เกมเอาชีวิตรอด: จุดเริ่มต้นการผงาดของแม่มดแห่งป่า

ตอนที่ 135 แมวราตรี

6 นาที· 1.4K คำ

ตลาดภูตยามค่ำคืนคึกคักไม่แพ้ตอนกลางวัน แสงไฟจากเหนือแผงร้านทอดลงมาเป็นสีเหลืองนวลสลับกับสีฟ้าอ่อน ปูทับไปบนถนนหิน

แผงที่กลางวันขายผลไม้อบแห้งกับผ้า พอตกกลางคืนก็เปลี่ยนมาขายขวดมอสเรืองแสง โหลแก้วปากแคบที่บรรจุหิ่งห้อย และกำไลเชือกเส้นเล็กที่ถักจากหญ้าเรืองแสง

หยุนเหลียวคุกเข่าลงมองโหลหิ่งห้อยอยู่ครู่หนึ่ง จุดแสงในโหลกำลังเคลื่อนที่ช้า ๆ เปล่งแสงสว่างวูบวาบในความมืด

ในฝูงชนมีใบหน้าที่ไม่เคยเห็นตอนกลางวันเพิ่มขึ้นมาไม่น้อย เอลฟ์ราตรีรูปร่างเพรียวบางกึ่งโปร่งแสงกลุ่มหนึ่งยืนอยู่หน้าแผงร้านที่มีแสงไฟสลัว ร่างกายเปล่งประกายสีเงินจาง ๆ

ซินอี้ถึงกับเห็นงูตัวหนึ่งขดอยู่บนตอไม้ ข้างหน้ามีหนังที่มันลอกคราบทิ้งไว้วางอยู่

ของแบบนี้น่าจะเหมาะเอาไปทำอุปกรณ์ป้องกัน น่าเสียดายที่ตอนนี้เธอไม่มีเงินติดตัวสักแดง

ตอนเดินผ่านตรอกเล็ก ๆ ที่แขวนกระดิ่งทองแดงไว้ หยุนเฉิงขยับหูเล็กน้อย “เดี๋ยวก่อน เหมือนจะมีเสียงเด็กร้องไห้”

ทั้งสามคนเดินตามเสียงร้องแผ่วเบาเข้าไปในตรอก ตรอกนี้แคบกว่าถนนสายหลักมาก ชายคาบ้านสองฝั่งแทบจะชนกัน บีบให้ท้องฟ้าเหนือศีรษะเหลือเพียงเส้นบาง ๆ

แสงจากตะเกียงน้ำมันส่องมาไม่ถึงที่นี่ มีเพียงเทียนใกล้ดับไม่กี่เล่มที่ปักอยู่ตามร่องกำแพง เปลวไฟสั่นไหวแรงตามลม ทำให้เงาทอดยาวบ้างสั้นบ้าง

ตรงสุดตรอกมีรั้วไม้ที่แง้มอยู่ครึ่งหนึ่ง ด้านหลังรั้วมีกรงเหล็กเล็ก ๆ เรียงอยู่หลายใบ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป