พอนึกถึงความสามารถใหม่ที่ได้มาอย่างการสื่อสารผ่านเสียงในใจ เธอจึงลองถามมันว่า “แกฟังที่ฉันพูดรู้เรื่องไหม?”
หมาป่าคลั่งพยักหน้า ส่งเสียง “โฮก” อู้อี้จากลำคอลึก ๆ แล้วใช้หางตบพื้นอย่างขอไปที
เจียงหาวเอียงศีรษะอย่างพอใจ “ดี งั้นตั้งแต่นี้ไปแกชื่อหมาป่าใหญ่แล้วกัน!”
หมาป่าคลั่ง หรือไม่ก็หมาป่าใหญ่ส่งเสียง “โฮก” อีกครั้ง ดูเหมือนไม่ได้คัดค้านชื่อเรียบง่ายไร้ลูกเล่นนี้เลย
ตั้งชื่อเสร็จ เธอก็ปล่อยลูกน้องใหม่ไว้ข้าง ๆ ชั่วคราว ให้มันจัดการบาดแผลทางใจจากการถูกเธอใช้ร่มทิ่มคอเมื่อครู่ไปเอง ส่วนตัวเธอรีบพุ่งเข้าใส่หีบสมบัติสีทองอร่ามอย่างอดใจไม่ไหว
ถูกสัตว์ประหลาดถ่วงเวลามาตั้งนาน ในที่สุดของจริงก็เริ่มสักที!
【ยินดีด้วย คุณได้รับ: กระเป๋าเป้ ×1, น้ำแร่แช่เย็น 550 มล. ×5, บะหมี่เย็นแช่แข็ง ×1, ไอศกรีมครีมเคลือบช็อกโกแลต ×3, แตงโมไร้เมล็ด ×1, ยาน้ำฮั่วเซียงเจิ้งชี่ ×3, หลังคากันแดดสำหรับรถเข็น ×1, ยางทนความร้อนสูง ×2, แกนยานพาหนะระดับสอง ×1】
เจียงหาวไล่ดูทีละรายการ มุมปากยกสูงขึ้นเรื่อย ๆ คราวนี้ได้ของมาเพียบจริง ๆ ทั้งน้ำ อาหาร ผลไม้ ยา และอุปกรณ์ ล้วนเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเธอทั้งนั้น
แถมยังได้กระเป๋าเป้มาด้วย กำลังกลุ้มอยู่พอดีว่าจะเอาของที่มีมากขึ้นไปยัดไว้ที่ไหน
เธอกดเปิดกระเป๋าเป้ดู มีทั้งหมดสิบช่อง ของประเภทเดียวกันวางซ้อนกันในช่องเดียวได้ ครึ่งหนึ่งเป็นช่องธรรมดา อีกครึ่งมีคุณสมบัติหยุดเวลา ความสามารถนี้เป็นกระเป๋าในฝันของผู้เล่นที่ต้องเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกชัด ๆ
เธอเดาว่าผู้เล่นทุกคนน่าจะได้รับกระเป๋าเป้เหมือนกัน แค่ช้าหรือเร็วเท่านั้น
แต่สำหรับผู้เล่นคนอื่น ต่อให้ได้กระเป๋าช้าหน่อยก็ไม่เป็นไร ยังเอาเสบียงไว้บนรถก่อนได้ ทว่าเธอทำแบบนั้นไม่ได้
รถเข็นของเธอดูฉูดฉาดก็จริง แต่พื้นที่เก็บของแทบเป็นศูนย์ อุปกรณ์เก็บของอย่างเดียวที่มีคือตะกร้าสานจากเถาวัลย์ซึ่งแขวนอยู่กับที่วางแขน อย่างมากก็ใส่น้ำได้ไม่กี่ขวด
ตอนนี้ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว มีกระเป๋าเป้อยู่ในมือ เรื่องเสบียงก็หายห่วง
จากนั้นสายตาของเธอก็ไปหยุดอยู่ที่ลูกแก้วใสเม็ดนั้น
