อวี้จิ่งหรงข่มกลั้นเอาไว้
ความหงุดหงิดที่บอกไม่ถูกค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการหรอกหรือ?
เธอว่าง่าย เชื่อฟัง ไม่งอแง ไม่สร้างปัญหาให้เขา แบบนี้ไม่ถูกใจเขาที่สุดแล้วหรือไง?
แต่พอเธอบอกว่าไม่อยากพึ่งพาเขามากเกินไป เขากลับไม่พอใจขึ้นมา
เขาล้วงบุหรี่ออกจากกระเป๋า จุดไฟสูบ
ควันสีขาวค่อย ๆ บดบังใบหน้าหล่อเหลาของเขา
..........
ช่างแต่งหน้าแต่งหน้าให้จีซีอิงแบบบางเบา ปัดแก้มด้วยสีอ่อน ๆ ส่วนลิปกลอสก็เลือกใช้สีชมพูมุก
ผมดำขลับถูกเกล้าเป็นทรงสูง ดูสง่างามราวกับคุณหนูตระกูลร่ำรวย ประดับด้วยดอกไม้สดเล็กน้อย ปล่อยปอยผมลงมาข้างแก้มทั้งสองข้าง ยิ่งขับให้ใบหน้าขาวผ่องดูประณีตและจิ้มลิ้ม
ชุดราตรีที่เธอสวมเป็นชุดที่อวี้จิ่งหรงเลือกให้
ชุดราตรีสีม่วงเกาะอกเข้ารูป เน้นช่วงเอว กระโปรงด้านล่างเป็นผ้าออร์แกนซ่าซ้อนกันหลายชั้น ชายกระโปรงยาวลากพื้น
บริเวณหัวไหล่ทั้งสองข้างมีแขนผ้าโปร่งยาวพลิ้วไหว นุ่มนวลและงดงามราวกับนางฟ้า
ช่างแต่งหน้ามองเธออย่างตะลึง ก่อนเอ่ยชมว่า “คุณหนูจีสวยมากเลยค่ะ”
“คุณอวี้ก็มีรสนิยมดีเหมือนกันนะคะ เลือกชุดที่เข้ากับสีผิวคุณได้เป๊ะเลย”
มุมปากของจีซีอิงยกขึ้นน้อย ๆ อย่างเขินอาย เธอไม่ได้ปฏิเสธ
อวี้จิ่งหรงดูเหมือนคนสะเพร่า แต่รสนิยมดีจริง ๆ
ช่างแต่งหน้าเห็นว่าเธอเป็นคนขี้อาย จึงไม่พูดแซวอะไรต่อ
เขตพักผ่อนวีไอพี--
อวี้จิ่งหรงได้ยินเสียงข้างใน จึงเหลือบตาขึ้นมอง
ม่านถูกเปิดออก หญิงสาวยืนอยู่ตรงนั้นอย่างสง่างาม
ร่างระหงในชุดผ้าโปร่งสีม่วง ผิวขาวผ่องกับริมฝีปากแดงสด