พี่สาวตัวน้อยฟังแล้วขอบตาร้อนผ่าว
นับตั้งแต่พ่อหายตัวไป เธอก็เข้าใจความอบอุ่นและเย็นชาของผู้คนขึ้นมาทันที
ย่าที่เคยรักเธอที่สุดเชื่อว่าพ่อคงไม่รอดแล้ว ทั้งยังบอกว่าเป็นเพราะเธอกับแม่เอาโชคร้ายมาให้ ว่าพวกเธอสองแม่ลูกเป็นตัวซวย ทำให้ลูกชายต้องพลอยเดือดร้อน
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไร ที่โรงเรียนก็เริ่มมีข่าวลือว่าพ่อทำผิดแล้วหนีไปอย่างลับ ๆ ไม่ต้องการเธออีก
เพื่อนร่วมชั้นที่เคยเล่นด้วยกันดี ๆ ค่อย ๆ เริ่มหลบหน้าเธอ เธอไม่ใช่ไม่เคยอธิบาย แต่ไม่มีใครยอมฟัง
หลังจากนั้นเธอก็ไม่พูดอะไรอีก
ยังดีที่เธอเถียงไม่เก่ง แต่ฝีมือหมัดเท้ายังพอมีอยู่บ้าง
ทั้งหมดนั้นพ่อเป็นคนสอนเธอทีละนิด
เธอไม่รู้ว่าพ่อตกลงไปอยู่ที่ไหน แต่ทุกครั้งที่เหวี่ยงหมัด ก็ยังรู้สึกได้ว่าพ่อกำลังปกป้องตัวเองอยู่
หลังมาถึงถนนเอาชีวิตรอด ทุกอย่างยิ่งแตกต่างออกไป
ไม่มีใครเห็นว่าเธออายุน้อยแล้วจะออมมือให้ แม้แต่สัตว์ประหลาดในหีบสมบัติก็ไม่เว้น
เธอไม่เคยบอกพี่เจียงว่า ที่จริงตอนพบพี่เจียงระหว่างการท้าทายบนถนน เธอไม่ได้กินอะไรมานานเกือบสองวันแล้ว
ส่วนน้ำก็ไม่กล้าดื่มมาก กระหายก็แค่จิบเล็กน้อย
เธอกำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต ปกติแค่อดข้าวมื้อเดียวท้องก็หิวจนแสบท้องแล้ว นับประสาอะไรกับสองวัน
อาหารที่พี่เจียงแบ่งให้ช่วยให้เธอรอดชีวิตมาได้ ต่อมาเมื่อเธอถูกพิษ ก็เป็นพี่เจียงที่หายาถอนพิษมาให้
ตอนนี้ยังจะแบ่งเสบียงมากมายขนาดนี้ให้เธออีก
พี่สาวตัวน้อยสูดจมูก เธอโชคดีจริง ๆ ที่ได้รู้จักพี่เจียงบนถนนเอาชีวิตรอด
พอเจียงหาวเห็นขอบตาแดง ๆ ของพี่สาวตัวน้อย ขมับก็เต้นตุบ ๆ