"ฮ่าฮ่าฮ่า! ดี! ช่างดีนัก《เคล็ดทองคำเก้าอมตะ》! น้ำเต้าดั่งใจ น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!"
หลี่ชิงซานอดไม่ได้ที่จะตื่นเต้นอยู่ในใจ การเสี่ยงดวงเปิดกล่องปริศนาได้สมบัติล้ำค่าเช่นนี้ ทำให้เขาหลงใหลยิ่งนัก
เขาตัดสินใจทันทีว่า นอกเหนือจาก《เคล็ดวิชาชีวิตนิรันดร์ฉบับอมตะ》แล้ว《เคล็ดทองคำเก้าอมตะ》นี้ก็ต้องฝึกเป็นเคล็ดวิชาหลักเช่นกัน!
ฝึกทั้งกายและวิชา รากฐานจะแข็งแกร่งเกินจินตนาการ!
ในเวลาเดียวกัน เขาก็ฝึก《วิชาค้นวิญญาณ》ที่บันทึกไว้ในแผ่นหยกด้วย
วิชานี้ค่อนข้างอำมหิต ขัดต่อสวรรค์ แต่สำหรับการจัดการกับพวกปีศาจร้ายนั้น เป็นอาวุธชั้นเลิศในการหาข้อมูล
ในขณะที่เขาเริ่มเข้าใจ《วิชาค้นวิญญาณ》เบื้องต้น และเริ่มวางแผนว่าจะแฝงตัวเข้าไปในจวนกั๋วซือเพื่อสืบหาได้อย่างไร
เย็นวันหนึ่ง ประตูข้างของจวนกั๋วซือเปิดออก ศิษย์ขั้นหลอมปราณกลางคนหนึ่งนำรถม้าหลายคันที่คลุมด้วยผ้าดำ ลอบเข้าไปในจวนอย่างลับๆ
เมื่อผ้าดำถูกเปิดออก พลังญาณของหลี่ชิงซานมองเห็นชัดเจนว่า ในรถม้าเต็มไปด้วยเด็กชายเด็กหญิงที่ถูกยาสลบ แต่งตัวขาดรุ่งริ่ง!
มีจำนวนถึงหลายสิบคน!
บนใบหน้าอ่อนเยาว์ของเด็กๆ ยังมีคราบน้ำตา ทำให้หลี่ชิงซานรู้สึกโกรธแค้นขึ้นมาในอก ความคิดฆ่าฟันผุดขึ้นเต็มใจ!
"เด็กชายเด็กหญิง? มีเพียงนักบำเพ็ญปิศาจและพวกนอกคอกเท่านั้นที่ใช้เด็กเหล่านี้ฝึกวิชา กั๋วซือเสวียนหมิงผู้นั้น ฝึกวิชาอะไรกันแน่?"
เขาข่มใจไม่ให้พุ่งเข้าไปกำจัดปีศาจทันที คงความเยือกเย็นไว้
จนกระทั่งกลางดึก ศิษย์ที่รับผิดชอบรับเด็กผู้นั้นก็ออกจากประตูข้างเพียงลำพัง ดูเหมือนจะเสร็จสิ้นการส่งมอบ เตรียมกลับที่พัก