ซินอี้หอบหายใจจนอกกระเพื่อมแรง เธอรู้สึกได้ว่าเลือดในกายกำลังพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง ความดุร้ายภายในร่างเอ่อล้นขึ้นมาจนยากจะควบคุม
สิ่งที่ถูกกดข่มไว้ในอกตลอดทั้งคืนแตกออกอย่างสิ้นเชิง อาการคันที่โคนฟันแปรเปลี่ยนเป็นความเจ็บแปลบ มีบางอย่างดันออกมาจากใต้เล็บ แผ่นหลังโก่งงอ กล้ามเนื้อระหว่างสะบักเกร็งขึ้นแล้วคลายลงอย่างควบคุมไม่ได้
แสงจันทร์สาดผ่านหน้าต่างเข้ามาตกกระทบใบหน้าด้านข้างของซินอี้ รูม่านตาของเธอเริ่มเปลี่ยนแปลงเมื่อแสงจันทร์ส่องลงมา รูม่านตากลมโตคล้ายหยดหมึกที่หยดลงในน้ำ ค่อย ๆ ยืดออกด้านข้างและหดแคบลง จนกลายเป็นเส้นตั้งเรียวสองเส้น
รูม่านตาตั้งของคุณยายหมาป่าหดเล็กลง ราวกับเพิ่งเห็นสิ่งที่ควรค่าแก่การใส่ใจในตัวเธอเป็นครั้งแรก
เงาสีเทาสองสายพุ่งเข้าหากันพร้อมกัน
เสียงเศษเครื่องเคลือบถูกเหยียบแตก เสียงกรงเล็บคมขูดผ่านกำแพง และเสียงกระดูกกระแทกกันอู้อี้อยู่ใต้เนื้อหนังผสมปนเปจนแยกไม่ออกว่าเสียงใดมาจากใคร เงาสีเทาไขว้สลับและปะทะกันไปมาในพื้นที่แคบ รอยกรงเล็บใหม่บนกำแพงค่อย ๆ ลามไปทั่วทั้งผนัง
“โครม!”
กระท่อมไม้พังถล่มลงมาทั้งหลัง ฝุ่นเถ้าฟุ้งกระจายเป็นวงกว้าง แสงจันทร์สาดลงมาโดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้น ส่องให้เห็นซากปรักหักพังที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น
ฝุ่นยังคงร่วงลงมา เสื้อคลุมสีน้ำตาลเทาแผ่กระจายอยู่ท่ามกลางอิฐแตกและไม้หัก ซินอี้นอนหงายอยู่บนพื้น บริเวณอกมีบาดแผลขอบขรุขระที่กำลังมีเลือดซึมออกมา