ซินอี้ฝืนรับการโจมตีไว้ครั้งหนึ่ง ถอยหลังไปครึ่งก้าว ก่อนจะคว้าข้อเท้าของอีกฝ่ายแล้วกระชากเข้าหาตัว คู่ต่อสู้เสียหลัก เซถลามาข้างหน้าครึ่งตัว เธออาศัยแรงส่งนั้นแย่งปืนล่าสัตว์จากมืออีกฝ่าย แล้วใช้พานท้ายกระแทกไหล่เข้าให้
อีกฝ่ายถูกบังคับให้คุกเข่าข้างหนึ่ง ดวงตาจ้องซินอี้อย่างดื้อรั้น มืออีกข้างยังโบกไปมา พยายามโจมตีต่อ
ซินอี้ออกแรงดึงอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น
สายลมพัดผ่านป่า หอบใบไม้ร่วงกับเศษดินที่กระเด็นขึ้นมาตอนพวกเธอต่อสู้ให้ลอยขึ้น ก่อนจะตกลงมาอีกครั้ง
ทั้งสองสู้กันจนหอบเหนื่อย หมดแรงพร้อมกัน แล้วกลิ้งลงไปกองอยู่ท่ามกลางใบไม้ร่วงเกลื่อนพื้น หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก
ซินอี้นอนแผ่อยู่บนพื้น หายใจหอบแรง
พวกเธอจ้องหน้ากันเขม็ง ทว่าความระแวดระวังในแววตากลับลดลงไปมาก
ซินอี้มองเด็กสาวที่นอนอยู่ในกองใบไม้ร่วง หมวกคลุมศีรษะของอีกฝ่ายหลุดลงระหว่างการต่อสู้ เผยให้เห็นหน้าผากส่วนหนึ่งกับเส้นผมข้างขมับที่เปื้อนดิน เธอดูเด็กกว่าที่ซินอี้คาดไว้ ใบหน้ามีเค้าโครงอ่อนโยนที่ยังไม่ทิ้งความเยาว์วัยไปเสียทีเดียว ทว่ากลับเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและไม่ยอมแพ้
ซินอี้พยายามปรับลมหายใจให้เป็นปกติ
พอเห็นหมวกคลุมสีแดงอันเป็นเอกลักษณ์ของอีกฝ่าย เธอก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายเป็นใคร หนึ่งในตัวละครเอกของดันเจี้ยนแห่งนี้—หนูน้อยหมวกแดง
ดันเจี้ยนทุกแห่งย่อมดำเนินเรื่องโดยมีเจ้าของดันเจี้ยนเป็นศูนย์กลางอย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อครู่ซินอี้จงใจออมมือระหว่างต่อสู้ เพราะจู่ ๆ ก็นึกได้ว่าการฆ่าหนูน้อยหมวกแดงไม่มีประโยชน์ต่อการผ่านดันเจี้ยน แถมอาจทำให้เธอติดอยู่ในนี้ไปตลอด