กลับถึงห้อง ฉันก็อาบน้ำก่อน
พออาบเสร็จ ฉันใช้ผ้าเช็ดตัวของโรงแรมเช็ดผมให้แห้ง เสื้อผ้าที่ใส่ยังเป็นชุดออกกำลังกายชุดเดิมเมื่อตอนบ่าย
เพิ่งแต่งตัวเสร็จ หวังหยาเหวินก็ถือกาแฟเดินมาจากทางระเบียง ปากยังคาบคุกกี้อยู่ชิ้นหนึ่ง พูดอู้อี้ว่า: "อาบเสร็จแล้วเหรอ? ฉันซื้อคาปูชิโนมาแก้วนึง เอาไหม..."
ยังพูดไม่ทันจบ แก้วกาแฟในมือเธอก็แกว่งวูบ
ฉันหันไปจะรับ พอดีชนเข้ากับข้อศอกของเธอ กาแฟทั้งแก้วเลยหกใส่เสื้อยืดสีขาวที่เพิ่งสวมเสร็จ
ของเหลวสีน้ำตาลไหลลงมาตามหน้าอก ซึมเป็นวงกว้างบนผ้าสีขาว หยดแหมะ ๆ ลงบนกางเกงขาสั้น
"อุ๊ย!" หวังหยาเหวินรีบวางแก้วเปล่าลงบนโต๊ะ แล้วดึงกระดาษทิชชูมาเช็ดตัวฉัน "ขอโทษ ๆ มือฉันลื่น!"
ฉันก้มมองคราบกาแฟบนอกแล้วถอนหายใจ "ไม่เป็นไร เช็ด ๆ ก็พอแล้ว"
"เช็ดไม่ออกหรอก" เธอใช้ทิชชูกดซับ คราบสีน้ำตาลกลับยิ่งกระจายเป็นวงกว้าง "ถ้าเป็นผ้ายีนส์ยังพอซักออก แต่ผ้าฝ้ายโดนปุ๊บก็ซึมเข้าไปเลย เสื้อเธอใส่ไม่ได้แล้ว รีบไปเปลี่ยนชุดเถอะ"
"ฉันเอาชุดออกกำลังกายมาแค่ชุดเดียว" ฉันชี้ไปที่เป้ตรงหัวเตียง
หวังหยาเหวินชะงัก จ้องเป้ของฉันอยู่สามวินาที ก่อนหันมามองอย่างไม่อยากเชื่อ "พูดอีกทีซิ? เธอเอามาแค่ชุดเดียวเหรอ?"
"อือ แค่ชุดเดียว" ฉันยักไหล่ "สำหรับฉันชุดเดียวก็พอแล้ว"
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วค่อย ๆ ผ่อนออก สีหน้าเหมือนกำลังอดทนกับอะไรบางอย่าง "หลีหลาน ออกมาเที่ยวทั้งที เธอเอาชุดออกกำลังกายมาแค่ชุดเดียวเนี่ยนะ?"
"มีใส่ก็พอแล้ว"
เธอไม่สนใจฉัน หันไปค้นกระเป๋าเดินทางของตัวเอง
กระเป๋าเปิดอ้าอยู่บนพื้น ข้างในเรียงชุดกระโปรงไว้เป็นระเบียบถึงหกชุด ชุดว่ายน้ำสองชุด รองเท้าสามคู่ แล้วยังมีครีมกันแดดกับผลิตภัณฑ์บำรุงผิวอีกสารพัดขวด
เธอค้นอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนหยิบกระโปรงตัวหนึ่งออกมาถือขึ้น "ใส่ตัวนี้"