ชายหนุ่มนามสวี่เซิ่ง เป็นพนักงานประจำของบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง
ช่วงนี้เขาฝันร้ายทุกคืน ไม่ก็ป่วยไข้ หรือออกจากบ้านก็สะดุดล้มถลอกปอกเปิก จนทำงานแทบไม่ได้
เพื่อนบอกว่าเขาเจอเรื่องแปลก ๆ จึงแนะนำห้องถ่ายทอดสดแนวศาสตร์เร้นลับให้มาถามดู
แต่กลายเป็นว่า… แค่นี้เนี่ยนะ??
ก็ว่าแล้ว นี่ต้องเป็นเด็กบ้านไหนเปิดเล่นหลอกคนดูเล่นชัวร์
น่าเสียดายที่เขาดันเชื่อจริง ๆ
“ท่านปรมาจารย์น้อยใช่ไหม? เอาเถอะ ไม่ต้องพูดต่อแล้ว ไปเรียกผู้ปกครองแกมา บอกให้คืนเงินให้ฉัน ฉันไม่ให้แกดูดวงแล้ว”
พูดจบก็อดบ่นพึมพำเบา ๆ ไม่ได้
“ฉันก็คงบ้าไปแล้ว โดนเด็กหลอกเอา เสียเวลา…”
ท่าทางเขาเหมือนกำลังบอกว่า แกน่ะหลอกเอาเงิน แต่เห็นว่าเป็นเด็กก็ไม่อยากถือสา
อาซุ่ยน้อยถอนหายใจเฮือกหนึ่ง ทำท่าเหมือนมีประสบการณ์โชกโชน
ทำไมผู้ใหญ่ชอบไม่เชื่อเด็ก ๆ เสมอเลยนะ
เจ้าแมวตัวใหญ่หน้ากล้องก็ถอนหายใจตาม มองชายในจอไลฟ์เชื่อมต่อด้วยแววตาสีทองที่ดูราวกับเต็มไปด้วยความเวทนา
ผู้ชมในห้องไลฟ์อีกกว่าครึ่งไม่ได้มาเพราะห้องไลฟ์ศาสตร์เร้นลับแต่แรก จึงไม่ได้สนใจคำขอของสวี่เซิ่งเท่าไหร่
มองเจ้าแมวในจอทำท่าถอนหายใจคลอไปกับเสียงนอกจอ รู้สึกแต่ว่าน่ารักเหลือเกิน พากันพิมพ์แซวในแชตลอย
[ก็แค่ 888 ให้มันไปเถอะ~]
[เด็กแค่อยากหาเงินค่าขนมด้วยตัวเอง นายยังจะไปทวงคืนกับเด็กอีกนะ]