เซียวซือเยวี่ยนยกพัดกลมขึ้นปิดปาก ยิ้มบางๆ พลางกล่าวว่า "คุณหนูเล็ก พี่ชายของเจ้ารักเจ้ามากจริงๆ นะ"
หลิวอีเหรินหน้าร้อนผ่าว มองเหออี้จือแวบหนึ่ง แล้วตอบเสียงเบา "เขาดีกับข้ามาก"
สายตาของเซียวซือเยวี่ยนกวาดผ่านข้อมือที่พันผ้าขาวของหลิวอีเหริน แววตาแวบหนึ่งของความเยาะเย้ย
แน่นอนสิว่าดี หากไม่ดีก็ต้องเชือดข้อมือกันแล้ว เขาจะกล้าไม่ดีกับเจ้าหรือ?
ตามเนื้อเรื่องเดิม ยามนี้ตัวเอกดั้งเดิมตายไปแล้ว เหออี้จือทำเป็นไว้ทุกข์อยู่ไม่กี่เดือนก็แต่งหลิวอีเหรินเข้าบ้าน การแต่งงานของทั้งคู่ราบรื่นมาก แน่นอนว่าจะไม่มีฉากหลิวอีเหรินร้องไห้อาละวาดขู่จะเชือดข้อมือ เรื่องราวตอนนี้หลุดจากหนังสือต้นฉบับแล้ว ฉะนั้นสุดท้ายจะลงเอยอย่างไรก็ไม่มีใครรู้
"ยังต้องดูแบบอื่นอีกหรือไม่?" เซียวซือเยวี่ยนกล่าว "ข้ายังมีอีกหลายแบบ ที่ไม่มีใครเคยเห็น เหมาะกับเจ้ามากทีเดียว"
"เช่นนี้จะสิ้นเปลืองเกินไปหรือไม่?" หลิวอีเหรินเขินอายมองเหออี้จือ
เหออี้จือเม้มริมฝีปาก กล่าวอย่างเยือกเย็น "ดูสิ"
เซียวซือเยวี่ยนจำเขาไม่ได้ เขาจึงไม่ตึงเครียดเหมือนตอนแรกแล้ว เพียงแต่ดวงตาคู่นั้นเย็นชาลงกว่าเดิม
เซียวซือเยวี่ยนวาดแบบเพิ่มอีกหลายภาพ
หลิวอีเหรินยิ่งดูก็ยิ่งชอบ ไม่ว่าภาพไหนก็ชอบ มองเหออี้จือด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง
เหออี้จือกล่าวเย็นชา "ซื้อทั้งหมด"
"พี่ชาย เงินเท่าไรกันแน่?" หลิวอีเหรินมีสีหน้าเก้อเขิน "แพงมากหรือไม่?"
"คุณหนูเล็ก อย่าออมเงินให้ผู้ชาย อย่าสงสารเงินของผู้ชาย เพราะต่อให้พี่ชายของเจ้าไม่ใช้ให้เจ้า เขาก็จะไปใช้ให้หญิงอื่น" เซียวซือเยวี่ยนเหมือนหัวหน้าแก๊งค์ขายตรง กำลังล้างสมองหลิวอีเหริน "ผู้ชายน่ะ ยิ่งยอมใช้เงินให้เจ้ามากเท่าไร ก็ยิ่งแสดงว่าในใจมีเจ้า คุณค่าของเจ้าเหนือกว่าสิ่งของสามัญเหล่านี้มากนัก"