หลังเสียงของเกมจางหายไป ถนนก็ขยายกว้างขึ้นเป็นสองเท่าต่อหน้าต่อตาเจียงหาว
ที่จริงถนนเดิมก็กว้างพอให้รถสองคันวิ่งขนานกันได้สบาย ๆ อยู่แล้ว ตอนนี้กลับมีช่องทางเพิ่มขึ้นมาอีกเลนอย่างไร้ที่มา แทนที่จะบอกว่าช่วยให้สัญจรสะดวกขึ้น ดูไปดูมากลับเหมือนจงใจเผื่อพื้นที่ให้ผู้เล่นที่กำลังจะเปิดศึกได้ตะลุมบอนกันเต็มที่มากกว่า
เอาใจใส่ดี แต่ไม่ได้หวังดี
ชั่วคราวนี้เธอยังไม่เห็นเงาของผู้เล่นอีกคน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอีกฝ่ายอยู่ข้างหน้าหรือข้างหลัง
แต่ช่างเถอะ ถ้าอีกฝ่ายไม่หาเรื่อง เธอก็ถือว่ามีเพื่อนร่วมทางเงียบ ๆ เพิ่มมาอีกคน แต่ถ้าคิดทำตัวน่ารังเกียจ เธอก็ไม่ออมมือเหมือนกัน
เจียงหาวหยิบกล่องสมบัติสีเงินที่เปิดได้จากกระเป๋าออกมา เป็นน้ำมะม่วงแช่เย็น เธอเสียบหลอดแล้วดูดไปคำหนึ่ง กลิ่นผลไม้หอมหวานสดชื่นไหลผ่านลำคอ เย็นลงไปถึงท้อง ทำให้รู้สึกสบายตัวขึ้นทั้งภายในและภายนอก
เธอบิดคันเร่งด้วยมือเดียว ออกเดินทาง
ตอนนี้หมาป่าใหญ่ไม่ต้องลากรถเข็นกับเจ้าของอีกแล้ว ฝีเท้าจึงเบาสบายขึ้น วิ่งเร็วกว่าเจ้ารถสามล้อคันเล็กของเธอไปครึ่งคัน ขนพลิ้วไหวตามสายลม ดูมีความสุขสุด ๆ
ส่วนเอ้อร์เฟิ่งนอนหมอบอย่างเกียจคร้านอยู่บนเส้นผมของเธอ ร่างกลมป้อมขดเป็นก้อน มองจากไกล ๆ ก็เหมือนกิ๊บขนฟูนุ่มชิ้นหนึ่ง หากไม่ขยับ ใครก็ไม่ทันสังเกต
ครอบครัวสามคนของเจียงหาวเดินทางบนถนนกันอย่างสบายดีทีเดียว นอกจากต้องทนความร้อนระอุที่เผาคนให้แห้งกรอบได้แล้ว ก็แทบไม่ต่างจากออกไปเที่ยวเล่นนอกบ้าน
ทว่าอารมณ์ของผู้เล่นอีกคนที่ถูกรวมเข้ามาบนถนนเส้นนี้กลับไม่ได้สดใสเช่นนั้น
ความฝันของสาวสามหมื่นคนเคยเป็นลูกเศรษฐีก่อนเกมจะมาเยือน แน่นอนว่าไม่ใช่ตระกูลมหาเศรษฐีระดับท็อป ในเมืองระดับหนึ่งยังพอมีหน้ามีตา แต่ในเมืองระดับสามก็ถือว่าเดินกร่างได้