แกนยานพาหนะระดับสอง ขนาดพอ ๆ กับลูกแก้วที่เธอเคยเล่นตอนเด็ก กลมดิก ภายในมีแสงเรืองรองไหลวนจาง ๆ
【แกนยานพาหนะระดับสอง: สิ่งจำเป็นสำหรับการอัปเกรดยานพาหนะ】
เมื่อแกนปรากฏขึ้น หน้าจอก็แสดงรายการเงื่อนไขสำหรับอัปเกรดรถเข็นเป็นระดับสองตามมา
【วัสดุที่ต้องใช้ในการอัปเกรดรถเข็นแบบใช้มือ รุ่นเจ้าหญิงลูกไม้สั่งตัด: เหล็ก ×10, สกรู ×5, ตะปู ×5, แบตเตอรี่ ×2, กระจก ×5, พลาสติก ×5, หลังคากันแดดสำหรับรถเข็น ×1, ยางทนความร้อนสูง ×2, เครื่องยนต์ ×1】
เจียงหาวเคาะที่วางแขนเบา ๆ ด้วยปลายนิ้ว เริ่มวางแผนในใจแล้ว
วัสดุพื้นฐานพวกนี้หาไม่ยาก มีแค่เครื่องยนต์ที่ดูจะลำบากหน่อย ไม่รู้ว่าผู้เล่นคนอื่นมีอยู่ในมือหรือเปล่า
ขณะที่กำลังคิดอยู่ จู่ ๆ เสียงประกาศก็ดังสนั่นขึ้นข้างหูโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย
【ประกาศทั่วโลก: ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น “เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่ง” จากเขต 44 แห่งอาณาจักรมังกร ที่เป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ซึ่งได้รับหีบสมบัติทองคำ รับรางวัล 100 คะแนน】
ประกาศดังซ้ำสามรอบ ตัวอักษรสีแดงสดปรากฏเด่นอยู่บนสุดของช่องแชต ปักหมุดและเน้นตัวหนา ราวกับอยากให้ผู้เล่นทั้งหกพันล้านคนทั่วเซิร์ฟเวอร์เห็นชื่อเธอให้ชัดทุกคน
มุมปากเจียงหาวยกขึ้น
ในที่สุดเธอก็เป็นผู้เล่นที่มีคะแนนแล้ว ไม่ได้เป็นหนึ่งในกลุ่มผู้เล่นคะแนนศูนย์บนกระดานจัดอันดับอีกต่อไป และเข้าใกล้การตามหาพี่สาวขึ้นอีกก้าว
ขณะเดียวกัน ช่องแชตของเขต 444 ก็ระเบิดเดือดทันที ข้อความไหลบ่าราวกับน้ำป่าที่เปิดเขื่อน ทั้งที่ยังอ่านไม่ทันจบก็ถูกข้อความถัดไปดันหายไปแล้ว
“เชี่ย? เขตเรามีคนได้ขึ้นประกาศทั่วโลกด้วยเหรอ? ในที่สุดเขต 444 ก็มีวันนี้!”
“เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งคือยอดฝีมือคนไหน? ขอเกาะขาหน่อย! ขอเข้าทีมด้วย! กล้ามท้องแปดลูก เสียงหล่อทุ้ม ร้องเพลงได้ เต้นได้ แถมยังอุ่นเตียงได้ ร้อง ‘666’ ก็เป็น!”
“คนข้างบนใจเย็นหน่อย นี่เกมเอาชีวิตรอดบนถนน ไม่ใช่เวทีจับคู่ดูตัวนะ”
“เขาได้หีบสมบัติทองคำแล้ว ส่วนฉันยังเข็นรถสามล้อเด็กหาน้ำดื่มอยู่เลย ทำไมคนเราถึงแตกต่างกันได้ขนาดนี้...”
