“คุณรู้จักฉัน?”
หนานซินมองคนรับใช้คนนั้นแวบหนึ่ง เธอมั่นใจว่าไม่เคยเห็นคนนี้มาก่อน “คนรับใช้คนเดิมไปไหน?”
เธอชะเง้อมองเข้าไปในบ้าน แต่คนรับใช้ก็บังสายตาเธอไว้
“อย่ามองเลย คนนั้นถูกไล่ออกไปแล้ว ตอนนี้ฉันเป็นคนรับใช้ของบ้านนี้”
คนรับใช้คนนั้นเป็นคนที่หนานซินจ้างมาสมัยเพิ่งแต่งงานกับจี้โจวเหย่ เป็นคนซื่อสัตย์มาตลอด
ครั้งก่อนที่เธอช่วยหนานหยูโกหกและทำพยานเท็จ หนานซินก็ไม่ได้คิดจะเอาเรื่องอะไร เพราะคิดว่าถ้าอยู่ในตำแหน่งของอีกฝ่าย ถ้าไม่ฟังคำสั่งหนานหยู ชะตากรรมจะเป็นเช่นไรก็คงเดาได้ไม่ยาก
เพียงแต่หนานหยูไม่คาดคิดว่า ถึงอีกฝ่ายจะช่วยตัวเองแล้ว หนานหยูก็ยังไล่คนนั้นออกไปอยู่ดี
เธอรู้สึกไม่ยุติธรรมให้กับคนรับใช้คนนั้น แต่ในเมื่อมันเป็นเรื่องของคนอื่น เธอก็ไม่มีสิทธิ์จะไปยุ่งอะไร
หนานซินละสายตาจากคนรับใช้คนใหม่ แล้วจะก้าวเข้าไป แต่ก็ถูกอีกฝ่ายยื่นมือมาขวางไว้
“เดี๋ยวก่อน ฉันอนุญาตให้คุณเข้าไปแล้วหรือ?”
คนรับใช้เหลือบตามองหนานซิน ราวกับกำลังมองสิ่งสกปรกอะไรสักอย่าง
รู้ว่าคนรับใช้คนนี้ตั้งใจจะกลั่นแกล้งเธอ หนานซินเม้มริมฝีปาก แล้วเอ่ยขึ้น “แล้วต้องทำยังไงถึงจะเข้าไปได้?”
คนรับใช้กวาดตามองหนานซินตั้งแต่หัวจรดเท้า
สายตาของเธอเต็มไปด้วยความดูถูก มองจนหนานซินรู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
อีกครู่หนึ่ง เธอจึงเอ่ยขึ้น “หญิงมีท้องนี่ทั้งตัวเต็มไปด้วยความสกปรก จะมาทำให้บรรยากาศในบ้านแปดเปื้อน จะเข้าไปก็ได้ ขอแค่คุณหนูหนานซินถอดรองเท้ากับเสื้อคลุมทิ้งไว้ข้างนอก ถ้าไม่ทำก็เชิญกลับเถอะ”