หนูน้อยหมวกแดงยกปืนล่าสัตว์ขึ้นเล็งไปทางคุณยายหมาป่า แววตามุ่งมั่น “แกเป็นใคร? คุณยายของฉันอยู่ไหน?”
คุณยายหมาป่าหงุดหงิดเต็มทนที่เด็กน้อยมาขวางทาง จึงคร้านจะพูดมากอีกต่อไป เธอยกมือสะบัดอย่างแรง พลังมหาศาลอันป่าเถื่อนซัดร่างหนูน้อยหมวกแดงกระเด็นออกไปตรง ๆ แผ่นหลังของเธอกระแทกกำแพงอย่างจัง ผนังพลันแตกร้าวเป็นเส้น ฝุ่นร่วงกราวลงมา
ปืนล่าสัตว์หลุดจากมือ กลิ้งไปตกบนพื้นด้านข้าง หนูน้อยหมวกแดงทรุดคว่ำลงกับพื้นอย่างหมดแรง พยายามตะเกียกตะกายลุกขึ้น แต่ก็ล้มลงไปอีก
คุณยายหมาป่าซัดหนูน้อยหมวกแดงกระเด็นไปในคราวเดียว แล้วก็ไม่แม้แต่จะเหลียวมองเธออีก เธอหันกลับมา ดวงตาเรียวสีทองหม่นตรึงอยู่บนตัวซินอี้อีกครั้ง กรงเล็บบดขยี้พื้นช้า ๆ ส่งเสียงขูดเบา ๆ
“ทีนี้ก็ถึงตาพวกแกแล้ว”
แต่หลังจากข่มขู่จบ คุณยายหมาป่ากลับเหยียบกระดูกท่อนหนึ่งบนพื้นจนลื่นล้ม
เพราะออกแรงมากเกินไป ทั้งยังเก็บแรงกลับมาไม่ทัน ปลายกรงเล็บจึงแทงทะลุกำแพงดินด้านหลังจุดที่ซินอี้ยืนอยู่เมื่อครู่ เธอดึงออกไม่สำเร็จชั่วขณะ จึงคำรามต่ำ ๆ แล้วกระชากกลับอย่างแรง ดินแตกกระจายไปทั่ว
ในจังหวะเดียวกัน ซินอี้ได้ยินเสียงแตกหักแผ่วเบาดังมาจากเหนือศีรษะ
เธอเงยหน้ามอง ขอเหล็กเก่าท่อนหนึ่งที่ห้อยอยู่เหนือหัวคุณยายหมาป่าคลายหลวมจากแรงกระแทกเมื่อครู่ ขอเหล็กเชื่อมกับโซ่เหล็กขึ้นสนิมช่วงสั้น ๆ แกว่งไกวร่วงลงมา แล้วฟาดใส่ท้ายทอยของคุณยายหมาป่าพอดี
แรงกระแทกไม่มากนัก แต่ตกลงมาในมุมชวนประหลาด ขอของตะขอปักเข้าบนหัวคุณยายหมาป่าอย่างน่าพิสดาร เธอครางอู้อี้ ร่างโงนเงน ดวงตาพร่ามัวไปชั่วขณะก่อนจะกลับมาจับจ้องอีกครั้ง