในชุดกระโปรงลายดอกไม้ ผมหางม้า ถือชามบะหมี่ยืนอยู่ที่หน้าประตูอย่างน่ารักสดใส
ภาพที่ปรากฏเข้าตาคือเจียงหนานกำลังก้มหน้าตรวจสอบอะไรบางอย่าง!
เด็กสาวอ้าปากค้าง ทำหน้าไม่อยากเชื่อ!
ในพริบตาเข้าใจอะไรบางอย่าง!
ใบหน้างามแดงซ่านขึ้นทันที
"ปัง" เสียงปิดประตูดังขึ้น
"บะ...บะหมี่วางไว้หน้าประตูนะคะ รอพี่เจียงหนานเสร็จแล้วค่อยกินนะ!"
เจียงหนาน: "???"
เฮ้ย ๆ ๆ!
อะไรเรียกว่าเสร็จแล้วค่อยกิน?
เธอเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?
คิดว่าฉันกำลังทำอะไรแปลก ๆ อยู่ใช่ไหม?
ยังไม่ทันที่เจียงหนานจะอธิบาย เด็กน้อยก็วิ่งหน้าซ่านหนีไปแล้ว
...
บะหมี่อร่อยดี แค่เค็มไปหน่อย...
อย่าถาม ถามก็คือรสชาติของน้ำตา!
จำต้องรอจนมีเวลาแล้วค่อยไปอธิบาย ยังไงก็เป็นลูกสาวของเจ้าของบ้านแถมเรียนที่เดียวกัน ก็ติดต่อกันง่าย
เมื่ออารมณ์นิ่งแล้ว เจียงหนานเริ่มศึกษาระบบอย่างละเอียด
มองดูค่าความคับแค้น เพียบเลย มากกว่า 110,000 หน่วย
เพราะอัดหวังหลินแหลก เก็บเกี่ยวได้เต็มพุง หลี่มู่เหยียนก็ส่งมาไม่น้อย
เพียงพอสุ่มสิบครั้งอีกชุด!
คิดว่าถ้าออกผลไม้ชำระไขกระดูกอีกสักลูก จะไม่ฟินหรอกหรือ?
[วงล้อเสี่ยงโชค! เริ่มจับรางวัลสุ่มสิบครั้ง!]
[ขอบคุณที่อุดหนุน!] รางวัลปลอบใจ ยาเพิ่มพลังหนึ่งชุด!
[ขอบคุณที่อุดหนุน!] ...
...
ครบสิบครั้งแล้ว หน้าเจียงหนานดำราวกับปีศาจ!
ดำยิ่งกว่าคนขุดถ่านหิน
ขอบใจบ้าอะไรของแก? ทำไมไอ้ตัวเลือกขอบคุณที่อุดหนุนถึงมาอยู่บนวงล้อเสี่ยงโชคได้?
เป็นเพราะหัวฉันล้านเรอะ?
ช่องเก็บของมี "ขวด" ยาเพิ่มพลังเพิ่มมาอีกสิบขวด
เดี๋ยว!
ฉันเอาไปตั้งแผงขายยาเพิ่มพลังได้นี่นา!
ถึงดื่มแล้วจะหัวล้าน แต่ก็สู้กับไอเดียที่ว่าพลังมหาศาลสร้างปาฏิหาริย์ไม่ไหว!
ยังทำเงินค่าความคับแค้นไปด้วย!
เจ๋งเป้ง!
ปักใจแน่แล้ว เจียงหนานล้มตัวลงนอนบนเตียง ล้วงเอาเทพสมาร์ทโฟนผลิตในประเทศที่ซื้อมาจากแผงลอยในราคา 50 หยวนออกมา
เตรียมไถมือถือสักพักแล้วนอน
พลันกดเข้าไปในกลุ่มแชทวีแชท ห้องผู้มีพลังวิญญาณ 1
ในกลุ่มกำลังคุยกันเดือด
"เฮ้ย! พี่น้องทั้งหลาย บนเวยปั๋วมีคลิปไอ้หัวล้านบุกตลาดกลางคืนเจียงเฉิงอัดนักศึกษามหาวิทยาลัยหลิงอู่ พวกนายดูหรือยัง? ยอดวิวทะลุ 400,000 แล้ว!"
"เรื่องอะไร? ส่งมาดู!"
ผลคือไม่นานก็มีคนส่งคลิปสั้น ๆ มา
ในคลิป เจียงหนานหัวล้านใส่เสื้อลายเฮลโหลคิตตี้ขี่ทับอยู่บนตัวหวังหลิน
ใช้เก้าอี้เล็กม้าหามทุบระดม!
"เฮือก! ไอ้หัวล้านนี่โหดขนาดนี้เลย?"
"ร้องได้น่าสงสารจริง! มองผ่านจอยังรู้สึกเจ็บ!"
"คนที่โดนซ้อม ถ้าข้าดูไม่ผิด น่าจะเป็นผู้มีพลังวิญญาณสายพละกำลังขั้นสัมฤทธิ์นะ?"
"ไอ้หัวล้านนี่อายุไม่น่าจะมาก มีพลังเหนือกว่าเขาถึงขั้นนั้น แต่กลับออกมาตั้งแผงลอย?"
"เซียนซ่อนตัวในหมู่ชน!"
