ซินอี้ปาดเหงื่อบนหน้าผาก รู้สึกว่าประสิทธิภาพของตัวเองยังห่างชั้นจากคนตัดไม้หมีน้อยอยู่มาก เฮ้อ จากเคยอยู่อย่างสบายจนต้องกลับมาอยู่อย่างลำบากนี่มันยากจริง ๆ
[ติ๊งต่อง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น “ถอนต้นหลิวคว่ำ” ที่อัปเกรดที่พักพิงเป็นระดับ 4 สำเร็จ และกลายเป็นผู้เล่นคนแรกในเซิร์ฟเวอร์ที่อัปเกรดที่พักพิงเป็นระดับ 4 รางวัลถูกส่งไปยังกระเป๋าของผู้เล่นแล้ว]
[ตรวจพบว่าความสามารถโดยรวมของผู้เล่นถึงระดับดันเจียนสองดาวแล้ว กำลังประเมินเงื่อนไขการเข้าดันเจียนใหม่... ประเมินเสร็จสิ้น ผู้เล่น “ถอนต้นหลิวคว่ำ” จากเกาะจันทร์—เขต 07 จะเข้าสู่ดันเจียนสาธารณะสองดาวก่อนกำหนด กำลังโหลดดันเจียน...]
[ขอให้ผู้เล่น “ถอนต้นหลิวคว่ำ” เตรียมตัวให้พร้อม อีก 3 วินาทีจะบังคับส่งตัวไปยังพื้นที่ภารกิจ]
เสียงแจ้งเตือนจากระบบสองครั้งดังขึ้นแทบจะพร้อมกัน ซินอี้ยังไม่ทันได้ตอบสนอง วินาทีถัดมาเสียงเพลงคุ้นหูก็ดังขึ้น
“หนูน้อยหมวกแดง สวมชุดแดง สะพายตะกร้าไปหาอาม่า”
“ป่าลึกทางไกล เงาตะวันยาว เดินจนตะวันลับเขา”
“พบหมาป่าสีเทานั่งริมทาง หมาป่าสีเทายิ้มถามจะไปไหน”
“เธอตอบว่าอาม่าป่วยอยู่บนเตียง ในตะกร้ามีน้ำผึ้งกับขิง”
“หมาป่าสีเทาหันหลังลัดทางไป ผลักประตูเขมือบอาม่าบนเตียง”
“หนูน้อยหมวกแดงเข้าห้องนอน เคราะห์ร้ายคืบคลานมาเงียบ ๆ”
[ชื่อดันเจียน: หนูน้อยหมวกแดงกับอาม่าหมาป่า]
[ความยากดันเจียน: สองดาว]
[ประเภทดันเจียน: ดันเจียนสาธารณะ (เนื้อเรื่อง)]