แมวขาวตัวน้อยลอยอยู่เหนือร่างของเซียวซือเยวี่ยน รายงานข่าวล่าสุดว่า "ติ๊ง โฮสต์ ความรู้สึกดีของเหอซื่ออวี่เพิ่มขึ้น 10 ตอนนี้อยู่ที่ 5 จากค่าความรู้สึกดีเริ่มต้น -10 ของเหอซื่ออวี่จนถึงตอนนี้ +5 โฮสต์เพิ่มขึ้นทั้งหมด 15 ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้ 15 คะแนน"
เซียวซือเยวี่ยนกำผ้าเช็ดหน้าไว้แน่น ระงับอาการไอ "ท่านแม่และท่านสามีเห็นเป็นประการใด?"
เหออี้จือไม่ค่อยชอบที่เซียวซือเยวี่ยนตัดสินใจเองเช่นนี้ หล่อนเป็นภรรยาที่เชื่อฟังมาโดยตลอด ปกติเชื่อฟังเขาทุกอย่าง แต่วันนี้กลับดูมีความคิดเห็นเป็นของตัวเองเป็นพิเศษ บางทีผู้หญิงก็อาจจะใจอ่อนง่าย เห็นเหอซื่ออวี่ก่อนหน้านี้อยู่อย่างน่าอเนจอนาถ ก็เลยมีความสงสารและเป็นห่วงเขามากขึ้น
"นิสัยของหานเอ๋อร์เจ้ารู้ดี มักจะเอาชนะเสมอ ถ้าให้เขาลดจากคุณชายรองเป็นคุณชายสาม ก็เกรงว่า..." หวังชื่อเป็นกังวล
แววตาที่เหอซื่ออวี่ก้มลงมองนั้นวาบแววเย้ยหยัน
หญิงที่พูดว่า 'ลูกข้าแท้ๆ ช่างน่าเวทนา' คนนี้ สิ่งที่ห่วงที่สุดกลับเป็นคนปลอมตัวคนนั้น นางไม่เคยคิดเลยว่าลูกชายที่ถูกสลับตัวไปของนางใช้ชีวิตอย่างไรมาตลอดหลายปีแบบไหน นางเลี้ยงลูกของศัตรูไว้ข้างกาย ให้อาหารการกินที่ดี ให้สถานะอันรุ่งโรจน์ไร้ที่ติ ส่วนเขาลูกแท้ๆ กลับถูกหญิงบ้าด่าทอตามอำเภอใจ หน้าหนาวต้องลงไปจับปลาในแม่น้ำ ต้องแย่งอาหารกับหมาไม่มีเจ้าของ
[คำเตือน ค่าความมืดของเหอซื่ออวี่สูงถึง 80 มีวิกฤตทำลายล้างโลก แนะนำให้โฮสต์จัดการกับค่าความมืดของเขา]
[ข้ารู้อยู่แล้วว่าชาเขียวน้อยนี้ไม่ธรรมดา ที่แท้ก็มีค่าความมืดแปดสิบ สมแล้วที่ท่าทางไม่ชิงดีชิงเด่นนั่นเป็นแค่การแสร้งทำ]
[ในเนื้อเรื่องเดิม เขากลับมาเพื่อรับญาติ อยู่ต่อในฐานะคุณชายสามของตระกูลเหอ เขาใช้พลังอำนาจของตระกูลเหอปูทางให้ตัวเอง ไต่เต้าขึ้นไปทีละก้าว สุดท้ายก็สู้กับพระเอกเหออี้จือในราชสำนักอย่างเอาเป็นเอาตาย สุดท้ายในฐานะตัวร้ายเขาตาย แต่ประชาชนก็เดือดร้อนไปทั่ว]
"น้องหานมีนิสัยตรงไปตรงมา ตอนนี้เขาแค่ยังรับความจริงไม่ได้ พอเขายอมรับความจริงได้ก็ดีขึ้นเอง" เซียวซือเยวี่ยนกล่าว "ตอนนี้สิ่งที่ทุกคนควรเป็นห่วงที่สุดคือสถานการณ์ของน้องซื่ออวี่ เขาเพิ่งกลับมาบ้าน ยังไม่คุ้นเคยกับผู้คน ต้องการให้พวกเราช่วยเหลือเขา"
เหออี้จือพูดเรียบๆ "ก็ได้ อย่างนี้แล้วกัน เหอซื่ออวี่เป็นที่สอง เหอจือหานเป็นที่สาม ท่านแม่ประกาศว่าตอนนั้นคลอดลูกแฝด เพราะลูกคนที่สองสุขภาพไม่ดี ต้องไปพักฟื้นที่วัด ดังนั้นสิบกว่าปีนี้เลยอยู่ที่วัดบำรุงร่างกาย ตอนนี้คนกลับมาแล้ว ร่างกายก็ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว ก็สามารถยอมรับบรรพบุรุษและกลับสู่ตระกูลได้แล้ว ข้ายังมีธุระที่ศาลากลาง เรื่องในบ้านฝากท่านแม่และภรรยาจัดการ ข้าไปก่อน"
หลังจากเหออี้จือจากไป เหอซื่ออวี่ยืนอยู่คนเดียว ดูน่าสงสารน่าเวทนา ถ้าไม่ใช่เพราะระบบเตือนนาง ยังไงก็ไม่เห็นหรอกว่าเจ้านี่ในกระดูกดำมืดขนาดไหน ยังเป็นตัวร้ายที่เกลียดชังโลกอีกต่างหาก
"ท่านแม่ เรื่องที่น้องซื่ออวี่เข้าสู่ทะเบียนตระกูลต้องรบกวนท่านจัดการแล้ว เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ท่านแม่ควรเชิญผู้อาวุโสในตระกูลมาปรึกษาหาวันที่ดีนะเจ้าคะ ถ้าไม่มีธุระอื่น ข้าจะพาน้องซื่ออวี่ไปพักก่อน ท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วง" เซียวซือเยวี่ยนพูดจบก็หันหลังเดินออกไป
เมื่อออกจากห้องโถงใหญ่ เหอซื่ออวี่เอ่ยถาม "เหตุใดถึงช่วยข้า?"
"ข้าก็มีน้องชายคนหนึ่ง อายุใกล้เคียงกับเจ้า เวลาน้อยเนื้อต่ำใจก็ร้องไห้ ร้องไห้จนคนทั้งบ้านปวดหัว เจ้าไม่ร้องไห้ แต่ข้าเห็น... ในตาเจ้ามีความน้อยเนื้อต่ำใจ"
เหอซื่ออวี่จ้องมองนางอย่างงงงัน
หญิงคนนี้...
เห็นๆ ว่าธรรมดาเหลือเกิน แต่เหตุใดถึงรู้สึกว่านางทั้งตัวเปล่งประกาย?
นางน่ามองกว่าพวกคนจอมปลอมในจวนกั๋วกงมากนัก
[โฮสต์ ค่าความรู้สึกดีเพิ่มขึ้น 5 เอ้อ โฮสต์ ตัวร้ายน้อยนี่ช่างเอาใจง่ายจริงๆ]แมวขาวตัวน้อยลอยอยู่บนหัวเซียวซือเยวี่ยนส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว
"จื่อซู หมอที่ข้าให้เจ้าจัดการหา มาแล้วหรือยัง?" เซียวซือเยวี่ยนถามสาวใช้ข้างกาย
"เรียนท่านหญิง หมอรออยู่แล้ว พอส่งคนไปสั่งก็จะมาได้ทันที" จื่อซูตอบ
เซียวซือเยวี่ยนมองไปทางเหอซื่ออวี่ "เจ้าบาดเจ็บ ข้าให้หมอมาทำแผลให้เจ้า สองสามวันนี้เจ้าพักผ่อนก่อน ข้าว่าอีกไม่นานจวนก็จะเตรียมงานเลี้ยงรับญาติให้เจ้า ให้เจ้าได้ยอมรับบรรพบุรุษและกลับสู่ตระกูล ต่อไปเจ้าจะยุ่งมาก จึงต้องพักผ่อนให้เพียงพอเพื่อรับมือกับเหตุการณ์ที่จะมาถึง"
กลับมาที่ห้องพัก เซียวซือเยวี่ยนสั่งให้สาวใช้ที่ตามมาแต่งงานด้วยสองคนออกไป แล้วเรียกระบบออกมา
"เจ้าระบบ ข้าจำได้ว่าตอนที่เจ้ามาหาข้าเพื่อทำสัญญา เจ้าเคยบอกว่ามีของขวัญต้อนรับผู้เล่นใหม่ ตอนที่ข้าหลอมรวมความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็เลยลืมเรื่องนี้ไป เจ้าคงไม่คิดจะเบี้ยวใช่ไหม?"
"ไม่มีไม่มี ไม่มีทาง โฮสต์รอเดี๋ยวนะ ข้าจะเรียกแผงจับฉลากให้ทันที"
"ของขวัญต้อนรับผู้เล่นใหม่ของบ้านเจ้า ต้องจับฉลากเองด้วยหรือ? ถ้าข้ามือไม่ดี จับได้แต่ของไม่มีประโยชน์ ก็ไม่ขาดทุนไปหรือ? หรือว่าเจ้าอยู่เบื้องหลังเล่นตลก เหมือนพวกเจ้าของร้านขายรูปปั้นน้ำตาลที่ชอบใช้เล่ห์เหลี่ยม?"
"โฮสต์วางใจได้ บนแผงจับฉลากไม่มีของที่ไร้ประโยชน์แน่นอน แค่ว่าตามแต่ดวงของตัวเองจะได้ของรางวัลต่างกันไปเท่านั้น"
ระหว่างที่ระบบพูด ก็มีแผงปรากฏขึ้นตรงหน้า ซึ่งมีเพียงเซียวซือเยวี่ยนเท่านั้นที่มองเห็น บนนั้นมีวงล้อขนาดใหญ่แสดงอยู่
"ของขวัญต้อนรับผู้เล่นใหม่ของโฮสต์คือโอกาสจับฉลากสิบครั้ง"
"จับเลย!" ไม่อยากพูดมากแล้ว
จับเสร็จจะได้พักผ่อน
ร่างกายนี้ห่วยแตกจริงๆ
เซียวซือเยวี่ยนขี้เกียจคิดให้ยุ่งยาก ตรงกดปุ่มจับฉลากสิบครั้งเลย
"ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับ ค่าคุณสมบัติ +3 หยกอุ่นหนึ่งก้อน (พกติดตัวจะได้อุณหภูมิที่สบายที่สุด) ยาแก้พิษหนึ่งเม็ด ค่าคุณสมบัติ +1 กลิ่นกายยั่วยวน (ใช้ได้ 3 ชั่วยาม เป็นของใช้ครั้งเดียว) ยาพลัง (ใช้ครั้งเดียว ใช้ได้ 1 ชั่วยาม) ยารักษาโรคสารพัด (กินแล้วโรคเก่าหายทั้งหมด) น้ำมันบำรุงผม (ใช้แล้วมีผมดำนุ่มสลวย) เสื้อคลุมล่องหน (ใช้ได้ 2 ชั่วยาม) ยาเปลี่ยนโฉม (ใช้ได้ 1 ชั่วยาม)"
เซียวซือเยวี่ยนดูรางวัลเหล่านี้ แล้วให้ระบบเรียกข้อมูลของนางออกมา
[เซียวซือเยวี่ยน หญิง อายุ 22 ปี รูปโฉม 52 รูปร่าง 57 เสียง 67 สติปัญญา 86 พละกำลัง 50 ความยืดหยุ่น 46...]
"ทำไมข้อมูลของข้าถึงกับคนอื่นไม่เหมือนกัน?" เซียวซือเยวี่ยนถาม
"โฮสต์เป็นโฮสต์ พวกเขาเป็นเป้าหมายของภารกิจ ยังไงก็ต้องไม่เหมือนกัน โฮสต์ ของรางวัลที่จับได้ครั้งนี้มีค่าคุณสมบัติ โฮสต์จะเพิ่มที่ไหน? ข้าแนะนำให้เพิ่มที่พละกำลัง พละกำลังโฮสต์แย่เกินไปแล้ว"
"ที่เจ้าแนะนำไม่มีประโยชน์ ข้ามีความคิดของตัวเอง ค่าคุณสมบัติสี่แต้มทั้งหมดเพิ่มที่รูปโฉม ยังไงข้าก็เป็นคนโลกๆ"
นอกจากค่าคุณสมบัติสี่แต้มแล้ว สิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดในบรรดาของอื่นๆ คือยารักษาโรคสารพัด นี่น่าจะเป็นของที่มีค่ามากที่สุดในบรรดารางวัลทั้งหมด ของอื่นๆ แทบจะมีเวลาจำกัดใช้ แต่ยารักษาโรคสารพัดเม็ดนี้เหมือนถูกสร้างมาเพื่อนางโดยเฉพาะ
แม้จะเป็นเหยื่อล่อ แต่นางก็ต้องกัดเหยื่อ เพราะร่างกายนี้ต้องการมันจริงๆ อีกอย่าง ในโลกเดิมนางกลายเป็นโคลนเน่าไปแล้ว ต่อให้กลับไปก็อยู่ไม่ได้ สู้อยู่ที่นี่ปั่นป่วนยุทธภพดีกว่า
เซียวซือเยวี่ยนกินยารักษาโรคสารพัดทันที และยังสวมหยกอุ่นผืนนั้นไว้ด้วย
ในบรรดาของรางวัลทั้งหมด นอกเหนือจากยารักษาโรคสารพัดแล้ว หยกอุ่นผืนนี้ก็มีประโยชน์ที่สุด หลังจากสวมใส่ ความหนาวเย็นก็หายไปหมดจริงๆ
อีกอย่าง ยารักษาโรคสารพัดเข้าปากก็ละลาย พร้อมกับที่มันหายไป โรคเก่าๆ ในร่างกายนางก็ถูกกำจัดออกไปในคราวเดียว นางรู้สึกว่าร่างกายอบอุ่น ทั้งตัวเบาสบายขึ้นมาก แม้แต่ความเหนื่อยล้าบนใบหน้าก็จางหายไป
"ของดีจริงๆ" เจ้าของร่างเดิมเป็นคนป่วยผอมแห้งมาสิบกว่าปี ไม่สามารถมีชีวิตชีวาเหมือนคนอื่นๆ ตอนนี้ปล่อยให้นางมาช่วยทำให้ชีวิตนี้เบ่งบานดีกว่า