รถเข็นพัง ๆ ของเธอคันนี้แน่นอนว่าไม่มีเครื่องปรับอากาศ แต่ตอนนี้อุณหภูมิข้างในกลับเหมือนมีใครแอบยัดเครื่องปรับอากาศส่วนกลางไว้ใต้เบาะ
เมื่อเทียบกับโลกภายนอกอันร้อนระอุจนย่างคนเป็นหมูสามชั้นได้แล้ว ราวกับอยู่กันคนละฤดูกาล
เจียงหาวเบิกตากว้าง ลูบคลำตรงนั้นทีตรงนี้ทีด้วยความอยากรู้อยากเห็น จากนั้นก็เอื้อมมือไปสำรวจวัสดุของหลังคากันแดดเหนือศีรษะ
ของชิ้นนี้ไฮเทคขนาดนี้เชียวหรือ? มีระบบควบคุมอุณหภูมิในตัวด้วย?
ถ้าอย่างนั้นเธอก็ไม่ต้องกลัวว่าจะถูกแดดเผาจนกลายเป็นคนแห้ง ๆ ระหว่างทางอีกแล้วสินะ?
แต่เขาว่ากันว่า อย่าเพิ่งดีใจเร็วเกินไป
ขณะที่ปลายนิ้วของเธอแตะกรอบหน้าต่างเล็กตรงหน้า จอกึ่งโปร่งใสก็ผุดขึ้นมาข้างตัวอย่างเชื่องช้า
【หลังคากันแดดรถเข็น (รุ่นทดลองใช้ 5 นาที) หากต้องการใช้ต่อ ต้องใช้หินพลังงาน หินพลังงาน 1 ก้อนใช้ได้นาน 30 วัน】
ข้างจอยังมีปุ่มปรับอุณหภูมิด้วย
เจียงหาวนิ่งเงียบไป
หินพลังงาน? ตอนนี้เธอยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้าหินพลังงานนี่หน้าตาเป็นยังไง จะไปหาขโมยจากไหน?
เธอลองตรวจดูอยู่พักหนึ่ง แล้วพบว่าถ้าไม่มีหินพลังงาน หลังคากันแดดก็ไม่ได้กลายเป็นของไร้ประโยชน์ไปเสียทีเดียว
รุ่นลดสเปกทำได้แค่กันแดดง่าย ๆ อุณหภูมิภายในรถต่างจากภายนอกราว 10 องศา กล่าวคือ ข้างนอก 40 องศา ข้างในก็ 30 องศา อย่างน้อยก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย
แต่พอเคยใช้ของดีแล้ว ใครจะทนใช้รุ่นลดสเปกไหว?
เจียงหาวรีบค้นดูในช่องสื่อสารก่อน ทว่าก็เป็นไปตามคาด ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับหินพลังงานเลยสักนิด
ก็สมเหตุสมผลอยู่ ตอนนี้เกมเอาชีวิตรอดบนถนนเพิ่งเริ่มต้น จะมีใครเปิดได้เร็วขนาดนั้นได้ยังไง
เธอทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ ปล่อยให้เวลาทดลองใช้เครื่องปรับอากาศนับถอยหลังผ่านไป หัวใจเจ็บราวกับถูกมีดกรีด
แต่ถึงอย่างนั้นก็ต้องเข้มแข็งไว้
เธอมองหมาป่าใหญ่ที่อยู่ข้างรถเข็น ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหยิบแตงโมไร้เมล็ดลูกนั้นออกมาจากกระเป๋า
เกมใจกว้างกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน แตงโมที่ให้มาลูกใหญ่ยักษ์ กลมดิ๊ก เปลือกเขียวสด เคาะแล้วดังปัง ๆ แถมยังเย็นเจี๊ยบเหมือนเพิ่งขนออกมาจากห้องเย็น
ที่สำคัญ เกมยังเอาใจใส่เกินเหตุ ถึงกับหั่นแตงโมตามที่ผู้เล่นต้องการได้
เจียงหาวเลือกหั่นเป็นชิ้นอย่างไม่ลังเล แตงโมทั้งลูกแปรเปลี่ยนเป็นชิ้นบางรูปพระจันทร์เสี้ยวเรียงกันเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบในพริบตา
เธอเลือกแตงโมมาสองสามชิ้นถ่ายรูป ตั้งใจหามุมที่แสงดี ให้น้ำฉ่ำ ๆ บนเนื้อแดงเปล่งประกายใต้แสงแดด จากนั้นก็โพสต์ลงช่องแชต
ใต้รูปมีข้อความหนึ่งบรรทัด
“เอาแตงโมแลกเสบียง เชือก เครื่องยนต์ หินพลังงาน หรือเสบียงอื่น ๆ ที่มีประโยชน์ก็ได้ ทักส่วนตัวมา คุยราคาได้”
เธอไม่ได้รีบร้อนรับเสบียงพื้นฐาน เพราะเปิดกล่องเองก็หาได้อยู่แล้ว แถมของที่ต้องใช้ตอนอัปเกรดก็มีไม่มาก เอาแตงโมไปแลกคงขาดทุนแย่
พอรูปแตงโมชวนกินถูกโพสต์ลงไป ช่องแชตก็ระเบิดทันที
อากาศแบบนี้ ต่อให้นั่งอยู่ในรถก็ไม่ต่างจากไก่ย่างที่กำลังหมุนอยู่ในเตาอบ มีอะไรคลายร้อนได้ดีไปกว่าแตงโมเย็น ๆ สักคำอีกล่ะ?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า คนโพสต์คือผู้เล่นระดับเทพที่เพิ่งขึ้นประกาศทั่วโลก
“ผู้เล่นระดับเทพโผล่มาแล้ว! ตัวเป็น ๆ เลย!”
“ที่แท้ในหีบทองมีแตงโมด้วย! บ้าเอ๊ย นี่มันแตงโมเนื้อกรอบที่ฉันชอบที่สุดเลย! แต่ฉันไม่มีเสบียงที่ผู้เล่นระดับเทพต้องการสักอย่าง!!!”
“@เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่ง พี่ชาย ฉันเอารูปสวย ๆ ของฉันแลกได้ไหม? ขอร้องล่ะ ฉันอยากกินแตงโมจริง ๆ นะ~”
เจียงหาวขี้เกียจดูการแสดงของพวกที่หวังจะได้ของฟรี ตอนนี้ข้อความส่วนตัวของเธอแทบระเบิด จุดแดงขึ้นแน่นเต็มไปหมด ปัดอยู่หลายครั้งก็ยังไม่หมด
เธอกวาดตาดูอย่างรวดเร็ว ข้ามข้อความจีบเล่นกับข้อความตัดพ้อเรื่องความยากจนที่ไร้สาระไป ก่อนจะสะดุดกับชื่อผู้ใช้ที่คุ้นตา
【ลูกวัวน้อยแห่งเชอร์รี】
นี่ไม่ใช่ผู้หญิงที่มีคนเหน็บแนมในช่องแชตเมื่อกี้เรื่องให้เธอแบ่งปันข้อมูล แล้วช่วยสวนกลับแทนเธอหรอกหรือ?
“ผู้เล่นระดับเทพ เมื่อกี้ฉันเปิดกล่องได้เชือกเส้นหนึ่ง แล้วจะเพิ่มทิชชูเปียกให้อีก 5 แผ่น แลกแตงโมหนึ่งชิ้นได้ไหม?”
ดวงตาเจียงหาวเป็นประกาย เธอกำลังต้องการทิชชูเปียกอยู่พอดี
เมื่อกี้เธอทั้งกินไอศกรีม ทั้งถูกเกมโยนลงจากรถเข็น มือจึงเปื้อนฝุ่นกับเหงื่อเหนียวเหนอะจนทรมาน
เดิมทีเธอกะว่าจะทน ๆ ไปก่อน อย่างไรเสียในวันที่ร้อนจัด น้ำก็เป็นเสบียงล้ำค่าที่สุด ใครจะยอมใช้น้ำล้างมือกัน?
