นางเซียวซือเยวี่ยนตรวจตราร้านค้าหลายแห่ง โดยเน้นไปที่ร้านที่วางแผนปรับปรุงใหม่ เพื่อดูว่าคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว
เมื่อนางสวมชุดที่อยู่บนกายปรากฏตัวที่ร้านตัดเย็บเสื้อผ้า กลุ่มสตรีลูกค้าก็พากันรุมล้อมเข้ามา พอรู้ว่าชุดที่นางสวมอยู่คือสินค้าใหม่ที่กำลังจะวางจำหน่าย ต่างก็มีสุภาพสตรีจำนวนมากตัดสินใจสั่งตัดทันที
เซียวซือเยวี่ยนเลือกแบบที่ไม่ฉูดฉาดจนเกินไปหลายแบบมาทำเป็นเสื้อผ้าสำเร็จรูป ชุดจำพวกนั้นขายให้สตรีจากครอบครัวฐานะปานกลาง ส่วนชุดที่หรูหราอย่างที่สวมอยู่นี้ เดินไปทางไหนก็โดดเด่นสะดุดตา มีเพียงกุลสตรีจากตระกูลขุนนางเท่านั้นที่สวมใส่ได้ ต้องสั่งตัดเป็นพิเศษแบบตัวต่อตัว
"แขกผู้มีเกียรติทั้งหลาย ชุดที่เจ้าของร้านของพวกเราสวมอยู่นี้มีเพียงชุดเดียวเท่านั้น แต่ว่ายังมีแบบอีกหลายสิบแบบให้ท่านเลือกสรร แล้วค่อยปรับแต่งตามลวดลาย สีสัน และเนื้อผ้าที่ท่านชื่นชอบ ให้เป็นอาภรณ์ที่มีเพียงท่านเดียว เพียงแต่ราคาอาจจะสูงหน่อย"
"พ่อค้าแม่ค้า พูดราคามาเลยดีกว่า อย่าปิดบังให้เสียเวลา"
แม่ค้ามองสบตากับเซียวซือเยวี่ยน เมื่อรับสัญญาณจากนางก็หัวเราะเบา ๆ "ราคาก็ต้องขึ้นอยู่กับเนื้อผ้าเป็นหลักใช่หรือไม่ หากแขกผู้มีเกียรติต้องการใช้เส้นไหมน้ำแข็งเย็นตัด ราคาย่อมต่างจากแพรไหม หากต้องการใช้แพรหลัวจิ้น ราคาก็ต่างจากแพรหยุนจิ้นอีก"
"ชุดแบบที่นางสวมนั่นล่ะ เอาราคาเท่าไหร่"
"ห้าร้อยตำลึง" แม่ค้าพูดพลางไม่รอให้แขกแสดงสีหน้า 'แพงเกินไป' ก็รีบเสริมขึ้นทันที "ชุดนี้ตัดจากแพรหยุนจิ้น ราคาจึงไม่ต่ำ แต่ทุกท่านก็ทราบดีว่าแพรหยุนจิ้นนับเป็นผ้าที่มีราคาแพงอยู่แล้ว หากทุกท่านเลือกผ้าที่ราคาต่ำลงมา ราคาก็ปรับลดลงได้อีก"