เกิดใหม่ยุค80 ล่าสัตว์ขึ้นเขา เลี้ยงดูอดีตภรรยาสวย

ตอนที่ 2 ต้องหาให้เมียได้กินอิ่มก่อน

7 นาที· 1.7K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

อู๋ต้าจ้วงไม่กล้ามองแววตาสิ้นหวังคู่นั้นอีก เขาหยิบข้าวของแล้ววิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทาง

ในใจมีเพียงความคิดเดียว คือหาอาหารมาให้นางกิน ให้นางได้กินจนอิ่มท้อง

มุ้งผืนนี้ขาดจนแทบไม่เหลือสภาพแล้ว ส่วนกะละมังเคลือบใบนี้ เขาก็ไม่ได้คิดจะเอาไปแลกอาหาร

ระหว่างทางเข้าเขา อู๋ต้าจ้วงเก็บกิ่งไม้ติดมือมาสองสามกิ่ง แล้วถอนเถาวัลย์หนามมาส่วนหนึ่ง

เขาจะใช้ของสองอย่างนี้ทำเครื่องมือจับปลาแบบง่าย ๆ แม้จะสานข้องปลาเองได้ แต่ก็เสียเวลามากเกินไป

เขาปักไม้สี่ต้นไว้ตรงมุมทั้งสี่ ทำเป็นกรอบสี่เหลี่ยม แล้วใช้เถาวัลย์หนามมัดให้แน่น ใช้มุ้งที่ขาดคลุมเอาไว้ ก่อนปิดให้มิดชิด เหลือช่องให้ปลาเข้ามาได้ช่องหนึ่ง

เครื่องมือจับปลาแบบง่าย ๆ นี้ ชาติที่แล้วเขาเคยเรียนจากพรานเฒ่าคนหนึ่ง จึงทำได้อย่างคล่องแคล่ว

ลำธารเล็ก ๆ ไม่ได้ขาดปลา สิ่งที่ขาดคือน้ำมัน ปลาต้องมีน้ำมันมากถึงจะอร่อย ยุคนี้ข้าวของขาดแคลน น้ำมันจึงเป็นของมีค่ามาก

ถ้ากินปลาเปล่า ๆ กลิ่นคาวก็ชวนให้กลืนไม่ลง คนจึงแทบไม่มีใครจับปลามากิน

ยิ่งตอนนี้หิมะปกคลุมไปทั่ว น้ำแข็งบนผิวน้ำหนาอย่างน้อยห้าเซนติเมตร ก็ยิ่งมีคนมาจับปลาน้อยเข้าไปอีก

เขาเพิ่งเตรียมลงไปขุดหลุมบนผิวน้ำแข็ง ก็พลันได้ยินเสียงซู่ซ่าดังมาจากบนเขา

พอเงยหน้าขึ้นมอง สายตาของเขาก็เหมือนติดเลนส์ขยาย สามารถระบุตำแหน่งต้นเสียงได้อย่างรวดเร็ว

บนพื้นหิมะบนเขา มีไก่ป่าสองตัวกำลังวิ่งเล่นอย่างเริงร่า ขนาดไม่ใหญ่นัก แต่ก็น่าจะหนักสักสองสามชั่ง

ทำไมเขาถึงมองเห็นได้ไกลขนาดนี้?

นอกจากนี้ จู่ ๆ เขาก็รู้สึกว่าร่างกายแข็งแรงอย่างน่าประหลาด หูตาแจ่มใส ราวกับมีพละกำลังมหาศาลใช้ไม่หมด

นี่... หรือจะเป็นสิทธิพิเศษของคนที่ได้เกิดใหม่?

หรือจะมีมิติวิเศษในตัวหรือบ่อน้ำวิเศษอะไรติดมาด้วย?

ขณะที่กำลังคิดอยู่ มีดฟืนในมือของเขาก็หายไปทันที

นี่... มีมิติจริง ๆ ด้วยหรือ?

เพียงขยับความคิด จิตสำนึกของเขาก็เข้าไปในมิติวิเศษในตัว มิตินี้ไม่ใหญ่นัก มีพื้นที่ราวสิบตารางเมตร มีดฟืนเมื่อครู่ก็นอนนิ่งอยู่ข้างใน

อู๋ต้าจ้วงดีใจจนแทบคลั่ง สวรรค์ไม่ทำให้คนที่ได้เกิดใหม่ต้องผิดหวังจริง ๆ มักจะมอบสิทธิพิเศษมาให้เสมอ

มีมิตินี้แล้ว หากต่อไปเขาจะซื้อของมาขายต่อ ก็เหมือนมีเครื่องมือโกงชั้นยอดอยู่ในมือ

พวกเจ้าหน้าที่จัดการการกักตุนเก็งกำไรไม่มีทางทำอะไรเขาได้แน่

กลับมาสู่โลกความเป็นจริง เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แม้จะมีความสามารถพวกนี้ แต่ถ้าจะจับไก่ป่าตัวนั้นก็ยังยากอยู่ดี อย่างไรเสียมันก็บินได้

ต้องทำกับดักจับสัตว์!

ในเมื่อไก่ป่าสองตัววิ่งเล่นอยู่ตรงนั้น แสดงว่าที่นั่นต้องเป็นบริเวณที่พวกมันมาหาอาหารเป็นประจำ ถ้าวางกับดักไว้ตรงนั้น บางทีอาจจับพวกมันได้

คิดแล้วก็ลงมือทำ

เขาหยิบมีดฟืนไปตัดไม้ไผ่สองสามต้นที่เชิงเขา แล้วใช้เถาวัลย์ทำเป็นเชือก

ก่อนขึ้นเขา เขาตั้งใจหาใบหญ้าไอ้เฉ่า*มาขยี้ให้เป็นน้ำ แล้วทาให้ทั่วตัว

สัตว์ป่าพวกนี้จมูกไวมาก ขอแค่ได้กลิ่นคนแม้เพียงนิดเดียว พวกมันก็จะไม่เข้าใกล้บริเวณนั้น

กลิ่นของหญ้าไอ้เฉ่าค่อนข้างแรง จึงช่วยกลบกลิ่นตัวได้ดี

ไม่นาน เขาก็มาถึงบริเวณที่ไก่ป่าสองตัววิ่งเล่นอยู่เมื่อครู่ ตอนนี้พวกมันได้ยินเสียงอู๋ต้าจ้วงแล้ว จึงกระพือปีกบินหนีไป

เขาเงยหน้ามอง แล้วก็เห็นว่าที่นี่มีต้นเกาลัดป่าต้นหนึ่ง บนพื้นมีเกาลัดที่ร่วงลงมาหลายผล คิดว่าเมื่อครู่ไก่ป่าสองตัวนั้นคงกำลังจิกกินเกาลัดอยู่

บนต้นยังมีเกาลัดอีกไม่น้อย ไม่นึกเลยว่าถึงเดือนนี้แล้วยังจะหาเกาลัดได้

แม้หนามบนเปลือกเกาลัดพวกนี้จะเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมเหลืองแล้ว แต่เนื้อข้างในยังเต็มเมล็ดดี

ถ้าจับไก่ป่าได้สักตัว แล้วเก็บเกาลัดกลับไปตุ๋นด้วยกัน รสชาตินั้น แค่คิดก็น้ำลายสอแล้ว

พอดีอู๋ต้าจ้วงเองก็อยากลองทดสอบฝีมือของตัวเองในตอนนี้ด้วย

เขาถกแขนเสื้อขึ้น ใช้สองมือโอบลำต้น แล้วออกแรงถีบพื้น ก่อนหน้านี้เขาเตรียมใจรับน้ำหนักตัวเองเอาไว้แล้ว

แต่ใครจะรู้ว่าพอลองปีนขึ้นไปจริง ๆ กลับง่ายกว่าที่คิดไว้มาก

แสดงว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นจริง ๆ พละกำลังมากกว่าเมื่อครั้งยังหนุ่มไม่รู้กี่เท่า

ไม่มีเวลามาดีใจ เขารีบเลือกกิ่งที่มีเกาลัดอยู่มาก แล้วหักมันลงมาใส่มิติวิเศษในตัวทันที

ไม่นาน เกาลัดในมิติวิเศษในตัวก็มีน้ำหนักราวยี่สิบชั่ง มากพอให้กินได้หลายวันแล้ว ไม่มีเวลาจะเสียอยู่ที่นี่อีก

วางกับดักเสร็จแล้ว เขาก็กลับไปที่ริมลำธาร เพราะถึงอย่างไรการจับปลาด้วยกับดักก็ต้องอาศัยโชค ไม่แน่ว่าจะจับได้

แต่เขามั่นใจว่าจับปลาได้แน่

ถ้าใช้ความสามารถของมิติวิเศษในตัวดูดน้ำในบริเวณหนึ่งให้แห้งฉับพลัน ปลาข้างในจะถูกดูดเข้าไปด้วยหรือเปล่า?

