"ราชครูผู้นี้ มีที่มาอย่างไร? นามใด?" หลี่ชิงซานถามเสียงเรียบๆ
"ราชครูมีสมญาว่า 'ซวนหมิง' ลึกลับยิ่งนัก ส่วนที่มาอันใด... ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ ประหนึ่งโผล่มาลอยๆ องค์ฮ่องเต้ทรงเชื่อฟังท่านผู้นั้นยิ่ง บัดนี้แม้แต่ราชกิจใหญ่หลวง ก็ยังต้องถามความเห็นจากจวนราชครูบ่อยครั้ง" น้ำเสียงของหลี่อวิ๋นแฝงความกังวลเล็กน้อย
เสวียนหมิง? พลังงานมาร? สายตาหลี่ชิงซานเฉียบคมขึ้นมา
น้ำในเมืองหลวงแคว้นเยียนนี้ ดูจะลึกเกินกว่าที่คิดไว้มากนัก
ราชครูที่โผล่มาอย่างกะทันหันนี้ และความเกี่ยวข้องกับพลังงานมาร เบื้องหลังต้องซ่อนแผนชั่วอันใหญ่หลวงไว้แน่นอน
เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นหยิบขวดยาหยกหลายใบ แผ่นหยกสองแผ่น และหินวิญญาณถุงเล็กๆ ออกจากถุงเก็บของ ส่งให้หลี่อวิ๋น: "โกวหวา เจ้าเก็บสิ่งเหล่านี้ไว้ ข้างในขวดยาคือยาบำรุงรากฐาน เสริมกายให้แข็งแรง ยืดอายุขัย
ส่วนแผ่นหยกสองแผ่นนั้น แผ่นหนึ่งเป็นวิชาบำรุงสุขภาพขั้นพื้นฐาน เจ้าฝึกเองได้ แม้ไม่อาจเป็นเซียน แต่พอทำให้เจ้าไร้โรคไร้ภัย อีกแผ่นหนึ่งคือวิชาบำเพ็ญเซียน หากบุตรหลานตระกูลหลี่มีผู้ใดก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียนได้ ก็ให้ผู้นั้นฝึกฝนได้ หินวิญญาณ... เก็บรักษาไว้ให้ดี บางทีวันหน้ามีประโยชน์
จงจำไว้ เรื่องวันนี้ ห้ามเล่าให้ผู้ใดรู้เป็นอันขาด รวมถึงภรรยาของเจ้าด้วย เรื่องราชครูนั้น เจ้าจงทำทีคล้อยตามไปก่อน อย่าขุดคุ้ยให้ลึก ทุกอย่างมีข้าจัดการเอง"
หลี่ชิงซานถอนหายใจในใจ ชั่วขณะที่แตะต้องหลี่อวิ๋นเมื่อครู่ เขาก็ตรวจสอบแล้ว หลี่อวิ๋นไม่มีรากวิญญาณ
มิเช่นนั้น หลานชายเพียงคนเดียว เขาย่อมต้องดึงขึ้นมาช่วย ให้หลี่อวิ๋นได้ก้าวเข้าสู่เส้นทางเซียนแน่นอน