แต่ใครจะคิดว่าอีกฝ่ายมีทิชชูเปียกให้ด้วย นี่มันเหมือนมีคนยื่นหมอนมาให้ตอนกำลังง่วงพอดี
เธอส่งคำขอแลกเปลี่ยนทันที อีกฝ่ายก็ตอบตกลงในวินาทีเดียว
แตงโมหนึ่งชิ้นแลกกับเชือกหนึ่งเส้นและทิชชูเปียก 5 แผ่น ทั้งสองฝ่ายต่างรู้สึกว่าไม่ขาดทุน
จากนั้นเธอก็ไล่ดูข้อความส่วนตัวต่อ เป็นไปตามคาด ไม่มีใครเอาเครื่องยนต์หรือหินพลังงานออกมาแลกได้
ของที่ทุกคนเอามาเสนอส่วนใหญ่เป็นเสบียงพื้นฐาน หรือไม่ก็ของประหลาด ๆ
อย่างเช่นแคปซูลเปลี่ยนสีผมได้ตามใจ หลังกลืนลงไป สีผมก็เปลี่ยนได้ตามที่ต้องการ ถ้าอยู่ในโลกจริง สาว ๆ ที่รักสวยรักงามคงแย่งกันซื้อจนร้องไห้แน่
ยังมีรวมเรื่องตลกเย็นชาที่เปิดแล้วอ่านออกเสียงเอง คู่มือเอาชีวิตรอดบนถนน (ฉบับละเมิดลิขสิทธิ์) และไมโครโฟนคาราโอเกะติดรถที่ยิ่งร้องเพี้ยนเท่าไร เสียงปรบมือก็ยิ่งดังเท่านั้น
นักออกแบบเสบียงของเกมนี้ สภาพจิตใจปกติดีจริง ๆ หรือเปล่า?
เจียงหาวไล่ดูไปเรื่อย ๆ ก่อนจะเลือกแลกครีมกันแดดมาหนึ่งขวด ทาครั้งเดียวกันแดดได้ 7 วัน ไม่ดำไม่ไหม้แดด เรียกได้ว่าเป็นของวิเศษในวันที่ร้อนจัด
เธอแพ้รังสีอัลตราไวโอเลต ตอนนี้แขนแดงคัน แถมยังขึ้นผื่นเม็ดเล็ก ๆ เต็มไปหมด ถ้าไม่ทาครีมกันแดด อีกไม่นานผิวทุกส่วนที่โผล่พ้นเสื้อผ้าคงลอกแน่
จากนั้นเธอก็เลือกแลกเครื่องหอมแขวนในรถที่ใช้ได้ตลอดไปมาหนึ่งชิ้น อย่างไรเสียตัวหมาป่าใหญ่ก็เหม็นมากจริง ๆ แถมในวันที่ร้อนจัดแบบนี้ เธอคงไม่มีโอกาสอาบน้ำเท่าไร เพื่อให้จมูกทรมานน้อยลง เอาแตงโมหนึ่งชิ้นไปแลกก็ไม่ถือว่าขาดทุน
ขณะที่กำลังจะปิดข้อความส่วนตัว หน้าจอก็เด้งข้อความใหม่ขึ้นมาอีกข้อความหนึ่ง
ของที่อีกฝ่ายเสนอแลกคือไม้แบดมินตัน แต่ดูไม่เหมือนไม้ทั่วไปนัก
อีกฝ่ายยังส่งข้อมูลคุณสมบัติของไม้มาให้ด้วย
【ไม้แบดมินตันตาข่ายไฟฟ้า: สลับได้อย่างอิสระระหว่างโหมดช็อตไฟฟ้ากับโหมดปกติ เมื่อเปิดโหมดช็อตไฟฟ้า หากตีโดนเป้าหมายจะทำให้เป็นอัมพาต 3 วินาที แบตเตอรี่ในตัว ใช้งานได้นาน ด้ามจับออกแบบให้โอบรับอย่างชาญฉลาด เมื่อกำแน่นจะกระชับเข้ากับรูปมือโดยอัตโนมัติ กันลื่นและหลุดมือ ต่อให้ตีสัตว์ประหลาดไปจนฟ้าดินสลายก็ไม่ต้องกลัวว่าจะปลิวหลุดมือ】
