ความเจ็บจากไม้กอล์ฟที่ฟาดลงบนร่าง ไม่ได้น้อยไปกว่าตอนที่ถูกสองคนนั้นต่อยเตะเมื่อครู่เลย
ว่านอวิ๋นเทาส่งเสียงร้องโหยหวนหนักกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว
แต่สิ่งที่ทำให้เขารับไม่ได้ที่สุดคือ——
หนานจือจือลงมือกับเขาจริง ๆ !!!
เธอกล้าลงมือกับเขาได้ยังไง?!
พวกเขาเป็นสามีภรรยากันมาหลายปีนะ!
แค่กลับบ้านไปไม่กี่วัน ได้ที่พึ่งพิง เธอก็เสียสติไปแล้วหรือ?!
“หนาน...หนานจือจือ!! อ๊าก! เธอบ้าอะไร?!”
ต่อให้เขาสั่งให้ว่านซั่วไปหาเธอโดยตั้งใจ นั่นก็เพื่อกู้ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขา จำเป็นต้องบ้าบอตีเขาไหม?!
หนานจือจือตอนนี้กลับเกลียดจนตาแดงก่ำ
ในฐานะคุณหนูตระกูลหนานที่ถูกพี่ชายหลายคนทะนุถนอมมาตั้งแต่เล็ก เธอไม่เคยเป็นคนไร้อารมณ์
เธอไม่แคร์ที่เขาทรยศชีวิตสมรส เหยียบย่ำความรู้สึกของเธอตลอดหลายปี
อย่างมากก็แค่ทำไม่รู้ไม่เห็นไปเสีย
แต่เขาผิดมหันต์ที่ลงมือกับลูกของเธอ!
เขาเป็นพ่อแท้ ๆ ของซุ่ยซุ่ยเชียวนะ! เป็นไปได้ยังไงที่เพื่อลูกของคนอื่น ถึงกับตั้งใจอุ้มซุ่ยซุ่ยของเธอไปปล่อย!
แค่ข้อนี้ข้อเดียว หนานจือจือก็ไม่มีทางให้อภัยเขาได้เด็ดขาด!
ถึงวันนี้พี่สี่พี่ห้าจะไม่ลงมือ เธอก็ไม่มีทางปล่อยว่านอวิ๋นเทาไปแน่!
“ฉันบ้า! ใช่ ฉันบ้าไปแล้วจริง ๆ! ตั้งแต่วันที่นายตั้งใจสลับเอาซุ่ยซุ่ยของฉันไปเพื่อลูกของลู่เสวี่ยถง นายก็น่าจะรู้ว่าฉันจะต้องเสียสติ!
นายรักเธอ ไม่รักฉัน ก็บอกฉันตรง ๆ ไม่ได้หรือไง?! ฉันหนานจือจือไม่มีทางตอแยนายเด็ดขาด! แต่นายทำไม... นายมีสิทธิ์อะไรมาทำร้ายลูกฉัน?!