ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 55 ที่แท้ก็เป็นบาร์บี้เหล็กนี่เอง

6 นาที· 1.5K คำ

ปลายนิ้วของผู้เล่นหญิงเพิ่งแตะประตูรถ ใบหน้าก็พลันเผยรอยยินดี

ขอแค่เธอค้ำประตูรถไว้ ไม่ให้มันปิด แล้วชวนสองคนบนรถคุยเรื่อยเปื่อยเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ เพื่อนร่วมทีมก็จะลอบเข้ามาจากด้านหลัง เล่นงานพวกเธอโดยไม่ทันตั้งตัวได้

แต่รอยยินดีบนใบหน้ายังไม่ทันได้แผ่กว้าง ท้ายทอยก็พลันปวดแปลบ ราวกับถูกอะไรเล็ก ๆ กัดต่อยเข้าอย่างแรง

ร่างของเธอแข็งค้างไปครึ่งวินาที ก่อนจะล้มลงกับพื้นทั้งตัวอย่างทื่อ ๆ

ในเสี้ยววินาทีที่ล้มลง เธอเห็นผู้เล่นหญิงที่นั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับยิ้มอย่างรู้ทัน เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว ยังมีอะไรให้สงสัยอีก?

เธอถูกมองแผนออกแล้ว!

แต่อีกฝ่ายรู้ตัวตั้งแต่เมื่อไรกัน?

เธออ้าปาก แต่กลับเปล่งเสียงไม่ออก สติค่อย ๆ ถูกน้ำสีดำกลืนกินทีละน้อย

เธอไม่รู้คำตอบ และก็ไม่มีโอกาสได้รู้แล้ว

เงาดำสองร่างที่ลอบมาจากท้ายรถเห็นเพื่อนร่วมทีมล้มลงต่อหน้าต่อตา จึงชะงักฝีเท้าทันควัน

ทั้งสองสบตากัน แววตาเต็มไปด้วยความตื่นตะลึงและหวาดผวาไม่ต่างกัน

เชี่ย! อีกฝ่ายลงมือตอนไหน? พวกเขาไม่เห็นอะไรเลยสักนิด!

วิธีการลึกลับชวนขนลุกนี้ทำให้ทั้งสองเกิดความคิดอยากหนีขึ้นมาพร้อมกัน

ก่อนถนนเอาชีวิตรอดจะปรากฏขึ้น พวกเขาก็เป็นแค่คนธรรมดาเท่านั้น พอมาถึงดันเจียนนี้ก็ใช้วิธีเดียวกันหลอกเล่นงานผู้เล่นไปหลายคน พอทำสำเร็จก็คิดว่าตัวเองเป็นยอดฝีมือจริง ๆ

แต่พอเจอคนที่รับมือยาก ความกล้าที่ฝืนสร้างขึ้นมาก็เหมือนลูกโป่งถูกเจาะ แตกสลายไปในพริบตา

น่องอ่อนยวบ แผ่นหลังเย็นวาบ ในหัวเหลือเพียงคำเดียว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป