ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 18 ฉันนี่แหละที่หนึ่ง ขับรถเข็นกวาดเรียบในเกมเอาชีวิตรอดบนถนน

6 นาที· 1.5K คำ

ไม่แน่ใจ แต่ลองดูก่อนแล้วกัน

เจียงหาววางเหรียญนำโชคไว้บนปลายนิ้ว ก่อนดีดขึ้นเบา ๆ

ทั้งที่ไม่ได้ออกแรงมาก เหรียญเล็ก ๆ กลับพุ่งขึ้นสูงราวกับติดสปริง หมุนคว้างกลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง จนตาเปล่าแยกไม่ออกว่าด้านไหนคือหัวด้านไหนคือก้อย มองเห็นเพียงเงาสีทองพร่าเลือน

คนหนึ่ง หมาป่าหนึ่ง ผึ้งหนึ่ง ต่างเงยหน้ามองเหรียญบนฟ้าพร้อมกัน ดวงตาทั้งหกจับจ้องไม่วาง

“เพียะ!”

เหรียญตกลงมา

ตราเผ่าของสัตว์ประหลาด

หัว!

เปิดฉากได้สวย!

เจียงหาวรีบซื้อยาเม็ดราคา 199 ทันที

ต่อจากนี้ก็ถึงเวลาพิสูจน์ปาฏิหาริย์แล้ว

เสียงแจ้งเตือนว่าทำรายการสำเร็จดังติ๊งขึ้น ยาเม็ดกลมป้อมเม็ดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือของเธออย่างไร้ที่มา

เจียงหาวขมวดคิ้ว จ้องยาเม็ดโดดเดี่ยวเม็ดนั้น หรือของที่ซื้อจากร้านค้าจะไม่ถูกคูณเพิ่มกันนะ?

แต่ในวินาทีถัดมา เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นกะทันหัน

【โชคดีทวีคูณ เสบียงเพิ่มเป็นสองเท่า!】

แสงสีทองวาบขึ้น ข้างยาเม็ดโดดเดี่ยวเม็ดนั้นก็มีเม็ดที่สองปรากฏเพิ่มมาอย่างไร้ที่มา

ดวงตาเจียงหาวเป็นประกาย สำเร็จแล้ว!

แบบนี้ก็เท่ากับลดราคาเหลือครึ่งหนึ่ง! จ่าย 199 ได้ยามาสองเม็ด!

คราวหน้าก่อนซื้อของในร้านค้า แค่โยนเหรียญดูก่อน ก็จะได้ของทุกชิ้นในราคาครึ่งเดียวเลยไม่ใช่หรือไง?

เธอประคองยาเม็ดกลมป้อมทั้งสองเม็ดไว้ พลางตื่นเต้นจนแทบอยากคว้าเหรียญนำโชคมากอดแล้วจูบสักที

เอ้อร์เฟิ่งก็ดีใจมากเช่นกัน

แต่พูดไปก็น่าแปลก หล่อนคลุกคลีอยู่ในโลกเกมเอาชีวิตรอดบนถนนมาหลายปี พบของดีมาแล้วไม่น้อยกว่าพันชิ้น แต่กลับไม่เคยได้ยินเรื่องเหรียญนำโชคมาก่อนเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป