เพื่อนบ้านที่มุงดูรอบ ๆ วิลล่าและยามได้ยินเสียงร้องโหยหวนจากในบ้านดังออกมาพร้อมกัน
คนที่อาศัยอยู่ในตึกใกล้ ๆ ต่างก็ได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นในสวนเมื่อวานนี้ ย่อมรู้เรื่องระหว่างประธานว่านกับภรรยาของเขาเช่นกัน
มีคนอดไม่ไหวที่จะกระซิบลิ้น
“ร้องได้น่าสงสารขนาดนี้ หรือว่า…จะโดนอันนั้นไปแล้ว?”
ข้าง ๆ มีคนไม่เข้าใจ ถามเสียงเบา
“อันไหน?”
“ก็อันนั้นไง…”
คนนั้นลดเสียงลงแล้วพูดว่า “สามีเธอนอกใจ แถมยังให้เธอเลี้ยงลูกของเมียน้อย เธออยากทำอะไรมากที่สุด?”
“หักขามันซะ”
“ตอนมัน”
มีสองคนพูดขึ้นพร้อมกัน คนแรกตาค้างพร้อมกับสีหน้าที่เพิ่งเข้าใจ ส่วนคนหลังพอพูดออกไปแล้วก็ทำหน้าไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน
ไม่จริงใช่ไหม?
คุณผู้หญิงว่านคนนั้น มองยังไงก็ไม่เห็นจะใจโหดขนาดนั้นเลยนะ
คนรอบข้างซุบซิบกัน ยามที่เผชิญหน้ากับบอดี้การ์ดมาตลอดและผู้จัดการทรัพย์สินที่ได้รับข่าวแล้วรีบมาจนแทบยืนไม่อยู่
“คุณหนาน คุณไม่ยอมหลีกทางให้ พวกเราจะแจ้งตำรวจนะครับ!”
แม้อำนาจของตระกูลหนานจะสูง แต่ข้างในนั่นคือเจ้าของบ้านของพวกเขา
ถ้ามองเห็นภัยคุกคามต่อชีวิตเจ้าของบ้านแล้วไม่ทำอะไรเลย วันนี้พวกเขาคงถูกไล่ออกยกทีมเป็นแน่
หนานจิ่งเหยียนชำเลืองมองผู้จัดการทรัพย์สินแวบหนึ่ง เอ่ยเพียงว่า
“ตามสบาย”
อีกฝ่ายเปิดทางให้เขาโทรศัพท์อย่างเต็มใจ ผู้จัดการทรัพย์สินกลับลังเลอยู่ครู่หนึ่ง
หยิบมือถือออกมา กำลังลังเลว่าควรกดเบอร์โทรนั้นหรือไม่ ในตอนนั้นเอง ประตูวิลล่าด้านหลังบอดี้การ์ดก็เปิดออกอีกครั้ง