“คนข้างบนรีบเปิดหีบเถอะ น้ำมีแต่ในหีบเท่านั้น ตอนนี้เราน่าจะยังอยู่ช่วงมือใหม่ สัตว์ประหลาดในหีบไม่ค่อยเก่ง เมื่อกี้ฉันเปิดไปหีบหนึ่ง มีหนูตัวใหญ่หนีออกมาแค่ตัวเดียว ขอแค่ระวังหน่อยก็ไม่มีปัญหา”
“เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่? อย่าปิดบังสิ ออกมาเล่าหน่อยว่าหาหีบสมบัติทองคำเจอที่ไหน ข้างในมีของดีอะไรบ้าง? พวกเราก็เป็นคนอาณาจักรมังกรเหมือนกัน แบ่งปันข้อมูลกันบ้างคงไม่เกินไปใช่ไหม? ช่วยเหลือกันถึงจะไปได้ไกล นี่คงไม่ได้ใจแคบขนาดนั้นหรอกนะ?”
“พูดจาเหมือนใจกว้างนักนะ ทำไมไม่เอาของที่เปิดได้มาแบ่งฉันบ้างล่ะ?”
เจียงหาวกวาดตามองแวบหนึ่ง แต่ไม่ได้ตอบใครสักคน
มีแต่ตัวเองเท่านั้นที่รู้เรื่องของตัวเอง คนทั้งเขตยกให้เธอเป็นยอดฝีมือ แต่พูดกันตามตรง ทั้งหมดเป็นเพราะดวงดีจนน่าเหลือเชื่อ
ไม่นับเรื่องโชค เธอก็ยังเป็นคนพิการที่สู้ใครไม่ได้อยู่ดี ถ้าถูกคนคิดไม่ซื่อจับตา ต่อให้มีหมาป่าใหญ่อยู่ด้วยก็ยังอันตรายมาก
แต่จะว่าไป เธอก้มมองขาทั้งสองข้างที่ไร้ความรู้สึกของตัวเอง
ไม่รู้ว่าในเกมนี้มีของที่รักษาขาเธอให้หายได้หรือเปล่า
ในเมื่อยังปลุกอาชีพสุดโกงอย่างนักอัญเชิญได้ แถมยังชุบชีวิตสัตว์ประหลาดได้ การรักษาขาสองข้างคงไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันไปเสียทีเดียวหรอกมั้ง?
เธอเก็บความคิดนี้ไว้ในใจชั่วคราว จากนั้นก็กดใช้หลังคากันแดดและยางทนความร้อนสูงที่ได้มาอย่างคล่องแคล่ว แล้วแกะไอศกรีมครีมเคลือบช็อกโกแลตแท่งหนึ่ง เตรียมกินระหว่างรอ
เปลือกช็อกโกแลตมีรสขมเล็กน้อย พอกัดก็กรอบดังกร๊อบ ไส้ครีมข้างในเนียนนุ่มเข้มข้น กลิ่นหอมของนมลอยแตะจมูก กินคำหนึ่งแล้วความเย็นก็ไหลจากปลายลิ้นลงไปถึงลำคอ ความร้อนอบอ้าวทั่วร่างพลันมอดลงไปกว่าครึ่ง เจียงหาวหรี่ตา ถอนหายใจอย่างเป็นสุข
ขณะที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เอ๊ะ ทำไมตัวเองถึงลอยขึ้นมาได้ล่ะ?
เหมือนมีมือโปร่งใสคู่หนึ่งอุ้มเธอขึ้น แล้วค่อย ๆ พาออกห่างจากเบาะรถเข็น
เจียงหาวยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ได้แต่มองระยะห่างระหว่างตัวเองกับรถเข็นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในปากยังคาบไม้ไอศกรีมที่กินหมดแล้วอยู่ด้วย
งั้นตอนติดตั้งอุปกรณ์ คนจะนั่งอยู่บนยานพาหนะไม่ได้หรือไง?
