หลินไห่เบี่ยงตัวเปิดทางให้เจ้าจื่อเถิงเข้ามาในบ้าน แล้วกดตัวเฮย์หู่กับเฮย์เป่าที่กำลังขู่คำรามไว้ตามสะดวก
เสิ่นชิวตักน้ำอุ่นจากห้องครัวมาเต็มชาม แล้วยื่นให้
เจ้าจื่อเถิงรับน้ำไปดื่มรวดเดียวหมด จากนั้นใช้แขนเสื้อเช็ดคราบฟองสีขาวตรงมุมปาก ก่อนพูดอย่างร้อนใจว่า「คราวนี้คงต้องตกงานกันจริง ๆ แล้ว」
หลินไห่ลากม้านั่งตัวยาวมานั่ง สีหน้าเรียบสงบ「หัวหน้าจ้าว นั่งลงก่อนแล้วค่อยเล่า」
เจ้าจื่อเถิงนั่งไม่ติดที่ เพิ่งหย่อนก้นลงบนม้านั่งก็ลุกขึ้น เดินวนไปมาในห้องโถงใหญ่「ในเมืองเกิดเรื่องขึ้น สถานีสัตว์น้ำประจำตำบลของเรากำลังจะถูกบีบจนไปไม่รอด」
「เกิดเรื่องอะไรขึ้น?」
หลินไห่ถาม
เจ้าจื่อเถิงลดเสียงลง พูดอย่างเร่งร้อน「บ่ายวันนี้ มีรถเก๋งหลายคันมาจากในเมือง」
「คนที่นั่งอยู่ในรถเป็นเถ้าแก่ใหญ่จากเขตเศรษฐกิจพิเศษทางใต้ พูดสำเนียงกวางตุ้งกัน」
「พวกนั้นรวยแบบเหลือเชื่อ ขนเงินสดมาเต็มลัง แล้วกว้านซื้อสินค้าทั่วทั้งเมือง」
หลินไห่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย「พวกเขาจะซื้ออาหารทะเลหรือ?」
เจ้าจื่อเถิงตบต้นขาตัวเอง「ใช่ แถมยังให้ราคาสูงมาก」
「พวกเขาเหมาคลังแช่เย็นของรัฐในเมืองไปหมดแล้ว ได้ยินว่าจะใช้รถห้องเย็นขนไปทางใต้」