จีซีอิงได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ดวงตาคู่งามไหววูบเบา ๆ “เมื่อก่อนฉันเคยเต้นอยู่บนเวทีเหรอ?”
อวี้จิ่งหรงไม่ได้สนใจเรื่องในอดีตของเธอมากนัก แต่เธอโด่งดังเกินไปจริง ๆ ต่อให้เขาไม่อยากรู้ก็ยังยาก
ตอนที่หญิงสาวในอ้อมแขนอยู่บนจุดสูงสุดของวงการเต้น เธอกลับประกาศอำลาวงการ ทิ้งเส้นทางการเต้นที่ฝึกฝนมาอย่างหนักนานกว่าสิบปีไป
ส่วนสาเหตุนั้น แววตาของอวี้จิ่งหรงหม่นลงเล็กน้อย เขาไม่ค่อยอยากพูดถึงนัก
แต่พอสบเข้ากับดวงตาเรียวสวยที่เต็มไปด้วยความคาดหวังของเธอ เขาก็พยักหน้าในที่สุด
“อืม”
เขาเปิดวิดีโอเก่า ๆ ของเธอให้ดูอยู่หลายคลิป
หญิงสาวสวมชุดเต้นสีแดงชาด ยืนอยู่บนเวทีและทำท่าทางยาก ๆ ต่อเนื่องกันทีละท่า ชายกระโปรงสีสดพริ้วผ่านอากาศเป็นเส้นโค้งอ่อนช้อยแต่เฉียบคม
เธอโค้งคำนับผู้ชมเบื้องล่าง แววหยิ่งทะนงบนใบหน้าแตกต่างจากความอ่อนโยนในตอนนี้ราวกับเป็นคนละคน
จีซีอิงเหลือบมองเพียงแวบเดียวก็เบือนสายตาหนี
เธอเคยขึ้นไปถึงจุดสูงสุดของวงการเต้นแล้ว พูดตามตรง ความยึดติดในเรื่องนี้ไม่ได้มากเท่าชาติก่อน ๆ
ตอนนี้สิ่งที่เธอใส่ใจยิ่งกว่าคือจะใช้ชีวิตต่อไปให้ดีได้อย่างไร