ความคิดนี้เพิ่งผุดขึ้นมา แรงที่พยุงเธอไว้ก็หายวับไปทันที รวดเร็วฉับไวเสียเหลือเกิน
แปะ!
เจียงหาวร่วงลงไปกองอยู่บนถนนทั้งตัว
ความสูงไม่ได้มาก ตกลงมาก็ไม่เจ็บเท่าไร แต่ร้อนน่ะสิ!
ถนนยางมะตอยที่โดนแดดเผามาทั้งวัน ร้อนพอจะทอดไข่ได้ ส่วนเจียงหาวก็คือไข่ที่ถูกตอกลงบนกระทะ ถูกลวกจนทำหน้าเบ้กัดฟัน หน้าตาบิดเบี้ยว รู้สึกว่าถ้าอยู่ต่ออีกไม่กี่วินาที เธอคงถูกยกขึ้นโต๊ะแน่!
เกมบ้าเอ๊ย รู้จักดูแลคนพิการบ้างไหมเนี่ย!!!
ตอนนี้แหละที่ข้อดีของการมีลูกน้องแสดงออกมา
ถึงสมองหมาป่าใหญ่จะไม่ค่อยดี แต่ก็ยังรู้จักสังเกตสถานการณ์อยู่บ้าง มันก้มมองเจ้านายที่กำลังดิ้นพล่านอยู่บนพื้น ลังเลอยู่หนึ่งวินาที ก่อนจะงับปกเสื้อด้านหลังของเจียงหาวแล้วสะบัดหัว
ร่างทั้งร่างของเจียงหาวลอยเป็นเส้นโค้งที่ไม่ค่อยสง่างามนัก ก่อนจะตกลงบนหลังหมาป่าใหญ่อย่างมั่นคง
ถึงจะเหม็นไปหน่อย แต่อย่างน้อยก้นก็ไม่ร้อนแล้ว
การติดตั้งอุปกรณ์ใช้เวลาไม่นาน น่าจะประมาณหนึ่งนาที เจียงหาวชะโงกหน้ามองจากบนหลังหมาป่าใหญ่
เมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้ ยางรถเข็นกว้างขึ้นไม่น้อย ดูแข็งแรงมั่นคงกว่าเดิม แต่การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดคงเป็นหลังคากันแดดนั่น
เดิมทีเจียงหาวคิดว่ามันคงเป็นแค่ร่มเพิ่มมาอีกคันบนรถเข็น หรือไม่ก็หลังคาผืนหนึ่ง พอช่วยบังแดดได้นิดหน่อยก็ยังดี
ใครจะคิดว่าหลังคากันแดดนี่จะคลุมรถเข็นทั้งคันไว้เลย ด้านข้างแต่ละฝั่งมีหน้าต่างที่ผลักเปิดได้ ส่วนด้านหน้าก็มีช่องเล็ก ๆ สำหรับมองสภาพถนน
รูปร่างโดยรวมคล้ายรถไฟฟ้าสามล้อรุ่นผู้สูงอายุแบบนั่งคนเดียว แต่หน้าตาดีกว่ากันหลายขุม ถึงอย่างไรก็ยังคงการออกแบบรุ่นเจ้าหญิงลูกไม้สั่งตัดเอาไว้ แม้แต่บนหลังคายังมีของตกแต่งรูปหูแมวน่ารักสองข้าง
ตอนนี้เจียงหาวยังโมโหเรื่องที่เกมโยนเธอลงพื้นเมื่อครู่อยู่ เธอบ่นพึมพำไปตลอดทาง ขณะให้หมาป่าใหญ่ส่งกลับขึ้นรถเข็น
แต่พอได้นั่งลงไป ความโกรธที่มีอยู่ก็หายวับไปทันที ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถลนออกจากเบ้า
เชี่ยเอ๊ย???