หลินไห่กำไม้พายแน่นด้วยสองมือ กล้ามเนื้อทั่วร่างเกร็งตึง
น้ำทะเลในท้องเรือเอ่อสูงถึงน่อง โยกไปมาตามจังหวะที่เรือแซมแพนโคลงเคลง ส่งเสียงซ่า ๆ
ปลากะพงเหลืองป่าฝูงนั้นดิ้นพล่านอยู่ในอวน เกล็ดสีทองเหลืองอร่ามสะท้อนแสงจนแสบตาในความมืด
หลินไห่จ้องจอเรดาร์ในหัว
บนหน้าจอ จุดแสงสีขาวที่แทนเรือลำอื่นกำลังอ้อมเข้ามาจากทางตะวันตก ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเรือแซมแพนเก่า ๆ ของเขามาก
“เรือของหลิวต้าจู่”
หลินไห่จำเสียงเครื่องยนต์ของเรือลำนั้นได้ เครื่องยนต์ดีเซลเก่า ๆ เวลาทำงานดังเหมือนสูบลมชำรุด
หลิวต้าจู่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนเห็นแก่ประโยชน์ในหมู่บ้าน ปกติก็สนิทสนมกับหลินเทาอยู่แล้ว ถ้าเขาเห็นปลากะพงเหลืองเต็มลำนี้เข้า พรุ่งนี้คนทั้งหมู่บ้านต้องรู้กันหมดแน่
หลินไห่ถ่มน้ำลายลงบนฝ่ามือ คว้าด้ามพายแล้วงัดไปทางขวาอย่างแรง
บนหน้าจอเรดาร์ พื้นที่เตือนภัยสีแดงที่แสดงถึงแนวหินใต้น้ำปรากฏแน่นขนัด
หลินไห่ไม่เลือกเส้นทางน้ำลึกที่ราบเรียบ แต่หันหัวเรือมุ่งตรงไปยังหาดตื้นที่มีหินโสโครกหนาแน่นที่สุด
น้ำบริเวณหาดตื้นไหลเชี่ยว มีหินใต้น้ำมาก เรือใหญ่เข้ามาแล้วเกยตื้นได้ง่าย แต่หลินไห่มีเรดาร์คอยนำทาง จึงหลบหินแต่ละก้อนได้