ซินอี้แหวกพงหญ้าใต้น้ำแล้วว่ายไปยังทิศทางที่มีแสงระยิบระยับ เมื่อมองจากรูปร่างแล้วดูคล้ายหีบสมบัติ ต่างหูเพลงรักนางเงือกที่แนบอยู่กับติ่งหูของเธอพลันร้อนวาบขึ้นมา
ความร้อนนั้นเกิดขึ้นฉับพลันและรวดเร็ว ราวกับมีใครเอาปลายเข็มที่เผาจนร้อนมาแตะเบา ๆ หลังใบหูของเธอ
ร่างกายตอบสนองเร็วกว่าความคิด มือที่ยื่นไปข้างหน้าชะงักแล้วหดกลับทันที ขณะเดียวกัน จันทร์เงินเส้นหนึ่งก็พุ่งออกจากข้างกาย ลากแสงโค้งวาบกลางน้ำ ตัดเฉียงไปทางด้านหลังของกลุ่มแสงนั้น
จันทร์เงินตัดพงหญ้าใต้น้ำขาดไปก้านหนึ่ง เกิดฟองอากาศเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นในน้ำมืดสลัว ทันทีที่ฟองเหล่านั้นกระจายออก เธอก็เห็นเงาดำสายหนึ่งหดกลับไปอย่างรวดเร็วจากอีกด้านของรากไม้
คนคนนั้นเห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าเธอจะลงมือทันทีในระยะและสภาพเช่นนี้ การเคลื่อนไหวชะงักไปชั่วขณะ ร่างที่เผยออกมาท่ามกลางพงหญ้าใต้น้ำเป็นผู้เล่นแปลกหน้าที่ซินอี้ไม่เคยพบมาก่อน
อีกฝ่ายสวมหน้ากากสำหรับหายใจใต้น้ำชนิดหนึ่ง ใบหน้าถูกปิดบังไปครึ่งหนึ่ง ดวงตาที่เผยออกมาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเห็นจันทร์เงินที่ซินอี้สะบัดออกมา จากนั้นก็กลิ้งตัวไปด้านข้าง หลบเข้าไปในเงามืดที่เกิดจากรากไม้พันกัน
ใต้น้ำเงียบสงัด เหลือเพียงเสียงแผ่วเบาของกระแสน้ำที่พัดพงหญ้าให้ไหว ทั้งสองเผชิญหน้ากัน โดยมีรากใต้น้ำที่พันกันยุ่งเหยิงของต้นโอ๊กเก่าแก่คั่นกลาง
ซินอี้อาศัยแสงเงาที่เปลี่ยนไปตามการไหวของพงหญ้า เพ่งมองเงาดำอีกฝั่งของรากไม้ รูปร่างอยู่ในระดับปานกลาง สวมหมวกคลุมศีรษะ และไม่มีอาวุธที่เห็นได้ชัดอยู่ในมือ