"แล้วจะทำยังไง? ต้องเอาเงินให้เขาไปจริง ๆ งั้นเหรอ?" เสิ่นจือเซี่ยรู้สึกไม่ยุติธรรมแทนหนานซิน
หนานซินไม่พูดอะไร
เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองดูถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์ด้านนอก สมองของเธอเต็มไปด้วยความวุ่นวาย
ให้เงิน?
นั่นคือสิ่งที่เธอได้มาจากการแต่งงานสามปี เกือบเอาชีวิตเข้าแลก มันคือหลักประกันของเธอและลูก
ไม่ให้?
พ่อบุญธรรมของเธอเป็นคนแบบไหน เธอรู้ดีกว่าใคร เขาทำได้ทุกอย่างเมื่อถูกบีบบังคับ เขาล้มละลายและไม่มีอะไรเหลือ เขาบ้าไปแล้ว จะต้องมาคอยก่อกวนเธอแน่นอน
หรือว่า... ไม่มีทางอื่นจริง ๆ งั้นเหรอ?
จู่ ๆ เสิ่นจือเซี่ยก็คิดอะไรขึ้นได้ ดวงตาเป็นประกาย: "ซินซิน ถ้าเธอแต่งงาน เธอก็สามารถใช้เหตุผลการย้ายตามสามี ย้ายทะเบียนบ้านไปอยู่กับคู่สมรสได้!"
แต่งงาน?
หนานซินชะงัก
"ใช่แล้ว! ครั้งที่แล้วฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ เธอสามารถหาคนไว้ใจได้มาแต่งงานปลอม หมอจี้เป็นตัวเลือกที่เหมาะสมมาก" เสิ่นจือเซี่ยพูด
แทบจะในทันทีที่เสิ่นจือเซี่ยพูดจบ ร่างของคนคนหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในความคิดของหนานซิน
จี้โจวเหย่
ข้างกายเธอ มีเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นผู้ชายที่ไว้ใจได้และเหมาะสมที่สุด
แต่... เธอจะเอ่ยปากได้ยังไง?
เขาช่วยเธอมาเยอะแล้ว เธอจะเอ่ยปากขอเรื่องที่ไร้สาระแบบนี้ได้ยังไง?
"ไม่ได้" หนานซินส่ายหน้า "มันไม่ยุติธรรมกับหมอจี้ แถมการแต่งงานปลอมก็ถือเป็นการแต่งงาน ฉันทำแบบเห็นแก่ตัวไม่ได้"
"แล้วจะทำยังไง? จะยอมแพ้แบบนี้จริง ๆ เหรอ?" เสิ่นจือเซี่ยทำหน้าหมอง