ถ้าทำได้ ก็ไม่จำเป็นต้องใช้มุ้งกับกะละมังแล้ว ความเร็วคงเร็วกว่าวิธีนี้ไม่รู้กี่เท่า

เขาจึงลองทำเป็นครั้งแรกด้วยความรู้สึกอยากทดลองดู

เขายื่นมือลงไปในน้ำ น้ำในลำธารเย็นยะเยือกจนเหมือนจะแช่แข็งมือของเขา

เขาทนความหนาวจนมือแทบแข็ง แล้วขยับความคิด มือที่จุ่มอยู่ในน้ำก็พลันรู้สึกว่างเปล่า

พอตรวจดูอีกครั้ง ในนั้นมีน้ำเข้าไปหลายลูกบาศก์เมตรแล้ว แถมยังมีปลาตะเพียนเป็น ๆ ห้าตัวกับปลาดุกตัวใหญ่อีกสองตัวตามเข้าไปด้วย

“รวยแล้ว! รวยแล้ว!”

อู๋ต้าจ้วงดีใจจนเนื้อเต้น รีบเทน้ำในมิติออก เหลือไว้เพียงปลาที่กำลังกระโดดไปมาอยู่ข้างใน

การทดลองครั้งนี้ทำให้เขารู้เรื่องสองอย่าง

อย่างแรก มิติสามารถเก็บสิ่งมีชีวิตได้ นี่มันเกินจริงเกินไปแล้ว

อย่างที่สอง ความคิดของเขาก่อนหน้านี้ได้ผลจริง ๆ เขาสามารถใช้วิธีนี้จับปลาได้

มีความสามารถนี้แล้ว ครอบครัวของเขาจะต้องได้ฉลองปีใหม่อย่างอุดมสมบูรณ์แน่

ไม่มีเวลามาดีใจ เขาวิ่งไปอีกช่วงหนึ่ง แล้วเจาะรูบนน้ำแข็งอีกครั้ง

คราวนี้ปลาไม่มากเท่าครั้งก่อน แต่ก็ถือว่าได้มามากทีเดียว

หลังจากระบายน้ำออกแล้ว ขณะที่เขาเตรียมจะลงมือเป็นครั้งที่สาม เสียงซู่ซ่าก็ดังมาจากบนเขาอีกครั้ง

จากนั้นก็ได้ยินเสียงไก่ป่าร้องลั่นและเสียงปีกกระพือ อู๋ต้าจ้วงดีใจขึ้นมาทันที จับได้แล้ว!

คืนนี้ลูกสาวกับภรรยาจะได้กินซุปไก่ เขาคิดไว้แล้วว่าจะทำอย่างไร แบ่งครึ่งหนึ่งไปตุ๋นกับเกาลัด อีกครึ่งหนึ่งเอาไปต้มเป็นซุป แล้วผัดปลาเล็กในลำธารรสเผ็ดอีกจาน

สุดยอดไปเลย!

พอนึกถึงภาพภรรยากับลูกได้กินเนื้อกันอย่างเอร็ดอร่อย เขาก็มีแรงฮึดขึ้นมาทั้งตัว

เขารีบวิ่งไปยังจุดที่วางกับดักไว้ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด มีไก่ป่าตัวหนึ่งถูกแขวนห้อยอยู่กลางอากาศ

บางทีอาจเห็นว่ามีคนเข้ามาใกล้ ไก่ป่าตัวนั้นจึงกระพือปีกดิ้นแรงยิ่งกว่าเดิม

แต่ทั้งหมดก็ไร้ประโยชน์ อู๋ต้าจ้วงแก้กับดักแล้วเอาไก่ป่าลงมาได้อย่างง่ายดาย จากนั้นใช้เถาวัลย์มัดมันไว้แล้วเก็บเข้าไปในมิติวิเศษในตัว

