เจียงหาวมองหมาป่าใหญ่ที่น้ำตาไหลเพราะควันฉุน มันยืนห่างออกไปไม่กี่ก้าว ไม่ยอมเข้าใกล้อีกทั้งยังขย้อนและสะบัดหัวไม่หยุด เธอส่ายหน้าอย่างขบขัน กำลังจะเอ่ยปลอบสักสองคำ แต่ศพบนพื้นซึ่งทำให้หมาป่าใหญ่คลื่นไส้จนแทบสงสัยในชีวิตหมาป่าของตัวเองกลับหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
เสียงประกาศดังขึ้นตามมา พร้อมรายการเสบียงที่เลื่อนพรืดยาวลงมา
【ยินดีกับผู้เล่นเจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งที่สังหารความฝันของสาวสามหมื่นคน ได้รับ 50 แต้ม และได้รับเสบียงทั้งหมดของอีกฝ่าย: ขนมปังโฮลวีต ×2, น้ำแร่ 550 มล. ×1, แปรงสีฟัน ×2, ทิชชูเปียก ×1 ห่อ, ก้อนเหล็ก ×25, สกรู ×30, พลาสติก ×18, กระจก ×5, เชือก ×3, น้ำมันเบนซิน ×3, ไฟแช็ก ×1, แบตเตอรี่ ×2, ปืนพก ×1, กระสุน ×18, ไฟหน้ารถอเนกประสงค์ ×1 คู่, พิมพ์เขียวเครื่องเก็บน้ำ ×1, พิมพ์เขียวโต๊ะคราฟต์ ×1, กระเป๋าเป้ ×1 (10 ช่อง)】
ตอนแรกเจียงหาวแค่เหลือบมองผ่าน ๆ เพราะนี่เพิ่งเป็นวันที่สองของเกม เธอไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะมีเสบียงล้ำค่าอะไร
ใครจะคิดว่ายิ่งอ่านต่อ ดวงตาของเธอก็ยิ่งเบิกกว้าง พอเห็นจนถึงบรรทัดสุดท้าย เธอก็แทบดีใจจนบ้า
เดิมทีเธอคิดว่าคงต้องอธิษฐานกับหีบสมบัติด้วยตัวเอง ถึงจะได้โต๊ะคราฟต์มา ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอที่นี่
ของดีหล่นใส่ตักชัด ๆ!
ถึงจะเป็นแค่พิมพ์เขียว แต่พอได้พิมพ์เขียวมาแล้ว โต๊ะคราฟต์จะยังอยู่ไกลอีกหรือ?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงปืนพกกับกระสุน 18 นัดที่ได้มาเปล่า ๆ พิมพ์เขียวเครื่องเก็บน้ำยังช่วยแก้ปัญหาเร่งด่วนได้พอดี ห้องอาบน้ำขาดเจ้านี่อยู่ชิ้นเดียว!