เจียงหนานแอบยิ้มหลังจอ ไม่คิดว่าจะมีคนถ่ายไว้ได้
เพียงแต่ภาพเบลอมาก มือหมอนี่สั่นชัด ๆ!
"เฮ้ย ว่าแต่ข้าว่านะ ไอ้หัวล้านนี่เหมือนเจียงหนานในห้องเรายังไงชอบกล?"
"เขา? อย่ามาตลกน่า สภาพโทรมขนาดนั้น จะซัดคนปลุกพลังสายพละกำลังขั้นสัมฤทธิ์ได้ไง?"
"ก็จริง สามปีเพิ่งขึ้นถึงขั้นโลหะดำขั้นสาม! เสียไข่มุกวิญญาณที่แจกให้เขาทุกเดือนเปล่า! ยังเป็นสายมิติอีก เชอะ!"
"พรุ่งนี้สอบเดือนแล้วสินะ คงไม่ใช่เพื่อนร่วมห้องกันอีกแล้ว!"
"ไปดีเถอะ!"
"ไปดีไปดี!"
มองในกลุ่มที่ต่างคนต่างพูด เจียงหนานเงียบกริบ ได้แต่ยิ้มหยัน
พรุ่งนี้? เจียงหนานไม่มีแผนจะไปหรอก!
รอให้ลูกตาหลุดจากเบ้ากันหมดเถอะ!
"เดี๋ยวนะ ท้ายคลิปคนที่ประคองไอ้หมอนั่นที่โดนซ้อมไปไม่ใช่หลี่มู่เหยียนห้องเราเหรอ?"
"เหยด! จริงเป็นเธอด้วย!"
"ข้าได้ยินมาว่าเธอคบกับแฟนที่เรียนมหาวิทยาลัยหลิงอู่จริง ๆ!"
"@หลี่มู่เหยียน เรื่องอะไรกันเหรอ น้องเหยียน?"
"@หลี่มู่เหยียน ตีกันได้ไงล่ะ? เล่าสิ?"
"@หลี่มู่เหยียน แฟนเธอไม่เป็นไรนะ!"
[ค่าความคับแค้นจากหลี่มู่เหยียน +555]
...
บนระบบค่าความคับแค้นของหลี่มู่เหยียนกระหน่ำรีเฟรชอย่างบ้าคลั่ง
เจียงหนานยิ้มบาน! รู้สึกทันใดว่าเพื่อนร่วมห้องพวกนี้น่ารักเกินไปแล้ว ชัด ๆ ว่านังนี่ก็อ่านกลุ่มอยู่!
นางจะไม่โมโหได้ไง? ตอนนี้ยังเฝ้าหวังหลินเย็บแผลที่โรงพยาบาลอยู่เลย...
ดังนั้นเจียงหนานก็ส่งไปหนึ่งข้อความ
เทพเจียงหนาน: "@หลี่มู่เหยียน ไวไฟโรงพยาบาลเร็วปรู๊ดปร๊าดเลยใช่ป่าว? อิจฉาพวกนายได้เน็ตฟรีจริง ๆ! เน็ตมือถือข้าใกล้หมดแล้วนะ..."
[ค่าความคับแค้นจากหลี่มู่เหยียน +999]
ข้าคนนี้นั่นไปใช้เน็ตฟรีรึ?
แกจะหน้าด้านได้มากกว่านี้อีกไหม?
ใครทำอะไรไว้ก็รู้แก่ใจเถอะ!
ตั้งแต่ต้นจนจบ นางไม่ได้ปริปากพูด เพียงแต่ค่าความคับแค้นในระบบถูกกระตุ้นไม่หยุด
จนเจียงหนานหลับไปแล้วก็ยังไม่วาย...
ยามผู้หญิงผูกใจเจ็บ... สึ๊ดยาด...
วันรุ่งขึ้น เจียงหนานอารมณ์ดีสุดขีด เพิ่งออกจากประตูก็เจอเด็กสาวของเจ้าของบ้าน สะพายกระเป๋าเตรียมไปเรียน
"น้องอวี่ฉิง เมื่อวานพี่..."
โจวอวี่ฉิงเหลือบมองเจียงหนาน ใบหน้างามก็แดงก่ำอีกครั้ง
เขินอายพลางว่า: "พี่เจียงหนาน กลางคืนก็ควรพักผ่อนให้เร็วนะ ใส่ใจสุขภาพด้วยนะเจ้าคะ!"
พูดจบก็สะบัดหางม้าวิ่งพรูไป เร็วจริงอะไรจริง
เจียงหนานอยากร้องไห้แต่น้ำตาไม่มี: "ข้านี่ถือว่าแก้ตัวไม่ขึ้นแล้วสินะ..."
น้องสาวเอ๋ย เจ้าฟังพี่พูดก่อน!
พี่ไม่ใช่คนแบบนั้นจริง ๆ
พี่แค่ตรวจร่างกายเฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไรน่าอับอายจริง ๆ นะ?
สวมหมวกปีกกว้างปิดศีรษะล้าน เจียงหนานปั่นจักรยานเสือหมอบรุ่นคลาสสิกของเขา ท่ามกลางเสียงประกอบ "แก๊ก ๆ แก๊ก ๆ" ตลอดทางมาถึงโรงเรียน
การสอบเดือนกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!