ตอนนี้มีไก่แล้ว มีปลาแล้ว เหลือแค่น้ำมันมาก ๆ

เรื่องนี้ทำให้อู๋ต้าจ้วงคิดไม่ตกอีกครั้งว่าจะไปหาน้ำมันจากที่ไหน

สมัยนี้คนส่วนใหญ่แทบเหมือนกันหมด ทั้งปีแทบไม่ได้กินเนื้อสักครั้ง ส่วนน้ำมันยิ่งได้กินน้อยเข้าไปใหญ่

ตอนนี้มีวิธีหาน้ำมันอยู่สองทาง ทางหนึ่งคือซื้อเนื้อ เลือกส่วนที่ติดมันมากที่สุด แล้วเจียวเอาน้ำมันออกมาสักหน่อย

อีกทางคือจ่ายเงินกับคูปองไปซื้อ น้ำมันรำข้าว ที่ร้านสหกรณ์

แต่เขาไม่มีเงินนี่นา แม้แต่เงินที่ใช้ไปทำใบหย่าวันนี้ก็ยังเป็นเงินของเถียนหนี่

ตามปกติแล้ว เวลาผู้คนประสบความลำบากก็สามารถไปขอเบิกคะแนนแรงงานล่วงหน้าจากกองพัฒนาแปลงนาได้ บ้านไหน ๆ ก็มีหนี้ค้างกับกองพัฒนาแปลงนาไม่มากก็น้อย

แต่ชื่อเสียงของอู๋ต้าจ้วงที่สะสมมาในอดีตเหม็นโฉ่เกินไป หลายปีที่แต่งงานกันมา เขาแทบไม่เคยทำคะแนนแรงงานเลย สหกรณ์การผลิตไม่มีทางให้เขายืมเงินแน่นอน

อู๋ต้าจ้วงยังมีพี่ชายคนหนึ่งชื่ออู๋ต้าหนิว อาศัยอยู่ในกองพัฒนาแปลงนาเดียวกัน แต่ไปบ้านพี่ชายยิ่งไม่เข้าท่า หลายปีมานี้เขาไปขออาศัยกินอยู่บ้านพี่ชายไม่น้อย

ทั้งกินทั้งเอาของกลับมาด้วย

พี่สะใภ้ของเขาตอนนี้ระวังเขายิ่งกว่าระวังขโมย พอเห็นเขาโผล่มาตรงปากทาง ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบปิดประตูหน้าต่างทุกบานทันที

“จริงสิ!”

จู่ ๆ เขาก็นึกถึงพวกคนที่เคยเล่นพนันด้วยกันในชาติก่อน

ในนั้นมีคนหนึ่งทำหน้าที่เป็นคนเฝ้าครัวในฟาร์มของกองพัฒนาแปลงนา ชื่อเฉินเหลียงอวี่

ไอ้หมอนี่เป็นคนตั้งวงพนันขึ้นมาเอง และเคยรีดเงินจากเขาไปไม่น้อย

ถ้าการไปขโมยของคนอื่นทำให้เขาลงมือไม่ลงละก็ การขโมยของหมอนั่นคงไม่ทำให้เขารู้สึกผิดแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังมีเหตุผลดี ๆ ให้ตัวเองด้วย นี่ไม่เรียกว่าขโมย แต่เรียกว่าเก็บดอกเบี้ยต่างหาก

แม้การที่เขาผลาญเงินและติดพนันจะเป็นปัญหาของเขาเอง แต่เฉินเหลียงอวี่กับปัญญาชนอีกหลายคนร่วมมือกันวางแผนโกง ใช้กลโกงทำให้เขาเสียเงิน พวกนั้นก็ไม่ใช่คนดีเหมือนกัน

พอดีตอนนี้บ่ายโมงกว่าแล้ว คนที่ต้องไปทำงานในฟาร์มก็ยังไม่ได้ไป

เฉินเหลียงอวี่คนนี้ง่วงหลังมื้อเที่ยง เวลานี้น่าจะกำลังนอนกลางวันอยู่

ไปตอนนี้เหมาะพอดี

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป