เจียงหลานรินชาให้เฉินกวนด้วยตัวเอง น้ำเสียงอ่อนโยน
“อายุยังน้อยแต่ได้รับความไว้วางใจจากประธานเจิ้ง รับหน้าที่ดูแลจูเชวี่ยอินเทอร์แอคทีฟ เน็ตเวิร์กแต่เพียงผู้เดียว ประธานเฉินนี่ไม่ธรรมดาจริง ๆ หลังจากนี้ในฉางเล่อ เราคงต้องติดต่อกันให้มากขึ้นนะ”
“ประธานเจียงเกรงใจไปแล้ว ต่อไปผมเองก็ต้องขอคำแนะนำจากรุ่นพี่ที่เก่ง ๆ อย่างประธานเจียงเหมือนกัน”
เฉินกวนวางตัวให้ต่ำลงเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ทำเหมือนเป็นรุ่นน้อง
ถึงแม้จะรู้สึกว่าเจียงหลานมีเสน่ห์มาก แต่สายตาของเขาก็วางอยู่บนใบหน้าของเจียงหลานอย่างสุภาพ ไม่มองออกนอกลู่นอกทางเด็ดขาด
เจียงหลานเห็นดังนั้น ในใจก็ยิ่งเพิ่มคะแนนให้เฉินกวนอีก
ระหว่างมื้ออาหาร เจียงหลานปรนนิบัติเป็นเลิศ ดูแลได้อย่างดีเยี่ยม พร้อมทั้งหยิบไวน์แดงระดับพรีเมียมและเหล้าเหมาไถที่เตรียมไว้ล่วงหน้าออกมา
แถมยังเอาแบบที่แกะบรรจุภัณฑ์ออกแล้ว จะได้ไม่เป็นที่ครหา
แต่อันเจี้ยนกั๋วคืนนี้ยังต้องกลับไปหาอันหราน อีกทั้งพรุ่งนี้เช้าก็มีประชุม เลยโบกมือบอกว่าไม่ดื่มเหล้า
ผู้นำไม่ดื่ม เจียงหลานและเฉินกวนก็เลยดื่มน้ำชาตามไปด้วย
พอไม่มีบรรยากาศยกแก้วชนกันแบบวงเหล้า มื้อนี้เลยไม่ยืดเยื้อยาวนานนัก
เพราะว่าที่จริงแล้ว อันเจี้ยนกั๋วก็แค่อยากแนะนำให้เฉินกวนกับเจียงหลานรู้จักกัน เป็นสะพานเชื่อมให้เท่านั้น หลังจากนี้จะคบหากับเจียงหลานอย่างไร ก็ต้องขึ้นอยู่กับเฉินกวนเองแล้ว
หลังอาหาร อันเจี้ยนกั๋วนั่งรถที่มีคนขับไปส่งก่อน
หน้าร้านอาหารส่วนตัว ลมกลางคืนพัดโชย
เจียงหลานยืนบนบันได สายลมยามค่ำคืนพัดเสื้อไหมแท้เนื้อบางเบาของเธอพลิ้วสะบัด ทรวดทรงอวบอิ่มงามสง่าภายใต้นั้นถูกร้อยเรียงให้ยิ่งน่าตื่นตะลึง
เฉินกวนอดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนเช้าที่เห็นเจียงเหยียนไม่ใส่เสื้อชั้นใน
ถึงแม้จะไม่มีเสื้อชั้นในโอบอุ้ม แต่ก็ยังคงดันหน้าอกให้โค้งนูนขึ้นมางามสะพรั่ง
ไม่รู้ว่าแม่ผัวกับลูกสะใภ้คู่นี้ ใครจะมีหุ่นดีกว่ากัน?
ทันใดนั้นเจียงหลานก็หันมา นัยน์ตางามมองเฉินกวน ริมฝีปากแดงระเรื่อเผยอขึ้นเล็กน้อย พร้อมรอยยิ้มยั่วยวนเฉพาะตัวของหญิงสาวที่สุกงอม