เจียงหนีฟังจนลืมตากว้างขึ้นอย่างช้า ๆ
เริ่มจากที่พ่อแท้ ๆ ของลูกสาวหลินซูอันคือเว่ยเซียว
ไปจนถึงความเป็นไปได้สูงที่หลินซูอันกับเว่ยเซียวคือตัวการที่ทำให้โจวอี้ต้องตาย...
ข่าวที่ชวนตะลึงทีละเรื่องสองเรื่องกระแทกเข้าใส่จนเธอไม่รู้ว่าควรทำหน้าแบบไหนดี
หากข้อเท็จจริงเป็นเช่นนั้นจริง ๆ สักวันหนึ่งในอนาคต ปั๋วเยี่ยนหวยได้รู้ความจริง
ไม่รู้ว่าเขาจะยังปกป้องหลินซูอันแบบตอนนี้อยู่หรือไม่
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ความสงสัยก็ผุดขึ้นในใจเจียงหนี
"คุณโจวพูดได้หนักแน่นถึงเพียงนี้ คาดว่าในมือคงมีเบาะแสไม่น้อย เพียงแต่ยังขาดหลักฐานที่เป็นกุญแจสำคัญ ถ้าเช่นนั้น ทำไมไม่บอกเรื่องนี้ให้คุณปั๋วเยี่ยนหวยทราบล่ะคะ ให้เขาช่วยสืบสวนอีกแรง"
"ปั๋วเยี่ยนหวย?"
โจวจิ่นเหนียนกระตุกมุมปากเล็กน้อย แม้ใบหน้ายังคงเคร่งขรึม แต่เจียงหนีก็มองเห็นแววเย้ยหยันในนั้น
"ฉันเคยให้เจี่ยงเซียวปล่อยข่าวไปให้เขาแล้ว เขาไม่เพียงไม่เชื่อ แต่ยังปกป้องหลินซูอันอีก เป็นคนที่แยกแยะไม่ออกว่าอะไรถูกผิด ฉันจะไปหวังให้เขาช่วยรวบรวมหลักฐานได้ยังไง?"
ต่อจากนั้น เขาก็มองตรงมาที่เจียงหนี ดวงตาสีดำขลับราวกับสระน้ำที่ไร้คลื่น
"ส่วนคุณเจียง หลังจากผ่านเรื่องมามากมาย ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะไม่เกลียดหลินซูอัน ไม่อยากหย่ากับปั๋วเยี่ยนหวย หลุดพ้นจากรากเหง้าความเจ็บปวดโดยเด็ดขาด คุณมีแรงขับเคลื่อน เราต่างใช้ประโยชน์กัน ยิ่งสะดวกต่อการร่วมมือ"
เจียงหนีประหลาดใจในความตรงไปตรงมาของเขา แน่นอนว่า ข้อเท็จจริงก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