พอไปถึงแผนกที่ปรึกษา ฉันก็ถูกกองเอกสารท่วมหัวทันที
ทั้งบันทึกการวิเคราะห์รายกรณี รายงานอุตสาหกรรม แบบจำลองทางการเงิน... เฉินอวี่ถิงยื่นเอกสารปึกหนาให้ฉัน บอกว่าให้อ่านทำความคุ้นเคยไปก่อน
ฉันเปิดหน้าแรก ก็เจอแต่คำว่า “การประเมินมูลค่าหุ้นนอกตลาด” “อัตราผลตอบแทนภายใน” “การคิดลดกระแสเงินสด”... อ่านจนตาลายไปหมด
“นี่มันเอกสารที่คนอ่านรู้เรื่องด้วยเหรอ?” ฉันพึมพำเสียงเบา ฟังดูเหมือนกำลังออดอ้อน
ถังถังที่นั่งฝั่งตรงข้ามเงยหน้าขึ้นมายิ้มแฉ่ง “ลานลาน อ่านเยอะ ๆ เดี๋ยวก็เข้าใจเองแหละ”
“ขอบใจที่ปลอบนะ...” ฉันฟุบหน้าลงบนโต๊ะ รู้สึกมึนหัวไปหมด
.....................
อ่านไปชั่วโมงกว่า ๆ ก็ปวดตา คอแข็ง แถมหน้าม้าทรงปริ๊นเซสคัตยังชี้ตั้งเป็นมุมฉากอีก
ในที่สุดฉันก็ยอมแพ้ ดันเอกสารออกไปแล้วตัดสินใจไปดื่มกาแฟเติมพลังที่มุมพักผ่อน
งานนี้...ไม่ง่ายเลยแฮะ
เมื่อก่อนอย่างมากก็แค่ใช้เสียงเยอะ
ตอนนี้ต้องใช้สมอง ยิ่งแย่เข้าไปใหญ่
.....................
ระหว่างทางไปมุมพักผ่อน ฉันเดินผ่านเคาน์เตอร์ต้อนรับ
หลิ่วเจียอี๋กำลังนั่งรับโทรศัพท์อยู่บนเก้าอี้นุ่ม น้ำเสียงอ่อนโยนและเป็นมืออาชีพ “สวัสดีค่ะ ซิงอี้แคปปิตอลค่ะ...”
เธอจัดเคาน์เตอร์ต้อนรับจนสะอาดเอี่ยม เอกสารวางเรียงเป็นระเบียบ หน้าโต๊ะไม่มีฝุ่นสักเม็ด แม้แต่สมุดลงทะเบียนผู้มาติดต่อก็ยังวางตรงเป๊ะ