แต่ไม่นาน หนานซินก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา
ที่จริงแล้วสิ่งที่เธอต้องการก็มีเพียงแค่ความช่วยเหลือธรรมดา ๆ หากพูดถึงการแต่งงานอย่างจริงจัง เธอไม่คู่ควรกับจี้โจวเหย่อยู่ดี
"แล้วสัญญานั่น จะให้ฉันเตรียมหรือคุณเตรียมล่ะ?"
"ไม่จำเป็นต้องมีสัญญา"
จี้โจวเหย่หันกลับมา สายตามองไปที่ตัวเธอโดยไม่เห็นความหวั่นไหวใด ๆ "ในเมื่อจะจดทะเบียนกันแล้ว ก็คือสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย หน้าที่ที่ควรทำและความรับผิดชอบที่ต้องแบกรับ ฉันจะทำทั้งหมด ส่วนค่าชดเชย..."
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดอย่างจริงจังว่า "ถ้าเธอยังยืนยันจะให้ล่ะก็ ก็ช่วยทำอาหารเพิ่มอีกสองมื้อแล้วกัน"
แต่หนานซินกลับรู้สึกจมูกหายใจติดขัด ตาร้อนผ่าวขึ้นมา
เขามักจะยื่นมือเข้ามาช่วยอย่างไม่ลังเลในยามที่เธอเลวร้ายที่สุดและหมดหนทางที่สุดเสมอ โดยไม่เคยเรียกร้องสิ่งตอบแทนใด ๆ
ถึงแม้เธอจะรู้ว่านี่เป็นเพียงเพราะจิตแพทย์ที่ดีของเขา แต่หนานซินก็ยังอดรู้สึกซาบซึ้งใจไม่ได้
"คุณหมอจี้..." น้ำเสียงเธอสั่นเครือ "ขอบคุณนะคะ"
"ไม่ต้องขอบคุณ" จี้โจวเหย่เดินกลับมาหยุดตรงหน้าเธอ แล้วพูดช้า ๆ ว่า "แต่มีบางเรื่องที่ฉันต้องบอกเธอล่วงหน้า"
"คุณพูดได้เลยค่ะ"
"การแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ ถึงแม้จะเป็นแค่เรื่องชั่วคราวก็ต้องได้รับการปฏิบัติอย่างจริงจัง เพราะงั้นฉันต้องพาเธอไปพบพ่อแม่ของฉัน พวกท่านเร่งเร้าให้ฉันแต่งงานมาตลอด ในเมื่อจะแต่ง ก็ควรให้พวกท่านได้พบเธอ" จี้โจวเหย่กล่าว
ไปพบพ่อแม่?