ประตูห้องส่วนตัวถูกผลักเปิด พนักงานเสิร์ฟยกแชมเปญเข้ามาเต็มถาด
「คุณเซี่ยครับ เครื่องดื่มที่สั่งครับ」
หลังวางเครื่องดื่มลงแล้ว พนักงานก็ถอยออกไปอย่างนอบน้อม
เซี่ยหนานเซียวชี้แก้วบนโต๊ะอย่างเกียจคร้าน 「คุณหนูจี นี่เป็นเครื่องดื่มผลไม้สูตรพิเศษของคลับ อยากลองสักหน่อยไหม」
จีซีอิงมองเครื่องดื่มในมือเขาอย่างสนใจ ดวงตาเป็นประกายเหมือนอยากลองเต็มที
น้ำในแก้วมีสีสันหลากหลาย สีของเครื่องดื่มสูตรพิเศษสวยมาก โดยเฉพาะแก้วสีชมพูที่ดูน่าดื่มสุด ๆ
เซี่ยหนานเซียวหัวเราะเบา ๆ แล้วส่งแก้วที่เธอเล็งไว้ให้
จีซีอิงไม่ได้รับมาทันที แต่หันไปมองอวี้จิ่งหรงโดยไม่รู้ตัว
อวี้จิ่งหรงเห็นความคาดหวังในแววตาเธอ คำปฏิเสธที่เกือบหลุดจากปากจึงเปลี่ยนเป็น 「ดื่มได้แค่นิดเดียวนะ」
เขาไม่รู้ว่าเธอคอแข็งแค่ไหน แต่เครื่องดื่มสูตรพิเศษของเซี่ยหนานเซียวก็พอไหว แอลกอฮอล์ไม่สูงมาก
ดื่มนิดหน่อยคงไม่เป็นไร
ดวงตาของสาวน้อยเป็นประกาย เธอพยักหน้าหงึก ๆ ราวกับลูกเจี๊ยบจิกข้าว 「อื้อ ดื่มแค่นิดเดียว」
เธอรับแก้วจากมือเซี่ยหนานเซียวแล้วเอ่ยเสียงเบา 「ขอบคุณค่ะคุณเซี่ย」
เซี่ยหนานเซียวกระตุกมุมปาก 「ไม่เป็นไร คุณหนูจี」
สายตาของเขาหยุดอยู่บนแก้มขาวราวเครื่องเคลือบของสาวน้อย ดวงตาคู่ใสกระจ่างราวกับมีแสงอรุณฉาบอยู่ ขนตางอนหนาเหมือนแปรงเล็ก ๆ รูปพัด ทอดเงาบาง ๆ ลงบนเปลือกตา
เครื่องดื่มแตะริมฝีปากสีดอกกุหลาบของเธอจนชุ่มฉ่ำ สะท้อนแสงวาววับอยู่กลางอากาศ