เจียงหาวเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า หลังผ่านการทดสอบเลื่อนระดับครั้งนี้ ระบบเปิดอันดับการใช้ชีวิตให้จริง ๆ ตอนนั้นเธอมัวแต่เดินดูร้านค้าและเปิดกล่องจนยุ่งหัวหมุน พอหันไปอีกทีก็ลืมเรื่องนี้สนิท
เธอรีบขยายหน้าจอแสง แล้วดูอันดับระดับประเทศก่อน
บนสุดของอันดับอาณาจักรมังกรมีมังกรทองตัวหนึ่งขดกายอยู่เหนืออักษรใหญ่ ๆ ที่เขียนว่า “อันดับการใช้ชีวิตทั่วประเทศ” เกล็ดของมันเป็นประกายระยิบระยับ หนวดมังกรไหวเองทั้งที่ไม่มีลม บางครั้งสะบัดหางทีหนึ่ง หน้าจอแสงทั้งบานก็สั่นไหวเป็นระลอกคลื่นสีทองจาง ๆ ราวกับเทพพิทักษ์ที่คอยคุ้มครองอันดับนี้อยู่
ชื่อเล่นของผู้เล่นสิบอันดับแรกถูกขยายตัวหนาเป็นพิเศษ เปล่งประกายสีทองจาง ๆ และมีคะแนนของแต่ละคนอยู่ด้านหลัง
อันดับหนึ่ง 682 คะแนน
อันดับสอง 624 คะแนน
……
อันดับสิบ 588 คะแนน
ชื่อเล่นของสิบอันดับแรกก็น่าสนใจไม่น้อย ทุกชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า ‘หน่วยมังกร’ เหมือนกันโดยไม่ได้นัดหมาย
เจียงหาวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
สมกับเป็นกองทัพประจำการ คาดว่าทันทีที่ประกาศทั่วโลกบอกว่าเปิดอันดับการใช้ชีวิต พวกเขาก็เริ่มแข่งขันกันแล้ว
ลองหาชื่อตัวเองดูบ้าง เธอไล่นิ้วอยู่พักใหญ่ แต่ไม่เจอในห้าสิบอันดับแรกหรือร้อยอันดับแรก
สุดท้ายก็เห็นคำว่า “เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่ง” อยู่ในอันดับที่ 199
คะแนนด้านหลังถือว่าเป็นเลขมงคลทีเดียว 99 คะแนน
ตอนนั้นเอง เอ้อร์เฟิ่งก็บินเข้ามา พุงกลม ๆ เชิดขึ้นราวกับรับหน้าที่เป็นผู้บรรยาย “เจ้านาย อันดับการใช้ชีวิตพูดง่าย ๆ ก็คือวัดคุณภาพชีวิตบนรถ สิ่งของที่ใช้ ที่พัก และของตกแต่ง ล้วนคิดคะแนนทั้งนั้น แต่ของที่ติดมากับพาหนะไม่นับรวม”