ตอนที่ 29 ข่มขู่เธอเหรอ? เชิญไปบอกเขาได้เลย
ตอนที่หรวนชิงคิดว่าตัวเองจะถูกเขาปฏิเสธ ชายหนุ่มกลับพยักหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“อืม”
หรวนชิงแทบไม่อยากเชื่อ ก่อนความดีใจจะถาโถมเข้ามา
เธอข่มกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้ พยายามพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “งั้นสองวันนี้เราไปจดทะเบียนกันก่อน แล้วค่อยจัดงานหมั้นดีไหม?”
ฮั่วเยียนโจวไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ ตอบส่ง ๆ ว่า “อืม เธอจัดการตามที่เห็นสมควรเลย”
เมื่อได้คำตอบให้สบายใจ หรวนชิงก็รู้สึกผ่อนคลายจากความกระวนกระวายลงเล็กน้อย
เวลาไหลผ่านปลายนิ้ว พริบตาเดียวก็ผ่านไปกว่าครึ่งวัน ดวงอาทิตย์คล้อยจากทิศตะวันออก ก่อนค่อย ๆ ลับหายไปใต้เส้นขอบฟ้า
ช่วงนั้น ทั้งตระกูลอวี๋เงียบสงัด แม้แต่คนรับใช้ในคฤหาสน์ก็หายหน้าไปหมด
ฮั่วเยียนโจวนั่งอยู่บนโซฟาตลอดทั้งวัน ตั้งแต่หัวเข่าลงไปชาและแข็งทื่อไปหมดแล้ว
หรวนชิงนั่งอยู่ข้างเขาในท่าเดิม ความรู้สึกจึงไม่ต่างกันเท่าไร
ในใจเธอด่าจีซีอิงไปไม่รู้กี่ครั้ง แต่สีหน้ากลับแสดงความจนใจออกมา “คุณหนูจีทำเกินไปแล้วนะ! ต่อให้ไม่ชอบฉัน ก็ไม่ควรปล่อยให้คุณนั่งรอเธออยู่ที่นี่ฟรี ๆ ทั้งวันสิ!”
ฮั่วเยียนโจวหมุนนาฬิกาบนข้อมือ ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ขอโทษก็ต้องทำให้เหมือนมาขอโทษ อยากให้เธอตื่นเมื่อไรก็ต้องรอเมื่อนั้น”
หรวนชิงอุตส่าห์ประจบ แต่กลับถูกเมินใส่จนหน้าเขียวหน้าซีด สุดท้ายจึงเลือกปิดปาก