ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 51 ขอให้ทุกคนมีชีวิตรอดออกมาให้ได้นะ

6 นาที· 1.5K คำ

การฝังเข็มของหมอแมงมุมได้ผลทันตาเห็นจริง ๆ

แม้ขาทั้งสองข้างของเจียงหาวจะยังยกไม่ขึ้น แต่เธอกระดิกนิ้วเท้าได้แล้ว!

นิ้วเท้าทั้งสิบขยับงอเข้าหากันอย่างชัดเจน

เจียงหาวจ้องปลายเท้าตัวเอง จนขอบตาร้อนผ่าว

เธอเงยหน้าพรวดขึ้นมา นี่มันแมงมุมตัวโตที่ไหนกัน นี่คือพี่สาวแมงมุมสุดที่รักของเธอชัด ๆ

เธอรีบถามต่อ “รักษาครั้งที่สองต้องจ่ายเท่าไร? เริ่มครั้งที่สองต่อเลยตอนนี้ได้ไหม?”

แมงมุมตัวใหญ่กลอกตาทั้งหกพร้อมกัน “คิดอะไรอยู่ ครั้งที่สองต้องเว้นอย่างน้อยสิบวัน ส่วนค่ารักษาครั้งละ 100 เหรียญเกม แต่ถ้าเธอมีไม่พอ จะช่วยฉันทำงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ได้ ฉันลดให้ 12 เปอร์เซ็นต์”

พอได้ยินว่าต้องจ่าย 100 เหรียญเกม เจียงหาวก็รู้สึกเสียดายเงินขึ้นมาครึ่งวินาที แต่พอได้ยินว่ามีส่วนลด เธอก็พยักหน้าตกลงโดยไม่ลังเล

ตอนนี้ช่องทางหาเหรียญเกมมีน้อยเหลือเกิน ประหยัดได้สักหน่อยก็ยังดี

“แล้วจะให้ฉันช่วยทำงานอะไร?”

แมงมุมตัวใหญ่หยิบใบปลิวตั้งหนึ่งออกมาจากหลังเคาน์เตอร์ แล้ววางลงตรงหน้าเธอ “ง่ายมาก แค่ช่วยเอาใบปลิวพวกนี้ไปแจกก็พอ ถ้ามีใครอยากมา แค่จุดไฟเผาใบปลิว เส้นทางที่นำไปยังคลินิกก็จะปรากฏขึ้นเอง”

เจียงหาวก้มมอง บนใบปลิวพิมพ์ตัวอักษรสีเลือดขนาดใหญ่สี่ตัวว่า “คลินิกเอาชีวิตรอด” ด้านล่างไม่มีที่อยู่ ไม่มีคำแนะนำ มีเพียงภาพถ่ายขนาดใหญ่ของแมงมุมตัวโตที่เห็นทุกรายละเอียดชัดแจ๋ว แม้แต่ขนที่ขาแต่ละเส้นก็แยกออกจากกันได้อย่างชัดเจน

ไม่รู้ว่าเพื่อให้ดูน่าเกรงขามหรืออย่างไร แมงมุมตัวใหญ่ในภาพถึงได้อ้าปากกว้าง เผยเขี้ยวที่สะท้อนแสงประหลาด ดวงตาสีแดงเลือดทั้งหกจ้องตรงมาที่กล้อง ราวกับกลัวว่าคนอื่นจะไม่รู้ว่าตัวเองน่ากลัวแค่ไหน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป