พูดพลางเจียงหนานก็วาดเส้นบนพื้นด้วยอิฐจริง ๆ เลย...
หลี่เซี่ยง หลี่มู่เหยียน สีหน้าไม่สู้ดีนัก!
ช่างเถอะ ให้มันเด่นไปก่อน!
รอถึงซากวิญญาณเทียนฉือ ค่อยเห็นดีเห็นงามกับเจียงหนาน!
หลังเลิกเรียนกลับบ้านผ่านร้านปิ้งย่าง
เห็นธุรกิจคึกคักมาก!
หนุ่มๆ หลายคนยืนประจำหน้าร้าน ไอ้แผลเป็นยังช่วยขนจานอย่างกระตือรือร้น?
โอ้โห?
เกิดอะไรขึ้น?
พวกนี้พอเห็นเจียงหนานเป็นคนแรก ก็พร้อมใจกันคำนับแล้วร้องเสียงดัง: "สวัสดีพี่หนาน!"
ทันใดนั้น ไม่ว่าจะกำลังกินข้าวหรือเดินเล่นอยู่ก็ตาม สายตาทุกคู่ก็พุ่งไปที่เจียงหนานทันที...
เจียงหนาน: "..."
ป้าโจวทักทายอย่างอบอุ่น: "หนานหนานมานี่แล้วเหรอ? อวี่ฉิงรีบไปต้อนรับสิ!"
เจียงหนานทำหน้างง: "พวกนี้..."
ป้าโจวยิ้มแห้ง: "ไม่ต้องพูดถึงเลย ตั้งแต่บ่ายก็มารอแล้ว บอกว่าจะมาช่วยงาน ถ้าไม่ให้ช่วยก็จะคุกเข่าให้ ฉันก็ปฏิเสธไม่ลง..."
"หนานหนานลองดูสิ..."
เจียงหนานเหลือบไปมองไอ้แผลเป็น!
ไอ้หมอนี่สะดุ้งเฮือก ยิ้มอย่างเขินอาย
เออ!
เดาได้ว่าต้องเป็นฝีมืออู๋เหลียงแน่ๆ
"ไม่เป็นไรป้าโจว ใช้เป็นลูกจ้างในบ้านก็ได้! ถ้ามีใครไม่เชื่อฟังโทรหาผมได้เลย!"
"แถวนี้ก็ค่อนข้างวุ่นวาย มีพวกมันอยู่ด้วย ก็ช่วยปราบปรามได้!"
ป้าโจว: "แบบนั้นก็เกรงใจเกินไปหน่อย..."
โจวอวี่ฉิงก็หน้าแดงด้วย: "ไม่ต้องใช้คนเยอะขนาดนั้นก็ได้! ขอบคุณพี่หนาน..."
เจียงหนานลูบหัวเธออย่างเอ็นดู: "ช่วงนี้ไม่มีใครแกล้งเธอแล้วใช่ไหม?"
โจวอวี่ฉิงยิ้มหวาน: "ไม่มีแล้ว พวกเขาใจดีมาก!"