เจียงหาวตื่นเต้นขึ้นมาทันที ใจแทบละลาย
ร่มลูกไม้ของเธอมีบทบาทสำคัญตอนจัดการหมาป่าใหญ่ก็จริง แต่ยังไงมันก็เป็นแค่ร่มลูกไม้ การแทงเข้าคอถือเป็นการทำได้เกินคาด จะหวังให้โชคดีแบบนั้นทุกครั้งไม่ได้
ไม้แบดมินตันไฟฟ้านี่ใช้งานได้ดีกว่าร่มลูกไม้ที่เคยแทงคอหมาป่าใหญ่เป็นหมื่นเท่า เหมือนทำขึ้นมาเพื่อเธอที่เป็นพวกสู้ไม่เก่งโดยเฉพาะ
เธอเป็นฝ่ายส่งข้อความไปถามก่อน “อยากแลกอะไร?”
ผู้หลงรักหนุ่มผมทองหน้าปากหมู่บ้านตอบกลับมาเร็วมาก น้ำเสียงระมัดระวังสุด ๆ “ผู้เล่นระดับเทพ ฉันอยากแลกแตงโมหนึ่งชิ้น น้ำหนึ่งขวด แล้วก็ขนมปังชิ้นเล็กหรือบิสกิตอัดแท่ง 3 ชิ้น”
เจียงหาวมองกระเป๋าของตัวเอง
น้ำมีทั้งหมดแค่ 5 ขวด ตัวเธอเองยังดื่มไม่พอ จะยกให้คนอื่นก็เสียดายจริง ๆ
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า “แตงโมให้ได้หนึ่งชิ้น แล้วจะให้บะหมี่เย็นราดน้ำแกงรสเปรี้ยวหวานหนึ่งชาม มีน้ำซุปช่วยดับกระหายด้วย เอาไหม?”
อีกฝ่ายตอบกลับมาทันที ข้อความเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่เห็นได้ชัด “เอา ๆ ๆ ๆ!”
ผู้หลงรักหนุ่มผมทองหน้าปากหมู่บ้านรีบส่งไม้แบดมินตันมาให้ทันที
“ฮือ ๆ ขอบคุณผู้เล่นระดับเทพ ก่อนถูกดึงเข้ามาที่นี่ฉันกำลังอดอาหารลดน้ำหนักอยู่ อดข้าวมา 3 วันแล้ว เปิดหีบทองแดง 2 ใบก็ได้แต่เศษเหล็ก ไม่มีของกินสักคำ ฉันจะไม่ไหวแล้วจริง ๆ รู้งี้ต่อให้ตีก็ตายฉันก็ไม่ลดน้ำหนักหรอก!”
เจียงหาวสัมผัสได้ถึงความคับแค้นของอีกฝ่ายแม้จะอยู่คนละฝั่งหน้าจอ เธอจึงส่งบะหมี่เย็นกับแตงโมไปให้เงียบ ๆ
พอได้อาวุธชิ้นใหม่มา เธอก็รีบแกะออกมาศึกษาทันที
ทันทีที่จับด้าม ก็เป็นอย่างที่บอกไว้ในข้อมูล ตรงด้ามจะโอบรอบมือทั้งข้างเหมือนถุงมือชกมวย ทั้งช่วยปกป้องมือและป้องกันไม่ให้หลุดมือ
เธอลองเหวี่ยงดูสองสามครั้ง สัมผัสแน่นกระชับ น้ำหนักกำลังดี กลางอากาศมีเสียงกระแสไฟฟ้าเปรี๊ยะ ๆ แผ่วเบา ถ้าฟาดออกไปคงแรงน่าดู
แลกได้คุ้มจริง ๆ!