เพียงยืนอยู่ตรงนั้นด้วยใบหน้าที่โดดเด่นเกินใคร เธอก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคนในงานแล้ว
เมื่อเทียบกับหรวนชิงที่แต่งตัวจัดเต็ม จีซีอิงกลับสวมเพียงชุดกระโปรงธรรมดา เนื้อผ้าบางแนบตัวขับให้เอวคอดเล็กจนแทบโอบไม่รอบ
ความแตกต่างระหว่างของปลอมกับของจริงปรากฏชัดขึ้นในวินาทีนั้น
หรวนชิงจ้องใบหน้าของจีซีอิงด้วยความริษยา ริมฝีปากสั่นระริกเพราะความโกรธ
ชายที่ยืนข้างเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มประดับประกายคล้ายอัญมณี ติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุด เผยให้เห็นเพียงลูกกระเดือกเซ็กซี่
มือใหญ่ข้อนิ้วชัดโอบเอวหญิงสาวข้างกายไว้โดยไม่รู้ตัว ท่วงท่านั้นดูราวกับกำลังปกป้องเธอ
ฮั่วเยียนโจวจับจ้องจีซีอิงโดยไม่วอกแวก ดวงตาสีอำพันยากจะอ่านความรู้สึก
จีซีอิงขยับเข้าใกล้อวี้จิ่งหรงอีกนิด มือที่คล้องแขนเขากระชับแน่นขึ้น
เมื่อรู้ว่าเธอกำลังประหม่า ชายหนุ่มจึงบีบมือเธอเบา ๆ เพื่อปลอบใจ “ไม่เป็นไร”
เขาจูงมือเธอเดินเข้าไปด้านใน
พอเห็นผู้หญิงสองสามคนเอนซบอยู่ในอ้อมแขนของเซี่ยหนานเซียว เขาก็เอ่ยเตือนเสียงเข้ม “เซี่ยหนานเซียว”
อีกฝ่ายรับรู้ถึงสายตาของเขา จึงได้แต่ยกมือบอกให้พวกผู้หญิงออกไป
“หัวโบราณชะมัด!”
อวี้จิ่งหรงไม่สนใจเขา จูงจีซีอิงไปนั่งบนโซฟา
“เมื่อเช้ายังไม่ได้แนะนำให้รู้จัก นี่โจวอวี้เจิ้ง”
เขายกมือชี้ไปยังคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม
เธอเงยหน้าขึ้นตามสัญชาตญาณ แล้วสบเข้ากับดวงตาดำสนิทที่นิ่งสงบราวกับบ่อน้ำโบราณพอดี
ชายหนุ่มมีดวงตาหงส์เย็นชา มองอะไรก็ด้วยแววตาราบเรียบ ราวกับไม่มีสิ่งใดปรารถนา